Już za chwilę, już za momencik ...

Basiu, skrzynka piękna spacery lepiej zostawić na bardziej sprzyjające okoliczności pogodowe ja dziś tylko domowo

Warto wiedzieć co jest ważne, a co ważniejsze.

Dzisiejsza zima w kalendarzowej wiośnie. Nawet mi się nie chciało wyjść z aparatem, zdjęcia zrobiłam przez szybę.

Pięknie biało się zrobiło, a my spragnieni prac ogrodowych zostaliśmy uziemieni. No, ale ile można sprzątać?
Pomyślałam więc, że zaproszę Was dziś do wspólnego knucia

Zapraszam bardzo serdecznie

Poniżej wrzucam aktualne zdjęcie mojej rabaty zachodniej- UWAGA! Widok z góry z okna dachowego- tylko dla osób o mocnych nerwach . To ta całkiem fajna rabata- z klonami, hortensjami, werbeną... Niestety czekają ją drastyczne zmiany, gdyż ponieważ... zaledwie w ciągu jesieni i zimy wyrósł nam za płotem ten koszmar z wielkiej płyty
Dlatego też potrzebuję pilnie stworzyć "parawan"- osłonić się od nowych- przyszłych- sąsiadów. Drewniany płot, czy ładne drewniane panele raczej nie wchodzą w grę niestety- konstrukcja byłabym zbyt szeroka, i zbyt wysoka, żeby się zmieścić w budżecie.

Na istniejący płot dam na początek maty wiklinowe- grabów teraz co prawda prawie nie widać, ale powinny się w tym sezonie już ładnie zagęścić.

Przyszedł mi jak na razie do głowy najprostszy do realizacji pomysł, żeby dosadzić jeszcze dwa klony- po jednym pomiędzy tymi, które już są. Odstępy teraz wynoszą 6,4m pomiędzy nimi. Korony Red Sunset dorastają docelowo do 3- 4m szerokości, więc powinny się zmieścić, a będą mogły nas szybko ładnie zasłonić. Dobry to pomysł?

Jeśli tak, to do zmiany będzie pewnie cała ta rabata między klonami a grabami, gdyż będzie tam raczej zbyt cieniście dla tych odmian hortensji, które tam teraz są. Ale to już może temat na osobny post?

Dobry to pomysł z tymi dodatkowymi dwoma klonami?

Moje patyki Silver Dollar. Chyba coś z tego będzie .

Elu, ładne wschody begonii, będzie dużo materiału Nie ma to jak kwiat na stole Pogoda musi się naprawić do poważniejszych prac , wczoraj popracowałam godzinę i czuje to dziś moje gardło. Nie ma co szaleć.

uśmiałam się z psiaków, pierwszy raz udało się je tak uchwycić