Kasiu witaj, bardzo ciekawam Twojej historii, ale list w zasadzie dużo wyjaśnia. Zachowam go. Będę zaglądać w chwilach mojego zwątpienia

Dodam jeszcze:

Przyjdzie taki czas że będziemy się wszyscy więcej spotykać i dzielić talentami I dobrym słowem.

Prezentacja wianka będzie, jak mi się bateria naładuje

Odszukuję, odkopuję...Pozdrawiam

To jest cudne Takie "osobiste" mi się wydaje Rośliny dla serca i od serca.

W zamyśle miał być goły surowy beton, wiem że wygląda to kiepsko ale rośliny to przysłonią. ta strona jest tragiczna i nie bedę ukrywała że nie. Strona od ogrodu (ta przysłonięta narazie ziemią)jest super. Za słabo był podporty szalunek.
Teraz będziemy robić drugą donicę, zobaczę jak to wszystko wyjdzie (mam nadzieję ze już teraz ścianki będzą proste (nie bedzie takiego parcia).

To tylko ja

To mi Danusiu dałaś "drugie życie"

nie ma to jak nowe pomysły czekamy co się urodzi

Zaglądam i zachwycam się starym/nowym zakątkiem

Pieknie w ogrodzie i znam te przyjemnosc sprzatania, wczoraj i ja oczyscilam z lisci rabatę pod oknem salonu i w kole bluszczowym, nwet pielilam i kant strzelilam

Cudne wianki, ktory nie zrobisz, zachwyca, zawsze smak i elegancja.
A ja chyba wiem, od kogo wianek i ten list, od serca...to wg mnie najpiekniejszy prezent. Pokaz darowany wianek, ciekawe gdzie zawiśnie

Szkoda miłorzębów... Jednak znam Cię i wymyślisz znów coś powalającego

A może by tak rozpiąć miłorzęby na ścianie na stelażu - widziałam takie gotowce.