Wrzesień

W zasadzie ilość kwiecia w łące byłaby dla mnie satysfakcjonująca żeby się chciały ładnie rozrastać i dały mi taki efekt plam jak trawy jesienią. Jesień już jest bardzo ładna, jeszcze wcześniejsze pory roku żeby ją w łące dogoniły będzie miodzio. Werbena i gaury żeby się chciały w niej siać, tojeście i floksy rozrastać osiągnęłabym to czego oczekuję. A na razie cieszę się tym co już jest i dosadzam dalej wszystko co mi w ręce wpadnie, bo a nuż spodoba się miejscówka i sobie poradzi w tej gęstwinie Łąka wiosną niziutka króciutka w lecie mocno zmienia swą wysokość na wyższą ode mnie. Wysokość roślin trzeba dostosować do jej wysokości sezonowej bo niskich w takim lesie nie będzie widać nawet jeśli będą chciały się rozrastać. Chciałabym by rdestom i krwiściągom się spodobało, nie boję się tylko o liliowce i sadźce bo te sobie radzą świetnie. Nie ma też roku do roku by łąka wyglądała tak samo bo w zależności od ilości wody raz dominują jedne rośliny, raz inne. Dla przykładu przymiotno i dzika marchew.

Zamiast zapowiadanego śniegu mamy PRZEDWIOSNIE i bardzo dobrze .

Prognozy pogody na marzec nie wyglądają optymistycznie. Ma być deszczowo i dosyć chłodno aż do świąt pod koniec miesiąca. Rozpoczęcie prac w warzywniku w połowie marca stoi pod znakiem zapytania.
Odrobinę optymizmu wnosi rabarbar



Sadzony jesienią czosnek kiełkował bardzo nierównomiernie. Większość już jesienią zaprezentowała zielone listki. Jeden rządek mnie martwił, bo nic się tam nie pokazało. Niepokój okazał się zbędny. Wszystkie marudy pokazały zielone kły.