I takie tam słoneczne, październikowe kadry




dodam, że część dyni poszła na cele konsumpcyjne

Róże mnie zadziwiały bo wciąż kwitły... nieprzerwanie od czerwca


Obsadziłam górną część skarpy, choć targana wciąż mieszanymi uczuciami Kolejny sezon pokaże czy to miało jakikolwiek sens…


Pomimo dość wysokich temperatur w ciągu dnia (bywały dni z temperaturą powyżej 25 stopni) zdarzyły się i lekkie nocne przymrozki. Żółkły liście funkii, bylin, krzewów i drzew


ale nadal było pięknie
Zachwycała temperatura (iście letnia - bywało, że hasałam po ogrodzie w krótkich spodenkach i w podkoszulku ) jak i ogrom słońca Oj, jak przypomniałam sobie ubiegłoroczną jesienną szarugę

Październik 2018`
__________


Wciąż cudnie kwitły rozchodniki.



Dołączyły do nich zawilce japońskie...


i astry

Nie przepadam za żółtymi kwiatami w ogrodzie ale bardzo lubię tą moją języczkę. Wielkie zielono-fioletowe liście + kwiaty latem oblepione dziesiątkami motyli + piękne utrzymujące się zimą koszyczki tłumaczą te moje uczucia


Zdarzało się, że częściej niż latem korzystałam z hamaka i wciąż panującego ciepełka. Wciąż przyglądałam się tej mojej skarpie. Nawet chwilami podobał mi się ten totalny misz masz Można by rzec, że prawie przypominał angielskie bylinowe rabaty


Pod koniec miesiąca wykopałam zadołowane rośliny (korzenie bardzo przerosły donice - oj miałam wyrzuty sumienia ) i przekopałam ziemię na górnej części skarpy dodając sporo kompostu, drobnej kory i mączki bazaltowej. Jesienią był tam dany obornik krowi. Niestety eM wykopując rów pod fundamenty pod murek wysypywał gliniastą i kamienistą ziemię z tych wykopów na skarpę. Co się dało to zebrałam ale trochę tego zostalo Nie dodam, że nerwa mi to mocno ruszyło




Pojawiły się kwitnące wiechy na miskantach. Zakwitł ML i Zebrinus. Chyba rzadkie zjawisko w naszej strefie klimatycznej. Ale wydłużony sezon letni dał o sobie znać

Wyjątkowo obrodziły owoce (borówki, porzeczki, agrest, winogrona, jabłka). W związku z tym, że na moich dwóch jabłonkach mam zaszczepionych kilka odmian – od czerwca do późnej jesieni miałam jabłka prosto z drzewa. Super sprawa

9.



10.



11.

5.



6.



7.



8.

Mam prośbę Chcę wysłać na konkurs jedno zdjęcie. Mogę wysłać tylko jedno, a wybrałam 11 Temat to "Niebieski w ogrodzie". Nie mogę się zdecydować, które ma być to najlepsze. Wszystkie są ok, ale jakoś żadne mnie nie powala. Może ma ktoś ochotę pomóc mi w wyborze?

1.



2.



3.



4.

Aldona40 napisał(a)

Witaj Danusiu

U nas niestety nie było takich widoków z pięknym krajobrazem pokrytym szadzią, ale przejeżdżałam wśród takich widoków, no cudnie to wyglądało. Szadź kocham zimą najbardziej
Czuję się wtedy jak w krainie loduMróz u nas też nie odpuszcza, ale to dobrze, bo lepiej się człowiek wtedy czuje i lepiej się oddycha( bynajmniej jeśli o mnie chodzi).

A fotki jak zwykle cudne

Pozdrawiam



________________
Aldona

Cześć Aldonko
U nas od rana do południa światem rządziła Pani Zima
Było jak w bajce
U nas też cały czas mrozi, ale już nie ma szadzi. Spadała z drzew mieniąc się w słońcu, chodziliśmy z M po ogrodzie i marzyliśmy Jak to pięknie by było mieć to na wyciągnięcie ręki...achhh
Dziękuję bardzo za dobre słowo

Jak zawsze cudne zdjęcia, poezja dla oczu:
Na trzecim zdjęciu widzę króla, siedzącego na tronie i stojącą grupę dworzan

Muszelka napisał(a)

Witajcie! Najwyższe partie gór są pod grubą śnieżną pierzyną. Świat przyrody w głębokim śnie. Przestrzenie przy Śląskiej Drodze, jak biały ocean.
Za chwilę wychodzimy na wschód Słońca

Muszelka napisał(a)

Danusiu, patrzę na datę Twojego zarejestrowania na Ogrodowisku... jutro minie aż 7 lat!
Dobrze, że Jesteś

Świetne zdjęcia z szadzią. Ośmielę się napisać, że Zima jest lepszą malarką niż Jesień...
Ale ciiiiii... bo mnie zlinczują

Muszelko faktycznie, zapomniałam o tym. Dwa lata temu założyłam wątek i zostałam tu na dobre.
Dziękuję!
Gdyby nie to miejsce, nigdy bym Cię nie poznała i nie mogłabym podziwiać gór widzianych Twoimi oczami to byłaby ogromna strata!
Cieszę się, że podoba Ci się moja zima
W sumie to muszę się z Tobą zgodzić, chociaż zeszłoroczna jesień była wspaniała i chyba nigdy wcześniej takiej kolorowej nie widziałam.

Piękna ta moja okolica zimą

Mirciu oto i Nuka - 11letni kundelek schroniskowy . Od szczeniaka z nami

Bukietówki też przybrały intensywne kolory. Niektóre dobrały cudnych rumieńców. Zwłaszcza Vanlki, które pomimo iż były zadołowane w donicach i to na skarpie zrobiły piękny spektakl.



Wśród hortek posadzone były (też w donicach) gipsówki (kłącza zakupione wiosną w B.) pięknie podkreślały ich urodę

Wrzesień 2018`
________


Zaczął się czas rozchodników. Cudne! I pomyśleć, że kiedyś przechodziłam obok nich dość obojętnie



Ogrodówki i Annabelki przybrały już ewidentnie kolory wczesnojesienne. Bardzo lubię ich ten nietypowy zielony kolor starej zaśniedziałej miedzi Choć nie cieszy mnie fakt, że nieuchronnie zbliża się jesień

Jeżówki nadal stanowiły istotną barwną plamę w ogrodzie


Powstał murek na górnej części skarpy. Niestety na tym etapie na razie wena twórcza mojego eMa się zakończyła
Pomimo wciąż trwających upałów przycięłam wszystkie bukszpany. Przez kilka dni po przycięciu starałam się je cieniować siatką cieniującą. To był już ostatni moment na ich postrzyżyny


Prawie codziennie starałam się przeglądać moje buksy pod kątem ćmy bukszpanowej. Na widok każdej wylatującej ćmy drżałam czy to aby nie to cholerstwo. Ale było ok. Widok zeżartych przez gąsienice ćmy bukszpanowej całych połaci żywopłotów bukszpanowych w Krakowie wywołał u mnie szok.


Pomimo wciąż trwających upałów i suszy ogród szczególnie nie ucierpiał. Zaczęłam się zastanawiać na założeniem linii kroplującej


I taki widoczek... Jakoś tak mi się spodobał

Sierpień 2018`
_______

To głownie czas hortensji. Ogrodówki wciąż wypuszczały nowe kwiaty ale większość kwiatostanów zaczęła już łapać różne odcienie zieleni.


Podobnie Strong i Pink Annabell.


Lubię to ich przebarwianie, choć z drugiej strony zwiastuje nadchodzący koniec lata.


Wszystkie bukietówki w pełnym rozkwicie. Choć najwcześniejsza Bobo zaczęła już łapać lekkiego rumieńca

Z bukietówek pierwsza zakwitła jak zwykle Bobo. Niektórzy na O. narzekają, że u nich Bobo kaprysi. U mnie niezawodna Nie tylko wczesnym terminem kwitnienia ale i ilością kwiatów


Jako kolejne zakwitły cudnie limonkowym kolorem Limki


Kwitły już pierwsze zawilce japońskie. Baldachimy rozchodników już zaczynały łapać kolor. U Hakonek pojawiły się już kłosy.
Winogrona, które zwykle dojrzewały we wrześniu już zaczęły być smaczne



Upały i susza dawały się we znaki roślinom

Hortensje ogrodowe obsypały się różowymi pomponami, które pod koniec miesiąca zaczęły nieco blednąć i wpadać w odcień delikatnej zieleni. Niestety podlewanie nawozem Niebieska hortensja nie przyniosły efektu niebieskości. Być może zbyt późno zaczęłam podlewać tym nawozem. Trzeba wykorzystać pomysł z zardzewiałymi gwoźdźmi. Nawet hortka Blue Sky też była różowa



Hortensje Strong i Pink Annabell zachwycały ilością I wielkością kwiatów. Jak co roku gwałtowne burze z wiatrem i deszczem zmusiły mnie do podpierania każdego pędu osobistą podporą. Żmudna praca ale gwarancja 100% sukcesu, że żadna łodyga nie łamała się pod ciężarem ogromnych kwiatostanów

Lipiec 2018`
______

Przekwitnięte czosnki dostały drugie (i do tego mobilne) życie Najlepiej do tego nadawały się czosnki Krzysztofa. Kwitły jeszcze główkowate


Nadal nieprzerwanie kwitły róże. Zakupiona wiosną (niestety impulsywnie) róża Pink Cloud również zakwitła – niestety wciąż w doniczce, bo pomysłu na dobrą miejscówkę zabrakło


Łany jeżówek przyciągały masę różnych bzyków no i oczywiście motyli. Niestety z odmianowych przetrwały tylko dwie. Reszta albo nie przetrwała zimy albo powróciła do swojej matecznej formy


Kwitły wyjątkowo obficie trytomy, floksy i po raz pierwszy od wielu lat zasadzone dalie.

Skończyły kwitnienie czosnki. Kwitły już czosnki główkowate


Rojniki niby takie niepozorne ale jednak jak zwykle zachwycały


Pojawiły się już pąki zawilców japońskich i rozchodników (z reguły ich czas to najwcześniej sierpień).


Niestety znów zagapiłam pojawienie się na berberysach gąsienic Obnażacza kawaśnicówki. Zeżarły prawie do zera 3 berberysy Tak naprawdę powinnam tępić latające początkiem maja nad berberysami samice (składające jaja). Mus wpisać do kalendarza na 2019 rok