Wisława Szymborska i nie pamiętam co

Dalie… ich czas nadchodzi!

Rabata wyjściowa

No te hakone cienko i parę mi padło…

Mam 24 kępy
Jesienią podzielę znów

ajka napisał(a)

Hortensje przy alei

Absolutny czad!

Agnieszka na liatry zostaw miejsce . Się podzielę . One mają takie bulwy jakby dużo zrośniętych małych cebulek. Kroję je nożem albo szpadlem. I rozsadzam. Kiedyś kupiłam jedną i mam już kilkanaście.

Daj adres na paczkomat na priv . Teraz przekwitły i będę ciąć to Ci uszykuję paczkę.


Tu mam rzędy po koleji od trawnika :
Carex vanilla coś tam jako obwódka
Za obwódka na mijankę miodunki .
Potem jeżówki i inkarwilla.
Potem hortensje 3 i jedna liatra w takiej konfiguracji (hortensji jest 12 )
Potem rząd rozchodników na przemian z bodziszkiem.
Ta rabata jest dość długa i ma rok .


Jeszcze po środku mam malutką magnolie a przy tych narożnikach wiśnie amonogawy ale małe bo sadzone parę tyg temu .

Aga z tej rabaty mogę się podzielić carexem . Rozchodnikiem. . Bodziszkiem miodunkami i jeszcze coś by się znalazło . Pisz priv .

Te pierwsza Jabłonkę mam w trzech egzemplarzach

Mam nowego bananowca, odmianę Jezyny bezkolcowej której nie mam jeszcze hostę Chelsea flower show i irysa japońskiego bo był na przecenie i takiego jeszcze nie mam
Wykupiłabym tam trochę ale 1/ceny i 2/ brak miejsca

Dzis przesadzaliśmy paprocie drzewiaste do większych donic



Za pas konewek do podlewania



Obcięłam też mnóstwo bylin i przekwitłe lawendy. Podwiązywałam dalie. Pozbierałam kwiatostany onętków, mam nadzieję jakieś nasiona tam będą

Byliśmy też w paru centrach ogrodniczych podczas gdy auto przeszło przegląd

Hortensje przy alei








Budleja miniaturowa rozchodniki przy tarasie. Ależ one mają cudny kolor


Ścieżka zrobiona, teraz trzeba posiać trawę

Kolejne atrakcje Świętej Doliny Inków:
Chinchero, słynące z tradycyjnego tkactwa,


Pani opowiadała jak otrzymują naturalne barwniki (kolory jak u góry)












Tarasy Moray – uważane za inkaskie laboratorium rolnicze (na każdej półce była inna temperatura i mikroklimat)




Malownicze kopalnie soli Maras gdzie spróbowaliśmy różnych rodzajów lokalnej soli - w sumie to nie lubią jak o nich mówi się kopalnie, bo pracują tam pojedyncze rodziny. Sól wytwarzana jest przez 6 miesięcy w roku, kolejne pół roku poświęca się na naprawę tarasów (pora deszczowa)

Zejście i więcej zwierzątek Przepraszam was za ilosć zdjęć, ale ja byłam zachwycona
















Wieczorem znów świętowanie w Cusco

Dla chętnych było wejście na Red Valley. My zawsze jesteśmy chętni





No i dolina

Tęczowa góra




Widok na okolice

'





Alpaki i lokalne kobiety zasuwające po górach jak kozice









Prawda, że słodkie?


Ciepła czekolada !

Rainbow Mountain i Red Valley (Tęczowa Góra i Czerwona Dolina)

Na trekking do Rainbow Mountain czekałam chyba nawet bardziej niż na Machu Picchu. To miejsce budzi skrajne emocje. Ponad 5000 m n.p.m., wszyscy straszą chorobą wysokościową, radzą aklimatyzację, herbatki z koki i pobudkę w środku nocy. Z drugiej strony można przeczytać, że kolory są przereklamowane, zdjęcia przekłamują rzeczywistość, a na szlaku są tłumy. Musiałam sprawdzić to na własnej skórze.
Po dwóch dniach aklimatyzacji w Cusco (3400 m n.p.m.) ruszyliśmy w drogę. Pobudka o 3:00, śniadanie o 5:00, a potem jeszcze godzina jazdy do podnóża pasma Ausangate. Stamtąd czekało nas około 1,5 godziny podejścia. Brzmi niewinnie... do momentu, gdy po 10 minutach zaczyna brakować oddechu. Dla mniej odpornych u podnóża czekają konie, my postanowiliśmy wejść o własnych siłach.
Widoki wynagradzały każdy krok – ośnieżone szczyty, dzikie alpaki, konie i surowy górski krajobraz. Ubraliśmy się zbyt cienko, mieliśmy na sobie trzy warstwy ubrań, a i tak na szczycie szczękaliśmy zębami. Peruwiańczycy doradzali głównie okulary przeciwsłoneczne i krem z filtrem... Gdy zobaczyłam śnieg na szczytach, nie wiedziałam, czy się śmiać, czy płakać. Na szczęście zabrane rękawiczki i gorąca czekolada kupiona na górze uratowały sytuację.

Poranne wejście

Można zamieszczać wizualizacje z czata?
Przygotował mi wizualizację tej rabaty, którą chcę przerobić, prawie mu wyszło
Co myślicie? Muszę rozsadzić piwonie bo rosną w kupie wszystkie, pomiędzy nie gdzieś wepchnę miniaturowe krzewuszki, w plecy dam rozmnożone własnym sumptem hortensje, mam też carexy, które będą zamiast proponowanych przez chat hakonek. Mam też brunnery, przywrotnika, z białego bodziszka, a na rabacie z klonem cynamonowym mam taką fikuśną roślinkę, która fajnie kwitnie na biało i zadarnia.

Cusco wieczorem






Akurat trafiliśmy na zjazd starych samochodów

Drugiego dnia w Cusco odwiedziliśmy najważniejsze zabytki dawnego Imperium Inków.
- Sacsayhuamán zachwyciło nas ogromnymi blokami skalnymi, ważącymi nawet ponad 100 ton. Do dziś nie wiadomo, jak Inkowie, nie znając koła ani żelaznych narzędzi, zdołali je tak perfekcyjnie obrobić i dopasować.













Zwiedziliśmy również Qenqo – miejsce dawnych ceremonii religijnych, Puca Pucara – wojskowy posterunek kontrolny oraz Tambomachay, zwane Łaźniami Inków, słynące z precyzyjnego systemu kanałów wodnych.




Najważniejszym punktem dnia była Qorikancha – Świątynia Słońca, niegdyś najświętsze miejsce Inków. Jej ściany pokrywało złoto, a na inkaskich fundamentach Hiszpanie wznieśli klasztor Santo Domingo. Co ciekawe, podczas trzęsień ziemi to właśnie inkaskie mury przetrwały próbę czasu.





Ponieważ zwiedzaliśmy w niedzielę, mogliśmy obserwować Peruwiańczyków spędzających czas z rodzinami podczas tradycyjnego pieczenia ziemniaków (a mają ponad 4 tysiące odmian tego warzywa). To część narodowej tradycji.


W Cusco spotkaliśmy niedźwiadka Paddingtona. Kto wiedział, że to peruwiański niedźwiadek?


Trochę tradycyjnych potraw




Pizzę też można zjeść


Można też tak, ale trochę strach

Mirador Taray, skąd rozciąga się przepiękny widok na Świętą Dolinę Inków i wijącą się między górami rzekę Urubamba. Zdecydowanie warto zrobić tam krótki przystanek.




Ruiny Pisac - jedno z najlepiej zachowanych stanowisk archeologicznych z czasów Inków, położonym w malowniczej Świętej Dolinie Inków.



'