W zasadzie ich nie nawożę. Czasem skapnie im trochę siarczanu amonu przy okazji nawożenia borówek wiosną ale to też bardzo oszczędnie. Wychodzę z założenia, że w naturze wrzosy rosną na jałowych piaskach i jakoś sobie radzą. Jesienią opadają liście z brzóz, których nie zbieram, tworząc ściółkę.
W weekend posadziłam ostanie sadzonki z doniczek i ostatnie szafirki. Uff, nie mam już żadnych roślin do sadzenia na ten sezon. Jeszcze tylko zaplanowane Wielkie Przesadzanie Agrestów i można uznać prace ogrodowe za zakończone. Oczywiście nie licząc pielenia, koszenia i podlewania bo jak powszechnie wiadomo ogród to niekończąca się opowieść.
Niestety czasu było za mało na zdjęcia, nadrobiłam to po odwiezieniu nieletnich. Już bez mgły, z pełnym słońcem, przemierzyłam pospiesznie ogród w mokrych od rosy nogach 
Część wykartonowałam, tam gdzie na ma kartonów ze świeżej ziemi wyrasta zielony dywan. Efekt łąki jest daleki od zamierzonego, mam nadzieję, że w przyszłym roku będzie lepiej. Część młodych bylin nie zakwitnęła w tym roku, są jeszcze dziury no i chwasty. Koniecznie muszę rozsadzić lub nawet przesadzić kosaćće bo się zbytnio rozpanoszyły. Teraz mam inne sprawy na głowie niż ogród, w sobotę wyjeżdżam na tydzień i córkę wyprawiam na studia, co innego mnie teraz absorbuje. Mam nadzieję, że październik też będzie ładny i w drugiej połowie uda się jeszcze coś ogarnąć. Jutro wyszarpałam dzień urlopu może chociaż trochę kartonów rozłożę.
