Mijaliśmy kolejne rabaty kierując się do wyjścia, bo zbliżał się czas zamknięcia - godzina 18.00. Nie wiem jak ten czas zleciał ale na pewno bardzo przyjemnie.

Nie można było też ominąć ogródka w stylu włoskim. Dla nie nie do końca był włoski Tłumacze to sobie tym, że pewnie w holenderskim klimacie trudno jest utrzymać rośliny z suchego i gorącego klimatu śródziemnomorskiego, więc użyto innych roślin w celu stworzenia tego klimatu.

Kobierce kwiatowe z roślin jednorocznych.


Kolekcja nagrodzonych w konkursach roślin.

Posadzono tu wiele pokaźna kolekcję klonów palmowych. Są też precyzyjnie formowane rośliny.

zaczyna Miriam


mój ognisty kawałek - Europeana z pięciornikiem


HC

Nie brakowało też różnych elementów architektonicznych. Szczególną uwagę przyciągał czerwony element widoczny jeszcze wcześniej z drugiej strony zbiornika.


Na brzegiem zbiornika przechadzały się bociany.

Czy po niej widać deszcze? Jalitah

Dochodzimy do ogrodów, w których dominują bambusy - różne gatunki. Mnie najbardziej podobały się te duże z żółtymi łodygami.

Po wyjściu ze szklarni ścieżki wiją się wśród wzdłuż zbiornika wodnego i traw.

W drodze do toalety można było zajrzeć do ogrodu leśnego. Tutaj moją uwagę zwróciły trawy i wystające z pomiędzy nim główki czosnków.

W szklarni zebrano wiele roślin z wielu zakątków świata. Jest też kawiarnia. Odpoczywać w takim miejscu to czysta przyjemność. Co mnie zdziwiło, to to że nie było tam wilgotno i bardzo gorąco tak jak w innych szklarniach, które oglądałam w innych miejscach.

Baron Girod ...


Goethe


Larissa


Angela

Do wejścia do szklarni prowadzi ażurowa, podwieszana konstrukcja. Można z niej oglądać rośliny w szklarni z góry.


W niektórych miejscach konstrukcję obrastają pnącza - pasiflora.

Podwieszana spiralna donica nad kawiarnią.

Na kolejnych etapach pokonujemy wiele zbiorników wodnych za pomocą różnorodnych mostków, kładek i bloków betonowych.



To jedna z dróg do olbrzymich szklarni.

Herkules - brudny kolor, ale i tak pięknie zaczyna

Następnie dochodzimy do śmiesznej kładki imitującej powalone drzewo. Dla mnie wyglądała jak fragment dinozaura.

Mijamy wiele zwierząt po drodze.

A teraz ciąg dalszy niewiadomej - moja angielska nieznajoma



I znajoma - Crocus rose


złego słowa nie powiem na Claire Austin - rośnie na nawietrznej, złachana przez wichry i deszcze, a tak wygląda

Kolejne miejsce to olbrzymi zbiornik wodny, wokół zadbany trawnik, strzyżone rośliny, rabaty różane i partery z kwitnących roślin.

Widok w kierunki rosarium, bo oczy wciąż tam nam ciekały .