Zostawiamy jednak jeszcze coś na krzaczkach:

Proszę Państwa oto pierwsze okazalsze zbiory (15.07.2022):



Nastawiamy ogóreczki małosolne, mniam! I opychamy się już na całego pomidorkami

Cukinie rosną w oczach:




Podobnie jak pomidorki:

Jeżówki napatrzyły się na hinduskie tańce i próbują je odtworzyć:



Zagęszcza się wokół pergoli:



A ja zabieram się ochoczo za pierwsze bukiecikowanie tego roku, od tej pory za każdym razem dostaję zlecenie na jeden lub dwa dla teściowej, też kocha cięte kwiatuszki w domu:

Mogłabym nigdy nie wychodzić z mojego ogrodu, niestety czasem trzeba też popracować przy komputerze, na szczęście mam takiego pomocnika:



o 14 zamykam mój zawodowy kramik i mogę w końcu znowu czmychnąć na zewnątrz. A tam czekają na mnie takie cuda:

Nie mogę przestać gapić się na te naparstnice (warto było trzymać je na środku stołu jadalnego pod lampami, odwdzięczyły się z nawiązką ):

Te okazałe, "ozdobne" kwiatuszki są cudowne:



Ale ja zachwycam się najbardziej tymi niepozornymi, mniej oczywistymi:

Pastelowe morze:

Nie tylko naparstnicowa...

27 czerwca zaczyna się naparstnicowa orgia :

Tamtego lata dominowały ostróżeczki i naparstnice:



Zajadamy się pierwszą malachitową szkatułką (jeśli jeszcze nie zrobiliście zakupów nasiennych na przyszły sezon, zachęcam Was do wprowadzenia szkatułki do Waszego portfolio, to jeden z naszych ulubieńców smakowych):



Dupsik pada wymęczon jak kawka:

21 czerwiec roku ubiegłego
Robi się coraz ciekawiej, już niedługo zabawię się we florystkę przez duże "Fe" :

"Tam jeziora toń, żywej wody woń..." Sądząc po kolorze, tej woni nie chcielibyście zaznać



Nic to, czas trochę okiełznać teren wokół stawu (tutaj rok wcześniej zawędrowała juka z opony ):




Wracając z nad stawu obfociłam długaśną rabatkę na przedpłociu:

Robi się tłoczno:

18 czerwca doczekałam się pierwszego kwiatuszka w skrzyni i pomidorka Black Cherry-samosiejki. Wyrósł jednak idealnie na środku, więc został i miał zatrzęsienie owoców::




Łączka też w ferworze kwitnienia (te różowe maki... ):

Żeby cykąć tą fotkę po lewej kładę się niemalże na ziemi, wzorem wygibasów czynionych przez uzbrojonych w aparaty chińskich turystów




Zbliżamy się powoli do pierwszego dnia kalendarzowego lata:

Jaśminowce w przedogródku, rozrastające się supertunie i sadzone po nocach braciczki:

Tu już coś było jedzone Brakuje jednego koralika w kolii:

Mam nadzieję, że nie zamęczę Was tymi moimi pomidorowościami, ale tak już za nimi tęsknię, że muszę się chociaż pocieszyć zdjęciami