Pierwsza od lewej. Doppio Rosa bez kwiatów, w tym roku zabrałam ja spod orzechów i wsadziłam do donic, oby zakwitła w 2024, wczoraj schowałam ją do "letniej kuchni" w stodole, może tym razem nie zmarznie:




I pachnąca najcudowniejszym aromatem na świecie świecznica:

Moje horcie, kolejna wielka miłość, pierwsza na liście, wcześnie kwitnąca Early Sensation:




Tutaj z kolei hortensja piłkowana Blueberry Cheesecake w jej pierwszym sezonie u nas:

Do dostrzeżenia roślinek wokół kręgu wystarczy zwykła lupa, nie potrzeba już teleskopu:



Różanka i wabiąca motyle lawenda:

Łączka kwietna tatulka, śliczne są te ślazowniki i cykorie (z korzenia cykorii szwagier zrobił kiedyś kawę, ciekawy smak):



I buszowanie w zbożu nad stawem:

Wracamy już do bardziej pruderyjnego stylu narracji Mam nadzieję, że nie zasiałam zgorszenia wśród tak szacownego grona.

Pod ogórkami grasują jakieś wężowije (szałas potów zamienił się w podporę dla nich):



Pomidorki obiecują prawdziwą ucztę:



Jeden z moich ulubionych składników sałatkowych, rzodkiewkowe nasturcje (smaczne są zarówno kwiaty, jak i liście):



Minikiwi i miskanty rosną, że hej!

Przed Wami najseksowniejszy mieszkaniec naszego ogrodu, mądziak malinowy, przypominający kształtem i kolorem kaczego fallusa (nie pytajcie, skąd wiem ), a dodatkowo roztaczający przecudną woń rozkładającej się padlinki. Ulokował się oczywiście pod samą altaną, tuż pod naszymi nosami, abyśmy mogli cieszyć się jego atrybutami z jak najmniejszej odległości. Nie wiem, co matka natura chciała mi tym przekazać, myślicie, że czymś ją uraziłam?

Uwaga, uwaga! Następny wpis przeznaczony jest wyłącznie dla widzów dorosłych, więc jeśli z jakiegoś powodu czytacie to z dziećmi, oddelegujcie je proszę do innego pokoju, lub zasłońcie im oczy

05.07.2020
Mamy to! Pierwsze malutkie papryczki- niesamowite, jak wdzięczne i wybaczające są to roślinki:



Truskawy, mniam!



W ziołowniku robi się tłoczno:



Można skubać groszki, pycha!:

28.06.2020
Tymczasem dynie i cukinie zaszalały, liście mają tak ogromne, że przywodzą na myśl czasy jurajskie:

Co zrobić z takim dobrodziejstwem? Jak to co, herbatkę!



Na warsztat bierzemy także nagietki i liście maliny:



Szkoda, że nie ma jeszcze technologii potrafiącej zarejestrować zapach...

Róże na tym etapie prezentują się wybornie:

Znowu bawię się we florystkę:



Zapominając o ogławianiu pelargonii:



Dobrze, że podlewanie doniczek w przedogródku to domena teścia :

Misław vel Bobrzyk-Piroman doczekuje się swego dnia chwały, poświęcamy mu całą sesję fotograficzną:




Płonie ognisko i szumią knieje:



Altana po zmroku nabiera uroku (nie czuję, że rymuję):

Mamy własny, prywatny wodospad, wściekłością wody i majestatem pragnący dorównać temu z Wenezueli :

Wszystko poprzesadzane na swoje ostateczne miejsce (taa, na pewno ). Cieszmy się spokojem i satysfakcją z finalnego efektu- tak szybko odchodzą





Białe klosiki lampeczek zdjęte, już nie straszą, teściowa wiesza bambusowe perkusjonalja, coby przygrywały nam na wietrze:

07.06.2020:
Obwódki wykancikowane ( Wasza szkoła ), to mogę je pokazać:



Rabata cienista kusi soczystością zieleni:

Pierwszo-czerwcowe widoki na resztę warzywnika:

Ziemniaczki i minikiwi na kratce:



Szczypr i jedne z najlepszych jadalnych kwiatków:



Moje konstrukcje na groszek, których nie powstydziłby się sam MacGyver:

W sadzie wykiełkowały aksamitki, bratki nadal w świetnej formie:



W ziołowniku też obserwujemy ruch w interesie (suszona melisa z marketu może co najwyżej czyścić tej świeżej buty):



W skrzyniach też jest już co poskubać:

Z widocznych tutaj roślin do tej pory przetrwały jedynie wietlice, języczkę podarowałam siostrze, bo słonko bardzo dawało jej tutaj popalić, a tawułki przeniosłam pod orzechy.



Małe zbliżenie na czekoladkowe rodgersje, też w ferworze walki zmieniły swoje miejsce w ogrodzie w następnych latach. Czy też tak macie, że wydaje Wam się, że sadzicie coś w najlepszym możliwym miejscu, rozmyślacie nad tym kilka dni, w Waszej głowie wszystko ma sens i poparte jest dowodem naukowym, a potem za jakiś czas okazuje się, że to totalny niewypał i opieprzacie się w myślach, marudząc na czym świat stoi?



Mój porzucony środek lokomocji, ale mało oldskool'owy, bo to zwykła szczotka z marketu, a nie miotła z prawdziwego zdarzenia (gildia czarownic nie wydała mi atestu ):