a tak cudownie przebarwia się magnolia parasolowata; jak już będzie wielka, to dopiero widok będzie! zwłaszcza na tle zielonych sosen
kwiat rozplenicy rubrum; tez trafi ta trawa do piwnicy, mam ich 7 i szkoda żeby padły zimą
winobluszcze, 3 i 5 klapowe w jesiennej tonacji
Ev, zimują, są bardzo wdzięczne, bezproblemowe i w całej masie kolorów; możesz sobie je posadzić, w takim miejscu, żeby o tej porze roku ładowały ci energię swoimi kolorami; mam takie wysokie i odmiany niziutkie, białe, błękitne, fioletowe i różowe
Bożenka, ty jesteś też w naszym klubie, tylko jeszcze nie dojechałaś mam taką nadzieję, że jeśli zrobię spotkanie u siebie, to się wybierzesz
a ja podziwiałam wiersz o nowo powstałym ogrodzie, wielki szacunek i uznanie, twój talent nie ma granic
też pozdrawiam i zaraz odwiedzę wszystkich
i obiecane zdjęcie z sikorką; miałyście z Anią rację, cała karma wysypana i ptaki tylko słonecznik jedzą; muszę wywalić, posprzątać i kupić słonecznik, nawet już wiem gdzie
wspaniała praca, a brzozy rewelacyjne; czytałam co chcesz posadzić, pamiętam mniej więcej nawet z ostatniej wizyty, bo trochę o tym planie wtedy już mówiłaś; będzie bardzo fajnie, bo u ciebie w przeciwieństwie do mnie, jest konsekwencja
Moje rh dostają specjalistyczny nawóz i to wystarcza. Nie wszystkie rosliny są żarłokami , są przecież i takie które rosną na piasku i to im najbardziej odpowiada. ja zaczynając z rh dużo czytałam. Nie spotkałam literatury w któej by kazano dawac obornik , wiec nie dawałam. Nie zawsze i z ksiazek dowiadywałam się prawdy np kiedys juz pisałam wyczytałam żeby rh ściółkowac torfem i to zrobiłam. Rh chorowały i na szczęście jakoś sama doszukałam się przyczyny . W tej chwili najbardziej ufam p Ciepłucha który w swoim folderze pisze tak
czyli tylko torf i ziemia, nic więcej i ja tak robie. Poniewaz rosną dobrze i niektóre są bardzo wysokie co sprawdziło mnóstwo osób na spotkaniu u mnie nie mam powodu do zmiany sposobu uprawiania tych roślin.
Przepraszam za podwójne litery, to efekt długiego czasu w jakim to zdjęcie robiłam i drżących najwyraźniej moich rąk.
Chciałabym także pochwalić się moimi kancikami angielskimi, wykonanymi (w pocie czoła) ekskluzywnym sprzętem bentlejowskim
Mam nieśmiałą nadzieję, że Danusia będzie choć trochę dumna ze swojej uczennicy
