Na zachodzie Polski jest zdecydowanie lepiej dla roślin.
Teraz w Niemczech zazdrościłam im, bo nie było wcale śniegu, roślinki w ogródkach piękne - te zimozielone, a u nas mróz i zasypane

Ja raczej pojadę, do Poznania w miarę dobra droga

Każda wystawa wnosi coś nowego, nawet jeśli nam się ostatecznie nie spodobała. Coś się dowiemy, coś kupimy, z kimś porozmawiamy i jesteśmy bogatsi w informacje i doświadczenia.

Wg mnie warto jechać zawsze.

Wszyscy coś ofiarują, przecież szkoda wyrzucić albo zmarnować

Doniczki trzeba wkopać do ziemi, żeby chronić bryłę korzeniową przed mrozem, bo inaczej zmarzną.

Emiliano da radę.

Myslę,że będzie im dobrze. Jakby zaczynały marnieć to wtedy przenoś na bardziej jasne staowisko.

Ale okazały, muszę też coś dorzucić do kolekcji.

Teraz laur stoi w garażu.

W donicach, kupiłam im na jesieni większe, będę przesadzać, bo już trzeci rok rosną w tych samych.

Nawet największe okazy czasem nie dadzą rady zimie.

Ja kupuję żurawki w Mrokowie, u Melona albo w Ponderosie w Helenówku k.Kań. Ceny spore, po 10-12 do 15 zł, ale to norma.

Teraz rośliny są w stanie spoczynku, nie mają wigoru żeby rosnąć.

O jejku, jejku czekam i przebieram nóżkami z niecierpliwości

Fajnie.

Najlepiej do rozmnażania zrobić specjalny zagonik, przykryć go rurami i folią, albo w inspekcie pod szybą.
Aby przygotować sadzonki trzeba oderwać (nie odcinać nożem) gałązki, najlepiej z pędów bocznych, aby była tzw. piętka. Końcówkę piętki odciąć, najmłodszy przyrost skrócić, aby sadzonka miała około 10 cm. Zanurzyc w ukorzeniaczu do sadzonek zdrewniałych i wsadzic do piasku, plus ewentualnie trochę torfu.
Możesz Bogda użyć skrzyneczek i posadzic w nie jedna przy drugiej i przykryć folią. Co jakiś czas trzeba wietrzyć i zraszać sadzonki.

Najfajniejsze jest to, że do każdego programu przyjeżdża tyle gwiazd, które razem siedzą w poczekalni przy kawce, można porozmawiać, bliżej poznać. Program jest na żywo, więc adrenalina też jest

gardenarium napisał(a)

Ile lat już u Ciebie rosną? Czy wykopujesz je na zimę?

Ja swojego Eukomisa zostawiam na zimę w gruncie i co roku bezproblemowo pięknie kwitnie

A ja już nie mogę się doczekać relacji ze zmian. Co ciekawego tam zobaczyłaś Myszko?

Miałam milin w jednym tylko ogrodzie, który zakładałam. Pielęgnowałam go około 6 lat, w tym czasie milin dwukrotnie prrzemarzł do samej ziemi, ale mocno odbił. Kwiaty miał pomarańczowe.
Jeśli macie zdjęcia milinu poprszę o wklejenie

Milin amerykański (Campsis radicans) to gatunek ozdobnego pnącza należącego do rodziny bignoniowatych. Pochodzi ze Stanów Zjednoczonych (południowo-wschodnie stany), ale jest uprawiany w wielu innych regionach świata, również w Polsce.

Dorasta do 10 m długości. Grube, słabo wijące się pędy, jednak przytwierdzające się do ścian i skał za pomocą licznych korzonków przybyszowych.

Liście duże do 30 cm, nieparzystopierzaste, piłkowane, ciemnozielone.
Kwiaty od lipca do września. Zależnie od odmiany: jaskrawopomarańczowe, pomarańczowoczerwone, szkarłatne lub żółte. Kwiaty zrosłopłatkowe, trąbkowate, długie 6-9 cm.

Uprawiany od 1640 r. jako roślina ozdobna. Jest w pełni mrozoodporny (strefy mrozoodporności 4-10), jest też odporny na choroby. Wymaga gleb żyznych, miejsca ciepłe, nasłonecznione. Rozmnaża się go przez sadzonki, przez nasiona, lub przez odkłady. Jeżeli nie chcemy, by rósł zbyt duży, można go silnie skracać wiosną lub jesienią.

źródło: Wikipedia