Nawet clematis popuścił - chyba z radości, że było tak ciepło . Nie był jednak w tej radości osamotniony:



To samo zrobił lilak Palibin i kalina herbaciana:

Urzekły mnie pączucie grujecznika i ciemne listeczki wiciokrzewu:



Wtórują im tawułki i bodziszki:

Po napapraniu ziemią pod altaną pierwsze pikowańce wróciły w cieplutkie domowe pielesze:



A tymczasem do ogrodu przywiodły mnie za nos uwodzicielskie hiacynty i nie mniej urokliwe prymulki:

Witam Was w ten (nie)cudnie mroźny niedzielny poranek- kto to słyszał, żeby amplituda w 2 kolejne następujące po sobie dni wynosiła aż 20 stopni? Wnoszę do uprzejmej rady nadzorczej (tej, co prezeską jest Bożenka, może ma jakieś wtyki u tej rozkapryszonej panny Wiosny, kto wie? ) o rozpatrzenie mojej petycji o natychmiastowe zaprzestanie takich działań dywersyjnych! Trzeba nie mieć pomidora w sercu, aby się dopuszczać takich bezeceństw!

Temperatura temperaturą, nie ma zmiłuj, trzeba ino łopatować (albo pikować rozsady, bo jak powiada nasz prezydent: "Nie ma miękkiej gry, musisz być twardy, Andrzej" ). Poprzedni weekend 29-30 marca upłynął właśnie na takich przegrzebkach w rozsadniku. Na pierwszy ogień poszły sałaty: crimson i rzymska oraz miechunki, bo już się zaczęły wiercić w swoich zatłoczonych pojemniczkach:

witam, nadszedł czas na mój trawnik
Jesienią wykonane zostało nawodnienie.
Zastanawiam się co teraz zereobić tzn:
opcja 1 glebogryzować grunt który widzimy na zdjęciu, następnie dosypać ziemi i siać trawę czy
opcja 2 zebrać warstwę wierzchnią, dosypać ziemi i dopiero wtedy glebogryzować
trawę chcę posiać Barenbrug RPR LAWN

Proszę o pomoc

Chyba że macie inny pomysł jak to ugryść

Leśna rabatka, na bardzo wczesnym etapie, przylaszczki osypują już płatki, wychodzą kokorycze, wszędobylskie, w tej chwili zaczynają królować ciemierniki. I cebulice





Jest cieszynianka



Jest szafirek szerokolistny

Kolorowe autobusy dyskoteki (w czasie drogi świecą się światełka i gra głośna muzyka - my tego szaleństwa nie próbowaliśmy, ale mój mąż chętnie zaglądał do tych autobusów). Raz, że mieliśmy zawsze mnóstwo bagażów, a dwa, że autobusy jeżdżą zawsze jak szalone i często biorą udział w wypadkach. Sama widziałam taki wypadek, w którym były ofiary.

Szkoła gotowania w Ella. Jeśli ktoś nie próbował tego typu atrakcji w azjatyckich krajach, bardzo polecam (nawet mojemu mężastemu się podobało). W Tajlandii podobnie





Taki wspólnie obiad ugotowaliśmy



Little Adam's Peak



Nine Arch Bridge

Klasztor św. Benedykta Adishama (Adisham Bungalow). To miejsce jest bardzo chętnie odwiedzane przez lokalną ludność, takiego pięknego i zadbanego choć niewielkiego ogrodu jak tam na próżno szukać na Sri Lance.







Takich kolorowych ciężarówek, autobusów, tuk tuków pełno na Sri Lance



Na szczęście tym pociągiem nie jechaliśmy, hardcore

No to sypnęło u mnie śniegiem i powiało silnie. Do południa pracowałam jeszcze w ogrodzie, ale tak zmarzłam, że z ulgą wróciłam do domu na gorącą herbatę...i już w domu zostałam
Chwilowo siedzę na tyłku, to znaczy w ogrodzie, porządkuję, plewię i robię zdjęcia. Czego przez ostatnie lata nie robiłam zbyt często Kiedy kadruję fotki zaczynam dostrzegać pewne błędy kompozycyjne, czegoś mi brakuje, czegoś jest za wiele.
Nieoczekiwanie znalazłam dobre miejsca dla roślin, które wegetowały trochę zarośnięte, co nieco wywaliłam na kompost, podjęłam też decyzję o nowym trawniku.
Wiem też, gdzie posadzę hortensje 'wołyńskie', szukałam dla nich miejsca, a nie chcę ich mieszać w bliskim sąsiedztwie z 'pomorskimi'

Hortensje od Mirki, które ukorzeniłam z patyczków, już chyba mają ze trzy lata. Dobrze się rozkrzewiły, świetnie przezimowały, a teraz przymrozki!

Horton Plains

To Park Narodowy znajdujący się na liście UNESCO ze względu na jego bioróżnorodność, który pokochaliśmy miłością absolutną. Na zwiedzanie wybraliśmy się o nieludzkiej porze. O 5 rano tuk tuk czekał na nas pod drzwiami, by na 6 dowieźć nas na miejsce. Zapłaciliśmy krocie za wstęp, płacąc za siebie, kierowcę, tuk-tuka wydłubując resztki z portfela. Na próżno było gdziekolwiek szukać cennika wstępu.
Turystów mimo wczesnej godziny było całkiem sporo, wszyscy trzęśli się jak galareta, podskakiwali w cieniutkich kurtkach, zwiedzeni gorącymi temperaturami w dzień. Pod ubikacją ustawiła się kilometrowa kolejka, z której co rusz dochodziły chichoty spowodowane prześwitującymi drzwiami w toaletach. Goła dupa jednak zawsze bawi tak samo, niezależnie od narodowości Na wejściu kolejna kolejka, tym razem ostre trzepanie bagaży. Nie można było wnieść żadnego, plastiku, żadnych folii, etykiet, oprócz butelek z wodą. Nasze śniadaniowe boxy zostały porozbierane na części pierwsze i wrzucone do jednego papierowego worka: kanapki przemieszane z ciastem i owocami, nie wyglądały dobrze tuż po kontroli, a co dopiero po godzinie spaceru
W Parku do zwiedzenia są trzy główne miejsca: mały i duży koniec świata (Mini World's End i World's End) oraz wodospady Baker's Falls. Przejście całego szlaku zajęło nam około 5h. Mieliśmy dużo szczęścia. Często chmury przysłaniają piękne widoki. Pogodę mieliśmy idealną. Niech zdjęcia mówią same za siebie. Żadna budowla nie jest w stanie wywołać u mnie tyle euforii co trekking w takich okolicznościach przyrody.

Tu mam tyle zdjęć, że ciężko coś wybrać

Najstarsza fabryka herbaty na Sri Lance





Diyaluma Falls - wodospad ma kilka stopni gdzie można się kąpać, wzięliśmy tam zgodnie z zaleceniem przewodnika, który pokazał nam miejsca, w których samemu nie przyszłoby nam do głowy by się kąpać

Dzisiejszy poranek... łososiowce i żótki.

Nanuoya Waterfall





Plantacje

Laxapana Falls



Widoki z pociągu na plantacje herbaty





Ramboda Falls

Droga na Szczyt Adama (Adam's Peak / Sri Pada). Szczyt ten wznosi się na wysokości 2243m n.p.m. Jest to miejsce święte, będące celem wielu pielgrzymek. Uważa się znajdujące się na nim 1,5m zagłębienie za odcisk stopy Adama (muzułmani), Śiwy (hinduiści), Buddy (budddyści) i św.Tomasza (chrześcijanie indyjscy). Na górę prowadzi 5500 schodów -3h wspinania. Wchodziliśmy po południu, większość pielgrzymów wchodzi jednak wieczorem, tam nocuje, by rano podziwiać wschód słońca. Na szczycie, który jest maleńki jest zakaz robienia zdjęć, stopy pilnuje strażnik, dlatego też nie została przez nas sfotografowana. Całość wędrówki zajęła nam 5 godzin. To było wyczerpujące przeżycie. Łydki bolały nas przez kilka kolejnych dni.









Szczyt - na górze nie wolno robić zdjęć