W dzień było zielono, a teraz biało...

Drzwi ocieplone od zewnątrz, może jutro siatka i klej

będą betonowe drzwi ha ha, chyba nikt takich nie ma


Upolowałam też szyldy do drzwi, których jeszcze nie ma bo nie ma pomieszczeń w których maja być, baaaa nie ma nawet budynku w którym maja być te pomieszczenia Ale szyldy są


i zrobiłam nam wcześniejsze mikołajki, kupiłam bólionówki na gratach

po pierwszym lakierowaniu
dziś było drugie już samych frontów, ale fotki nie mam
tu jeszcze mokre

w między czasie Emuś męczy się z taboretami

a ja grzebię w czeluściach szafy i wyciągam co mam

półki po szlifowaniu i opaleniu

Przymiarka o ile się wygląd zmieni

i przymiarka okuć


zaimpregnowane na robaka, bo, że w trakcie opalania to co żyło w drewnie się ugotowało nie wątpię, aż bąbelki z dziurek szły tak się gotowały

Remontowo

Taki kredens babcia miała, jak go kupowaliśmy był jaśniutki, ale wiadomo sosna więc ściemniał. Po drodze złapał kołatka i trochę dziurek niestety ma, ale nie mogąc się doczekać na naszego stolarza zabrałam się za niego sama. Tzn. zabrałam się zza to co mogę i na ile sił mi stykło
Docelowo chcę by pasował do całej kuchni więc będzie opalany i gałki zmieniamy na okucia

tu już szuflady wyjęte i gałki pozdejmowane

tak wyglądają szuflady

a to już po szlifowaniu

i opaleniu

Kury zadowolone, w igloo 20 stopni bo dziś słonecznie
.

Christmas is coming!

To prawda Cebula ze sprzedawanej działki, nowy właściciel nie chciał (dzieciaki z bloków) - jak się przyjmie to super, jak nie to trudno

Darecka napisał(a)

Tulipankowo cudnie, zaraz mnie niewysłowiona tęsknota ogarnęła

Rojniki w pniaczkach też sobie hoduję
Braciszki wielbię chyba z wzajemnością

Darecka napisał(a)

Skoro widać przyczepkę przytwierdzoną do poczciwego Golfika, to wiedz, że coś się święci Kolega Szymona zgodził się nam ją znowu pożyczyć w zamian za czarnego koguta

No to czarny kogut, to jak czarny koń!

Świetny odcinek, lubię Twoją powieść pełną humoru i już tupię łapką grzebiuszki na następne odcinki i oczywiście na końkursik

W sadzie następuje eksplozja kolorów, jak na hinduskim święcie Holi:





Podobnie jak w pozostałej części ogrodu:

Kilka dni później robię przymiarki do małej rewolucji na rabacie cienistej (płotki już zamontowane i pomalowane olejem spożywczym, od razu inaczej, brakuje jeszcze tylko maskownic na słupkach):

Rodgersje Bronze Peacock wreszcie dają oznaki życia, zamawiałam je w przedsprzedaży dawno temu i kurier dostarczył mi z pozoru puste doniczki , uff...



Ostatnia fotka Balleriny, co ma kwiatuszki niczym skrzydełka ważki. Finalnie nie dogadałyśmy się jednak, w następnym roku praktycznie całkiem zanikła, ale póki co cieszy me oko:

Z tej krótkiej chwilki przed pracą robi się całkiem duża przerwa, ale po prostu nie mogę się powtrzymać i trzaskam zdjęcia jak opętana, najwyżej posiedzę przed la ptokiem trochę dłużej po południu (patrząc na te fotki teraz przypominam sobie, co wtedy czułam ):

15 maj 2020
Już od jakiegoś czasu miałam możliwość pracy zdalnej, nie powiem, żebym wtedy jakoś szczególnie na to narzekała, wręcz przeciwnie

Odpalam powoli roboczego laptopa, a przez okno salonu dostrzegam taki oto widoczek- eM poprawia jeszcze przed pójściem do pracy ściski mocujące świeżo przyklejone panele do płotu (na tym etapie mogę z całą stanowczością stwierdzić, że wsiąknął w ogródkowanie tak, jak ja)



Dzień zapowiada się pięknie, rozpiera mnie duma patrząc na nasze tegoroczne dokonania, nie mogę się więc powstrzymać i chyłkiem pomykam chociaż na chwilę do ogrodu, żeby uwiecznić wstające słonko:

11 maj 2020
Z czeluści (czuleści? ) Internetów zamawiam hortensje na wyższe, tylne piętro cienistej pod orzechami. Tutaj prosto po odpakowaniu::

Zanosi się na deszcz, ale póki co robię mały obchód po naszych włościach (ehh.. ten nieszczęsny daszek ):




Drzewka owocowe dostają obwódkę z aksamitek, posiane były jakiś czas wcześniej:



Nie narzekamy też na niedobór trawnika do koszenia:

Nie samą pracą człowiek żyje, więc spędzamy rodzinnie miłe chwile nad stawem, gawędząc i popijając leniwie whisky:





Biorę swoją dzidę i idę, czas wrzucić coś na ruszt, bo od tych pogawędek zgłodnieliśmy okrutnie:

Mamy nasze pierwsze płotki! Pamiętam doskonale te wygibasy, które uskutecznialiśmy w sklepie budowlanym, zrobiliśmy dwuskładowy pociąg z wózków, ledwo je dotaszczyliśmy do kasy, powodując ogromny zator w przejściach między regałami :



W warzywniku teść posadził po raz kolejny swoje fioletowe pyrtofle:



Moje wysiewy też dają nadzieję na przyszły plon:

W sadzie królują bzy, zawsze kojarzą mi się z dzieciństwem, moja prababcia miała kilka ogromnych okazów w swoim ogródku, mijałam je też w drodze do szkoły: