Kolejna obwódka

Przesadziłam grujecznika, rósł w słońcu i usychał, teraz ma większy cień, chyba mu pasuje, bo w miejscu uschnietych liści wypuścił nowe, a przesadzałam go jakoś w lipcu

Kwitnie hibiskus

Dziś nawet słońce ale ma potem padać, cały dzień, aż się nie chce wierzyć, że pogoda ma się tak zmienić, bo jest ładnie, przyjemnie
Zacznę od moich koleusów, coraz bardziej je lubię dla mnie bezproblemowe, te są bardzo duże są tam trzy sztuki

Z doniczkowych ta begonia w tym roku też jest całkiem ładna, mokre lato jej służy

Magnolia będzie powtarzać kwitnienie, mała jest, to i kwiatów mało

I piesio, nie chciała pozować

Śliczny jest I ten granatowy mieczyk, kolor obłedny, takiego jeszcze nie widziałam

anabuko1 napisał(a)

Niesamowity widoczek
Ilości kolorów, świetny czas na nagrania u Ciebie
Ta biel hortensji świeci w nocy, świetnie to wygląda

Brunery wieczorową porą




"Nic, żadnej roboty nie wezmę, nie wiem, nie znam się, nie orientuję się, zarobiony jestem..."
Tak mi się skojarzyło

Lubię porcelanę i motyw ptaków na kubeczkach, rodzinka wie

Ostatnie żółte liliowce

Tyle na ten tydzień

UrsaMaior napisał(a)

Bosz jakie zapłocie... no to ja mojego raczej pokazywać nie będę
Nie masz problemu z przechodniami? Z psami?

Droga po lewej stronie rysunku to betonowe płyty prowadzące niegdyś w pola. Pola zostały zamienione na działki, a dojazd do nich to wykorytowana w glinie i utwardzona droga gruntowa. Nie ma chodników, nie ma kanalizacji burzowej. Zapłocie to niewykorytowana część pasa drogowego. Wzdłuż swojego ogrodzenia (działka oznaczona kolorem żółtym) wysiałam trawę, żeby łatwiej było to ogarnąć. Po tej drodze przejeżdża kilka samochodów dziennie (w porywach). Psów biegających luzem jest jeden, ale zapobiegłam obsikiwaniu roślin w ten sposób, że obrzeża rabat na zapłociu obsypuję co roku zrębkami z berberysów. Szkód więc tam nie ma.

Hortensje, hortensje, hortensje

Nautica zaczęła drugie kwitnienie i zakwitła pierwszy raz ketmia wyhodowana z patyczka ( od Sylwi albo Kasi niespodzianki)

Ostatnie podrygi Śmiałka darniowego, bo za chwilę pójdzie do cięcia. Tworzy fajne delikatne i zwiewne kompozycje ze wszystkimi kwiatkami szkoda że krótko, ale lubię również wiecznie zielone jego kępy.

Dla równowagi psychiicznej parę lepszych widoków

Ulubiona krwawnica, próbuję z sadzonkami na kilka sposobów, ale nie chcę ją całkiem ogłowić bo daje najdłużej kolor że wszystkich kwiatków u mnie.

A do mnie taki ptaszek przybył z jarmarku dominikańskiego, widać ptaszki na jarmarku w modzie, jak nie na akwarelach to na ceramice, nie byłam, nie widziałam osobiście, bo to prezent

Krótka wizyta w ogrodzie i ruszam dalej na urlop tym razem w Tatry, już mi się dusza cieszy, choć do warmińskich jezior też mam sentyment i pociąg, to jednak wakacje bez wypadu w góry to jakby uboższe

Więc....przesadziłam i podzieliłam kilka bodziszków.
Cloud nine przeprowadziłam na inne miejsce, mam nadzieję że będzie chciał rosnąć i kwitnąć bo lubi słońce.
Renarda poszły że słońca do półcienia i cienia.
Trawa obiedka wysiała się sama, więc siewki pozbierałam do doniczek. Bardzo ją lubię, ale to sianie jej trochę przypomina moją ożankę

W tym sezonie obiecałam sobie zmierzyć się z kantami rabat. Upały znacznie wstrzymały mi prace. Ale ostatnie dwa dni znacznie podciągnęłam prace. A przynajmniej na lewej stronie. Została prawa strona.

Wiele nie mogę pokazać bo wszędzie kompostowniki jako przygotowanie rabat. Przetrwam te rewolucje jakoś do przyszłego sezonu, potem będzie z górki. Przy pracy mam czas na myślenie czym zagospodarować wolne miejsca i co koniecznie muszę rozmnażać.
Więc rośliny wędrują po rabatach u mnie tak długo, aż znajdą się na właściwym stanowisku, musi pasować nawodnienie i nasłonecznienie. Jakby sprawa nawodnienia jest mniej problematyczna. Gorzej z nasłonecznieniem, choć niektore rośliny mnie zadziwiły.
W fazie przeróbek wygląda to mało zachęcająco, ale kanty to połowa sukcesu.



Drugą połowę sukcesu w moim ogrodzie jest użyźnianie ziemi na rabatach skoszoną trawą. To obok kantów drugi priorytet tego sezonu, idzie nieźle nawet koszenie stało się radością, że rośliny dostaną porcję składników.
Doszłam do wniosku, że musi być równowaga między trawnikiem a rabatami żeby być samowystarczalnym. Ja posiłkuję się w tyn sezonie trawą sąsiadów, potem może wystarczy tylko moja własna.