Przed Wami najseksowniejszy mieszkaniec naszego ogrodu, mądziak malinowy, przypominający kształtem i kolorem kaczego fallusa (nie pytajcie, skąd wiem ), a dodatkowo roztaczający przecudną woń rozkładającej się padlinki. Ulokował się oczywiście pod samą altaną, tuż pod naszymi nosami, abyśmy mogli cieszyć się jego atrybutami z jak najmniejszej odległości. Nie wiem, co matka natura chciała mi tym przekazać, myślicie, że czymś ją uraziłam?

Uwaga, uwaga! Następny wpis przeznaczony jest wyłącznie dla widzów dorosłych, więc jeśli z jakiegoś powodu czytacie to z dziećmi, oddelegujcie je proszę do innego pokoju, lub zasłońcie im oczy

05.07.2020
Mamy to! Pierwsze malutkie papryczki- niesamowite, jak wdzięczne i wybaczające są to roślinki:



Truskawy, mniam!



W ziołowniku robi się tłoczno:



Można skubać groszki, pycha!:

28.06.2020
Tymczasem dynie i cukinie zaszalały, liście mają tak ogromne, że przywodzą na myśl czasy jurajskie:

Co zrobić z takim dobrodziejstwem? Jak to co, herbatkę!



Na warsztat bierzemy także nagietki i liście maliny:



Szkoda, że nie ma jeszcze technologii potrafiącej zarejestrować zapach...

Róże na tym etapie prezentują się wybornie:

Znowu bawię się we florystkę:



Zapominając o ogławianiu pelargonii:



Dobrze, że podlewanie doniczek w przedogródku to domena teścia :

Misław vel Bobrzyk-Piroman doczekuje się swego dnia chwały, poświęcamy mu całą sesję fotograficzną:




Płonie ognisko i szumią knieje:



Altana po zmroku nabiera uroku (nie czuję, że rymuję):

Mamy własny, prywatny wodospad, wściekłością wody i majestatem pragnący dorównać temu z Wenezueli :

Wszystko poprzesadzane na swoje ostateczne miejsce (taa, na pewno ). Cieszmy się spokojem i satysfakcją z finalnego efektu- tak szybko odchodzą





Białe klosiki lampeczek zdjęte, już nie straszą, teściowa wiesza bambusowe perkusjonalja, coby przygrywały nam na wietrze:

07.06.2020:
Obwódki wykancikowane ( Wasza szkoła ), to mogę je pokazać:



Rabata cienista kusi soczystością zieleni:

Pierwszo-czerwcowe widoki na resztę warzywnika:

Ziemniaczki i minikiwi na kratce:



Szczypr i jedne z najlepszych jadalnych kwiatków:



Moje konstrukcje na groszek, których nie powstydziłby się sam MacGyver:

W sadzie wykiełkowały aksamitki, bratki nadal w świetnej formie:



W ziołowniku też obserwujemy ruch w interesie (suszona melisa z marketu może co najwyżej czyścić tej świeżej buty):



W skrzyniach też jest już co poskubać:

Z widocznych tutaj roślin do tej pory przetrwały jedynie wietlice, języczkę podarowałam siostrze, bo słonko bardzo dawało jej tutaj popalić, a tawułki przeniosłam pod orzechy.



Małe zbliżenie na czekoladkowe rodgersje, też w ferworze walki zmieniły swoje miejsce w ogrodzie w następnych latach. Czy też tak macie, że wydaje Wam się, że sadzicie coś w najlepszym możliwym miejscu, rozmyślacie nad tym kilka dni, w Waszej głowie wszystko ma sens i poparte jest dowodem naukowym, a potem za jakiś czas okazuje się, że to totalny niewypał i opieprzacie się w myślach, marudząc na czym świat stoi?



Mój porzucony środek lokomocji, ale mało oldskool'owy, bo to zwykła szczotka z marketu, a nie miotła z prawdziwego zdarzenia (gildia czarownic nie wydała mi atestu ):

Tymczasem wokół kamiennego kręgu dokończyliśmy ogrodzenie, dosadziłam zgodnie z projektem na front turzyce Evergold oraz różowe krwawniki Cerise Queen (te zastąpiły planowane wcześniej przegorzany).

Wczorajszy wywód zakończyłam w momencie kluczowym dla wszystkich pomidoroholików, czyli w okolicach zimnej Zośki. 18 maja 2020 zadołowałam w foliaku w sumie 20 krzaczków malinówek i bawolich serc, jeszcze z kupnej rozsady, a także kilka koktajlówek Black Cherry, już mojej produkcji. To był ostatni rok, w którym dokonałam świętokradztwa polegającego na kupowaniu rozsad pomidorów Zachęcona małym sukcesem z tamtego roku, w kolejnym zaszalałam już na całego, ale nie uprzedzajmy faktów. Pomiędzy nimi wsadziłam wyhodowane przez siebie krzaczki chilli, chyba 18 sztuk (szaleństwo z szachrajstwem, wiem, ale nieskromnie powiem, że powstałe z nich płatki chilli były najlepszymi, jakie miałam okazję wykorzystywać w kuchni )

Mary napisał(a)

Krokusowy napis mnie powalił.

Zaciski hamulcowe, złote podziały, ciąg Fibonacciego. Hmm.

Hej Marysiu,
O zaciskach hamulcowych coś już tam wiem, bo pracuję w firmie zajmującej się regeneracją części samochodowych już ponad 7 lat (naturalna kolej rzeczy dla anglisty, czyż nie? / Kto pracuje na stanowisku odpowiadającemu wykształceniu? Ręka w górę! ). Jeśli chodzi o ciągi i podziały, to poza nazwą nie wiem o nich praktycznie nic, co było widoczne na załączonych fotkach, ale mam nadzieję, że podbiły efekt dramatyczny mojego wywodu

Napis krokusowy ma już wszystkie 6 liter, zmieścił się na styk, bo tuż obok rośnie kilka dużych krzewów, ale udało się. Titul sadził je na czuja którejś jesieni do tyłu (sprawdziłam, był to 2020), bazował tylko na swoich pomiarach, bo przecież jesienią nie widać, gdzie posadzone były pozostałe cebulki. Jak tego dokonał? Nie mam pojęcia, ale doceniam
Jakimś cudacznym cudem nie mam dobrej fotki (ta poniżej jest z 2021)- ten kardynalny błąd naprawię nadchodzącą wiosną

Kordina napisał(a)

Tulipankowo cudnie, zaraz mnie niewysłowiona tęsknota ogarnęła

Rojniki w pniaczkach też sobie hoduję
Braciszki wielbię chyba z wzajemnością


No to czarny kogut, to jak czarny koń!

Świetny odcinek, lubię Twoją powieść pełną humoru i już tupię łapką grzebiuszki na następne odcinki i oczywiście na końkursik

Oj, mi też się marzy morze tulipanków, niestety na wiosnę wszystkie moje tulipany zostały porażone jakimś dziadostwem i teraz muszę odczekać pewnie kilka lat, żeby się tego pozbyć
Ratuję się narcyzami i różowym śnieżnikiem (ciekawam bardzo, co z tego drugiego wyrośnie, bo sadziłam te cebulki pierwszy raz na jesień).




Myślę że Twoja grzebiuszkowa nóżka nie będzie musiała tupać zbyt długo, bo już za chwilę zabiorę się za kolejną część

Sylvatika napisał(a)

Letnie wspomnienia:
Niezniszczalna różyczka Dawida Austina- lady of shalot- kwitnie do dziś , a mamy 24 listopada

Cudnie fotografujesz szczególnie różyczki, a to zdjęcie w takiej harmonii, herbaciane w bursztynowym