Tess napisał(a)

Mój syn dzisiaj zapytał, czy walka z opuchlakami wygrana. Spojrzałam na niego jak na kosmitę, a on wyjaśnił, że citronelki są w świetnej kondycji, więc sądził, że krewetki to już przeszłość.
Tylko że wydaje mi się, że w ub. roku o tej porze też jeszcze nie było widać oznak działania larw. Czas pokaże.
Też nie uśmiecha mi się wydatek na larwanem, ale jeśli będzie trzeba, kupię.
Mam nadzieję, że jednak ograniczyłam populację tych paskud.

Dzięki, uspokoiłaś mnie, też zrobiłam "na oko".

Tess, po wczorajszych poszukiwaniach stwierdzam, że ich się nie da wybić całkowicie. Dwie wcześniejsze noce już poniżej 10 znajdowałam, wczoraj/dziś znów ponad 20 dorosłych. Dziury są już nawet w krzewuszce, którą żadne licho nie brało.
Larwy były u mnie tylko wczesną wiosną tego roku, dwie żurawki wyciągnęłam bez korzeni i później żadnej rośliny nie zaatakowały (3 inne żurawki padły, ale na pewno nie przez opuchlaki), natomiast liście wygryzione mam we wszystkim i już się obawiam ile larw się później wykluje. Może w pod koniec września/na początku października zastosuję nicienie, ale wszystko zależy od finansów i pogody.
Buziaki

Warszawa mój rocznik ja też jeszcze w dobrym stanie eM o mnie dba hihi A propo pielenia ja na rabatach żadnego zielska nie widzę Pozdrawiam Tess w pochmurny niedzielny poranek

Tess napisał(a)

Pięknie, psze Pani

Dziękuję prze Pani właśnie od Ciebie wróciłam

nieczasowa jestem...

Gabriela dereń potrzebuje trochę czasu, aby zacząć obficie owocować, w zależności od wielkości zabiera mu to kilka lat. Mam na myśli ilość owoców na nalewkę
Karola, trawkę wykopiemy, jak będziesz
yolka - dziękuję mam dla Ciebie fajne zdjęcie, wstawię w wolniejszej chwili
an_tre - nalewka z pigwowca bardzo aromatyczna i smaczna jeżeli owoce obiera się ze skórek to obierki i gniazda nasienne można wykorzystać do zrobienia galaretki, pychota
Aniu Monte, może nie szaleję w ogrodzie, to drobne zmiany, które cały czas uskuteczniam. Ogród młody, budowa trwa, nie mogę myśleć jeszcze o ostatecznym szlifie i dodatkach tworzących klimat
barbara_kraj... trawa to Buchanani miękka, pokładająca się, o łodyżkach sztywniejszych, stojących to Bronze Form, mam jeszcze jedną, nie mogę z panem, który je sprzedaje uzgodnić właściwych nazw, bo ich nie pamięta
Agnieszko - nasionka doszły, już posiałam, dzięki, fotkę obejrzałam
Agania, gęsto jest w nowym, ale tylko buki będę sadzić, jak troszkę zżółkną im liście, bo rosną w gruncie, bez doniczek
z tegorocznych wysiewów wreszcie zakwitła jednym kwiatkiem

gaura nie powala obfitościa kwiatów

w rozchodnikach trafił mi się biały, trzeba będzie go wiosną podzielić

Mała Mi - dziękuję do metamorfoz przymierzę się zimą, teraz czasu brak... Mrs John Laing podziwiany u Ciebie rośnie już u mnie, maleństwo, ale kwitnie

Pszczelarnia - o tym powojniku pisałam w wybranych miejscach rzeczywiście nie potrzeba pielić, o to mi chodziło ale reszta do pielenia, bez kory chwasty rosną, ale priorytety inne są...
Tess mam nadzieję, że powojniki będą rosły, chociaż obserwuję atak mączniaka, wycięłam wszystkie floksy, które go nagle dostały

Jeden z niewielu promów na Bugu. Pełni funcję głównie turystyczną.


Przeprawiamy się na drugą stronę rzeki.





Sto lat nie widziałam młodych łabędzi.
Para mieszkająca nad Rozlewiskiem już od trzech lat nie ma potomstwa.

Widok z góry Zamkowej.




W Mielniku zachwycił mnie też zespół boisk, wybudowany ze środków UE. Pięknie położony- nad rzeką, doskonale utrzymany i co najważniejsze - rzeczywiście wykorzystywany!



W drodze na prom (przy ul. Zamiejskiej w Mielniku) zobaczyliśmy cudownie klimatyczną, drewnianą kapliczkę prawosławną krytą strzechą.

Mielnik mi się bardzo podobał, choć nie przestaje mnie dziwić, jak małe są te miejscowości na ścianie wschodniej.
Spodziewałam się że Mielnik, o którym chyba każdy słyszał, będzie tętniącą życiem miejscowością turystyczną.
O tym, że turyści tu bywają częściej niż gdzie indziej, świadczy chyba tylko publiczna toaleta.

Nie ukrywam, zaskoczenie pełne! Skojarzyła mi się z toaletami Paryża.






Piękna cerkiew w Mielniku.


Ogromnym zaskoczeniem (negatywnym) było to, że w Mielniku nie ma campingu.
W pensjonacie Panorama, który był wielkim domem w stylu góralskim(sic!), nie mogliśmy zatrzymać się na nocleg. Był wypełniony po brzegi dzieciakami w wieku wczesnoszkolnym, których radosne lub mniej radosne krzyki słychać było z daleka.
W drodze do promu znaleźliśmy urokliwe miejsce nad wodą.
Teren należy do gminy, brak oznaczeń, że to camping, ale też nie było zakazu biwakowania. Zanocowaliśmy. Na zdjęciu poranny rozgardiasz

Opuściliśmy Grabarkę drogą na Radziwiłłówkę, jak nazwa wskazuje - wieś należącą do Radziwiłłów.
Cel - Mielnik.




Widok z wieży widokowej w Mielniku. Byliśmy rozczarowani - wcale, ale to wcale nie widać Bugu.

Na niektórych krzyżach widnieją tabliczki, kto lub w jakiej intencji krzyż przyniósł.

popcarol napisał(a)

Trochę straszne te ilości krzyży Ale klimaty niesamowite fajna wycieczka!!

Dlaczego straszne?

To dopiero połowa wycieczki

Mille napisał(a)

O proszę, jak na zawołanie. Mam olbrzymi sentyment do wiosek na wschodzie kraju, ale chyba jednak pozostanie to na razie w sferze niespełnionych marzeń. Może kiedyś

W niespełnionych marzeniach fajne jest to, że można marzyć

Pokaż co robisz/zrobiłaś/będzisz robić.
Cokolwiek pokaż.

as226 napisał(a)

Teresko pięknie Warszawa, jak się pięknie wkomponowała kolorystycznie

Asia, fajnie że wpadłaś, ale dlaczego nic nie pokazujesz?
Byłam u Ciebie i pocałowałam klamkę.

Juzia_G napisał(a)

Zon już mnie oświecił...WARSZAWA Fajowa

Jak Ty się uchowałaś, że kultowego auta PRL-u nie znasz?

To zabawka mojego eMa Warszawa M-20, rocznik 1963.

Mój przedogródek.
Cisy z kopytnikiem, citronelkami i hakonechloa Aureola.

Dziękuję, Haniu Tak myślałam.

Tess napisał(a)

Idę stąd, tu tylko jakieś staruszki

Uciekaj młódko!

Tess napisał(a)

Kaniu, ogród nieustannie zachwyca

Kiedyś zobaczyłam u Ciebie bukszpany samokulkujące i oczywiście zaraz nabyłam
Czy należy je ciąć? Bo trochę rozczochrane są...

możesz trochę przyciąć końcóweczki żeby zagęstniał....