Iwonko, zwięźle napiszę: huśtawka życia i gen Józefa i historia domu wzruszyły mnie do łez, tak jak wczoraj opowiadanie Polinki o pierwszych krokach, gdy znów musiała nauczyć się chodzić….. takie życie, zawsze czegoś musimy się uczyć na nowo, chodzenia, życia bez bliskich, bez ulubionych drzew w ogrodzie, bez …. wielu osób, sytuacji i rzeczy. Nie da się bez strat, ale też wciąż dostajemy od losu… ile osób, szans, chwil, miejsc… Twój wątek muszę przeczytać od początku, w najbliższym czasie to się nie zdarzy, ale w październiku na pewno.
Opowieści ostatnich dni czytam i oglądam z ogromną przyjemnością. Marzenia o dereniach dzięki Tobie ożyły, zdecydowanie rozpocznę polowanie na ładne egzemplarze. Te kanadyjskie przepiękne. Pozdrawiam, Iwonko!

U mnie też wszystko leży plaskate na rabatach . Kiedy molinia Heidebraut ci się przebarwia jesiennie?

Ta pogoda to jakiś dramat. Tak nam zalało woda z nieba i tak ta woda stoi, Emuś wynosi ile zdoła do rowu, ale z nieba stale dolewa.
ogród pod wodą deszczową

A jak stary trawnik? Dlaczego oba zabiegi, masz glinę? Woda stoi? Jak wygląda trawnik?

Ja chodziłem na szaber (Dolny Śląsk)a syn na pachtę (Chełmno)

wiewiórki dostały więcej niż dziesięcinę
ja na grzybki a dwie rude kity buszowały na orzechach