Salonik pociągnął zmiany w kolejnym kierunku i kolejny styl Cię zachwycił to naturalne, kochasz zmiany. Ja się bardziej przywiązuję sentymentalnie do tego co jest przez co trochę mi trudno z akceptacją pewnych nieuniknionych zmian. Też się szykuje zmiana ścieżek i schodków z plastrów drewnianych, ale ciężko mi zdecydować się na coś nowego, najchętniej zamieniłabym na to samo, ale drewno w ziemi ma niestety krótki żywot.
Pokochałam te schodki i nie umiem sobie ich inaczej wyobrazić
Twój ogród pokochałam na etapie dzikiego lasu wśród budynków, ukrytego. Do dziś pamiętam to uczucie z pierwszej wizyty u Was. Z rozdziawioną buzia chodziłam, to było dla mnie mistrzostwo, że Ci się taka sztuka udała. Ogród ewoluował zmienił charakter, jest piękny choć już całkiem inny niż wtedy. A ja w sercu mam sentyment do tego co było, przez to wydaje mi się, że po prostu muszę przywyknąć. Tak jak już się przyzwyczaiłam do obwódek z kostki na dużym ogrodzie u nas. Pamiętasz jak mi się ta zmiana u nas nie podobała? A teraz wydaje się już normalne, że tak jest.

Aniu, masz ostróżki jak malowane. Miłe są takie letnie wspomnienia zimową porą.