Czosnek niedźwiedzi już do skubania. Z utęsknieniem czekam aż będzie na tyle ciepło, że wyklują się murarki i wylecą na wiosenny oblot (dużo kwaterek zalepionych, jest nadzieja):



W tym sezonie (jak nie zapomnę) będę tez czasem odpoczywać jak panisko na tymże oto bujaku, co to był dojechał w zeszłym tygodniu- miała być huśtawka z bali, ale nie narzekam . I po raz wtóry malusia, ale piękniusia azalia:

Na mojej mikro łączce też już się dzieje. Maki bylinowe mają zdrowiuśkie rozetki, podobnie jak orliki, łubiny i rozchodniki. Wszędzie pełno siewek, szczególnie naparstnicy i ostróżeczki, trzeba bardzo uważać, gdzie się człowiek pcha z buciorami i co można wypielić, a co trzeba zostawić :

Sad i warzywnik też zaczyna się budzić z zimowego odrętwienia. Kwitnie jagoda kamczacka, a z ziemi wylazły łabałbały:



Lubczyk myśli, że to już prawie lato, z kolei Artemisia Cola Bush przetrwała zimę i pachnie jak diabli:

Krokusowy napis "Ranczo" w tym roku wygląda tak, hm... Cosik niewyględny . Prawdopodobnie trzeba zaakceptować fakt, że, wzorem jakichś Illuminati, tym razem jest to napis "tylko dla wtajemniczonych", kto nie wie, że tam jest, ten się nie domyśli .



Kalina herbaciana też już pączkuje:



Ten skrawek ogrodu wymaga troskliwszej opieki, ale za to czosnki rosną jak najęte do rośnięcia :

Kwitną pierisy, kolcosiłom też ma się na życie :



Serduszka rośnie w oczach:



I wreszcie dowożą azalię Silver Sword, której wypatrywałam z utęsknieniem:

Róży widocznie nie straszne przymrozki, rozwija listki jakby nigdy nic (a mroziło u nas trochę w ciągu ostatnich 3 tygodni, jednak nie zarejestrowałam żadnych strat ):



Brunnera Alexander's Great i pączki kwiatowe na lilaku Meyera Palibin:

Czosnki Party Balloons zdrowo rosną ku mej bezbrzeżnej radości (bardzo na nie liczę)- zwróćcie uwagę na te fajowe różowe końcówki liści, na żywo bardzo rzucają się w oczy:



Wielosił bardzo pięknie przezimował, podobnie jak bodziszki:

I skradająca się niepewnie wiosna- "ananasy" sadzone trochę na czuja w grudniu wyrosły tam, gdzie planowałam :

Szał ciemiernikowy w pełni, poniżej zestaw urodzinowy mojej mamy- marzyła o tych z serii Ice'n'Roses:



A tu już moje ślicznotki:

Studnia też nieco wypiękniała, bo otrzymała nową pokrywę:



Teraz jeszcze wymiana daszku i malowanie całości .

Mamy już paprysie, czas na pomidory. Tym razem taki oto zestaw:

9 marca przyszedł czas rozprawić się z przedogródkiem, który został doszczętnie rozorany przez nasze biegusowate, czteronogie szkodniki . Na poniższe zdjęcie załapał się jeden z nich:



Szym zwertykulował i wyrównał całość, wszystko otoczyliśmy siatką, po czym posialiśmy miks mikro koniczyny i trawy boiskowej. Nie jest to szczyt estetyki, ale kiedy trawka już urośnie i się zagęści, ogrodzenie najpewniej zniknie z naszego krajobrazu.

Jak dzień kobiet, to i kwiaty- dostałam od teściowej piękne prymule, od eMa białe róże, a od siebie samej 2 mini paletki bratków .




Które niemalże niezwłocznie poleciałam posadzić wokół kamiennego kręgu:

6-go marca nadejszła wiekopomna chwila- odpalamy rozsadnik! Na pierwszy ogień poszły papryki chilli i mini żółte słodkie (nasionka wydłubane z pysznościowych papryczek z Netto), sałata crimson, miechunka, koleus, naparstnica, szałwia muszkatołowa i omączona oraz szczypiorek siedmiolatka (wszystko siane było 24 lutego i gnieździło się na malutkim parapecie):

Zadołowałam resztę roślin w tymczasowej kwaterce w warzywniku, w końcu doczekają się swojego dnia chwały .



Przy okazji odwiedzin w warzywniku dojrzałam szykujące się do kwitnienia krokusiki- nieźle biją fioletem po oczach:

Ostatnio urwałam wpisy przed pokazaniem wykorowanej rabaty "na gotowo" ( no prawie na gotowo, bo brakowało jeszcze wtedy azalii, która już dojechała i została posadzona ).

4.03.2024 był ostatnim dniem mojego przedłużonego weekendu i przywitał nas niezbyt zachęcającą temperaturą. Dodatkowo wiało jak pieron (wiatry w łódzkim są jednak na tyle łaskawe, że nie mają zapędów do karczowania plomb z nierozważnie rozwartych jam ustnych- Eliza, buziole! ). Mimo to udało się dokończyć to i owo:




Czerwona strzałka znajduje się tu nieprzypadkowo, może nie widać tego zbyt dobrze na tym zdjęciu, ale kabel zasilający stodołę był bardzo profesjonalnie podpierany przez rosochate chojoki, które wkrótce miały się jednak zamienić w coś innego za sprawą magicznych łapek mojego eMa



Pokraczna klonowa aleja wjazdowa ostała się jeno we wspomnieniach, teraz to miejsce czeka na face lifting :

Kordina napisał(a)

A przy podlewaniu nie rozpływają się te kostki?

Nie. Podlewam je nalewając wody na tackę. One sobie tą wodę wsiąkają.

Rojodziejowa napisał(a)

Jutro przymiarki wysokościowe, a dziś nadrabiam wysiewy

Co to za kostki ? Czekoladowe

Jutro przymiarki wysokościowe, a dziś nadrabiam wysiewy

Na tyłach kulkowisko. Trochę dużo ich, ale potem znikają
Lubię bardzo, najstarsze kule mają 23 lata, da się nad nimi zapanować.

Jesienią na dużej rabacie dosadziłam 4 cisy kolumnowe zamiast 2 straconych brzóz.


Już widzę, że na ostatnio remontowanej rabacie jakąś kulkę trzeba dosadzić albo raczej przesadzić.
Jest za płasko a krzywo, trzeba to zgubić.
Choć waham się nad kolumnami, takie zaburzenie proporcji i stopniowania też by tu dobrze wyglądało.
Pomyślimy... ciekawe ile lat


I kolejna brzozowa jeszcze bez ławeczki, dobrze teraz widać jak żywopłocik cisowy zgęstniał

Żywopłot z tui robi się coraz szczelniejszy. Ławeczkowy placyk zarasta, upadła koncepcja płyt (nie produkują już koła, czy półkola).
Będzie chyba żwir. Ławeczka na razie zimuje w altanie.