Zawsze obcinam i rozdaję, chętnie Ci dam. Jest ogromny i szybko rośnie.

Winobluszcz szybciej się owinie i obrośnie, a można go kontrolować, ciąć. Nie przemarznie, a bluszcz może.

tyna napisał(a)

Teraz widać, że każdy bez wyjątku ogród musi dojrzeć, zagęścić się, a przede wszystkim trzeba włożyć ogrom przemyśleń i pracy, w każdym standardzie
Teraz Danusiu ogród wygląda świetnie.....

Dziękuję, to była cały czas prowizorka, ciągle coś przeszkadzało, budowlańcy mieli ze mną ciężko.
Mieszkaliśmy na budowie od momentu uruchomienia wody i ogrzewania i okien.

Bogda napisał(a)

Danusiu, Ty sadziłaś już duże rosliny?kiedy to było?

Buka sadziłam wielkiego sporo wielkich świerków, stożki z cisa, sporo wielkich kul. Ale wszystko pokażę po kolei, jeśli chcecie zobaczyć całą historię. Wiem jedno, jak się lubi rosliny, to nawet fazę budowy można przyćmić i nie widać "szarakułów". Zasłaniałam, co się dało.

Bogda napisał(a)

świetne to krzesełko! w kąciku

Takie samo ma Kora z Manaamu, nawet kilka. Wykonał je rzeźbiarz spod Poznania. Teraz Mama na nim siedzi i obserwuje przechodniów.

Fortunie często są z obwódką w innym kolorze. Ten rodzaj petunii bardzo obficie kwitnie i dość długo. Mają zwisające pędy, dzięki czemu nadają się do koszy, skrzynek na balkon. Miałam takie z obwódkami białymi a kwiaty granatowe były.

Jak wykopaliśmy te bukszpany, to korzenie miały tuż pod matą, bo rozpaczliwie szukały tlenu, gleba była zamulona, jak beton.. Mata przeszkadza w normalnej i naturalnej wymianie materii organicznej, kora się nie rozkłada, bo niby jak, jest odizolowana, sucha jak pieprz, mata po jakimś czasie od pyłu coraz gorzej przepuszcza wodę, chwasty i tak rosną, przesadzanie czegokolwiek jest utrudnione, nawożenie także.

U tego klienta padły także "smaragdy". Powiedziałam sobie - nigdy nie zgodzę się na maty, U mnie nawet pod żwirem nie ma.
Systematyczne pielenie na początku i potem spokój. Dlatego jestem przeciwna matom.

Ja też jej nigdy nie sadziłam klientowi

Kolejna wiosna, Wielkanoc. Jak zwykle naustawiałam doniczek, przeróżnych: z prymulkami, bratkami, hortensjami (odkryłam, że super wyglądają w doniczkach), oczarami, ciemiernikami, krokusami.

Idzie zima, a po zimie kolejne zmiany, ale jeszcze przed śniegiem powstał całkiem nowy taras





Bukszpany zadołowane z donicami w ziemi



Ogród z tej strony zaczyna już przypominać obecną wersję

A to kolejna metamorfoza schodów. Zbliżam się do etapu budowania tarasu. Koniec z piaskiem

gardenarium napisał(a)

Mój tulipanowiec ma od mrozu pionowe pęknięcie, które nieco zarosło i drzewo żyje.

To jest nadzieja, że jeszcze się uda

Schody - metamorfozy, kolejny rok i kolejne nowe rośliny. Motywem przewodnim były ciemne liście

Rok czerwono-biały



Budowa ciągle trwałą, a ja ciągle nie mogłam dokończyć ogrodu

Wszystkie rośliny rosły w donicach, aby można je było w razie czego przestawić. Nie skończono elewacji, tynkowania muru, tarasu.
Mój nadmorki taras z piasku ciągle w różnych aranżacjach i z mnóstwem róż i innych kwiatów.
Niektórzy goście mówili, że wyglądał bajkowo.







Już wtedy uwielbiałam białe kwiaty



Miałam też rok czerwono-biały

Te lata uczyły mnie konsekwencji w kolorach

Ale jeszcze długa była droga. Taras ciągle był wysypany piaskiem. Witek przygotowywał podbudowę do kostki i donic dla kaczorów.
Stały tutaj w donicach różnorodne rośliny, zaczęłam też zwizić z Anglii pierwsze róże, m.in. Geoff Hamilton i Boule de Neige, Constance Spry.
Teraz te odmiany pięknie kwitną na murze od ulicy pomiedzy innymi, dosadzonymi potem.

Jak każdy, nie wiedziałam od początku, jaki mój ogród będzie miał ostateczny wygląd. Projekt był, ale ciągle następowały zmiany.

Pod tym dużym świerkiem posadziłam bukszpany i tiarelle. Są tam do dziś. Przybyło tylko innych roślin



Bukszpanowe kaczory, zanim wsadziliśmy je na miejsce docelowe, w specjalnie wybudowane donice z ociepleniem, przez kilka lat rosły w tych doniczkach i co zimę były dołowane do gruntu, a na wiosnę wyciągane.



Te schody przeżyły różne metamorfozy, oto jedna z nich. Już wtedy wiedziałąm, że za dużo kolorów to nie w moim typie.

Cd. mocnych kolorów, zanim zmieniłam zupełnie zestaw na bardziej stonowany








Budowa trwała, a ja powoli sadziłam szkielet ogrodu. Wielkie stożki przy furtce, świerki serbskie przy płocie, bukszpanowe kule.
Starałam się, aby zawsze trawnik ładnie wyglądał, mimo że nie było jeszcze kostki docelowej i ciągle coś ulegało zniszczeniu.