co to i dlaczego jest fajne?

co to za dwie rośliny?
tu razem

a tu osobno jedna

i druga

a ja zaglądłam naparstnicy



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us

i liliowcom



Uploaded with ImageShack.us

i liliom



Uploaded with ImageShack.us

i różom



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us

zawsze jak idę na Kasprowy urzeka mnie ten sam widok .czy można się zakochać
w widokach ???? czasami wydaje mi się jakby ktoś tu obraz namalował




Uploaded with ImageShack.us








a to piękna perspektywa spływu Dunajca ,ale po słowackiej stronie z czerwonego klasztoru do Szczawnicy



tego chyba przedstawiać nie muszę-



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us

ja lubię tzw. "fotel teściowej"

i w Berlińskim Botanicznym również

W Ogrodzie Botanicznym we Wrocku też kilka się znajdzie

Dobre

Przelewice

Poczdam - Sanssouci
aleja cypryśników błotnych z pneumatoforami


ostatnie zdjęcie tylko dla osób powyżej 18 roku życia człowiek młody był i głupi....choć w zasadzie to tylko młodość uleciała reszta bez zmian

Emilianoparmezano napisał(a)



Lathraea squamaria - łuskiewnik różowy

BINGO!

znalazłam przed podaniem rodzinki, po pasożytach.

gardenarium napisał(a)

Lathraea squamaria - łuskiewnik różowy

BINGO!

Korzenie oddechowe, pneumatofory – typ nadziemnych korzeni, doprowadzających powietrze do systemu korzeniowego rośliny. Są to wyrastające pionowo w górę odgałęzienia korzeni podziemnych równoległych do powierzchni gruntu.

Mogą osiągać wysokość nawet 1,5 metra. Wykazują one dobrze rozwinięty miękisz powietrzny (aerenchymę), którego cechą charakterystyczną jest silny rozwój przestworów komórkowych tworzących ciągły system kanałów powietrznych gromadzących tlen i dwutlenek węgla, potrzebne do procesów oddychania i asymilacji.

cytat Wikipedia

gardenarium napisał(a)

tam w tle nad brzegiem to czasem nie sa pneumatofory?

gardenarium napisał(a)

No nie, kaczory... wyjdźcie z tych narcyzów!
O, już chyba sobie poszły (w międzyczasie się przefarbowały na siwo). A może to gęsi?

Długo się zastanawiałam jakie iglaki lubię. Mogłabym wyróżnić kilka:
cyprysik nutkajski - ze względu na malowniczy pokrój;
jodłę kalifornijską - piękne srebrne długie igły;
świerk serbski - pokrój + srebrny delikatny połysk;
płożące jałowce - piękne dywany zastępujące trawnik
Jednym z moich pierwszych marzeń w czasie gdy powstawał mój ogród było posiadanie jodły koreańskiej. Marzenie się spełniło - dziś jest to spore drzewo, posadzone niefortunnie w miejscu, gdzie nie może swobodnie się rozrastać. Pewnie za jakiś czas będę musiała je wyciąć. Tak przy okazji dygresja: po kilkunastu latach ze zdziwieniem stwierdziłam że z moich tak małych na początku krzaczków wyrosły duże drzewa. A przez to ogród stracił swoją formę (na szczęście nie posadziłam tych trzech olbrzymów wymienionych na początku). Niby o tych rozmiarach czytałam, ale było to jakoś mało realne. To na temat mojego ogródka i błędów jakie zrobiłam.
Iglaki mają dla mnie jedną dużą zaletę: przy naszych długich jesieniach i zimach ożywiają nasze otoczenie. Pięknie wyglądają kompozycje z iglaków o róznych kształtach i różnym zabarwieniu igieł.

A to kompozycja z iglaków w moim ogródku, która podoba mi się najbardziej : jałowiec Blue Star, cyprysik groszkowy odm. Squarrosa, jałowiec Tamariscifolia, tuja (chyba odmiana Columna), cis odm. Elegantissima. W tle za garażem olbrzymia tuja, która już rosła w ogrodzie. I żółty berberys do kompletu.