Dzisiejszy i wczorajszy „wykon”
Zabralam się za to bo boję się suszy.
Teraz bez problemu daje się usuwać tę darń, jeżeli przeschnie to będzie dramat.

Alija napisał(a)

Kasiu, dzięki za wspaniały spacer po kwietniowym ogrodzie, jest pięknie.

dzięki Alicja, niestety spacery po forum na razie mi nie wychodzą ale postaram sie wrzucac co jakiś czas foty. A czas teraz magiczny

Ichigo napisał(a)

Gosia, Wioleta - wszystkie nasiona, jakie miałam, wysiałam do doniczek. Stratyfikowałam je wcześniej w lodówce. Wzeszły.



W poprzednim roku też wzeszły, ale potem zginęły. Nie doczekałam ani jednej rośliny. Kupiłam wtedy znowu nasiona i posadziłam je bezpośrednio w rabacie. Wydaje mi się, że teraz w tym miejscu rośnie kilka roślin podobnych do orlai, ale nie jestem pewna. Nigdy nie widziałam jej "na żywo". Takie koperkowe coś.

Nie pamiętam już jak wyglądała moja orlaya za młodu.

Teraz powinnaś ją hartować na powietrzu. Na poczatku trochę w ciągu dnia.
No i nie przelac. Chyba mniej szkody wyrządza krótkie przesuszenie.

Orliki. Z posadzonych w zeszłym roku trzech sztuk przetrwał tylko jeden (te mniejsze dosadziłam teraz).



W ogóle doszłam do wniosku, że powinnam ograniczyć kupowanie roślin na Allegro. Kupiłam tam znowu nędzne, rachityczne sadzonki, które na zdjęciach oczywiście wyglądały wspaniale. Nie chce mi się bawić w odsyłanie.
Większe rośliny kupiłam później za połowę ich ceny na Zielonym Rynku.
Ale nie zawsze tak jest. Czasem rośliny są w porządku. Jak ta sosna górska Ophir, którą posadziłam w czwartek przy skalniaku.



Nie pierwszy raz kupiłam od tego sprzedawcy (swoją drogą szkółka z Przemyśla) i prawie zawsze jestem z zakupów zadowolona.
W marcu miałam np. taką sytuację, że kupiłam penstemony (od innego sprzedawcy) i szarotkę alpejską w doniczkach dwulitrowych. Sugerowałoby to, że rośliny te mają system korzeniowy rozwinięty na całą doniczkę. Nic bardziej mylnego. Przy sadzeniu okazało się, że korzenie są malutkie, rośliny wręcz wypadły z doniczek. Ponad połowę doniczki zajmowała czysta ziemia. Czyli zapłaciłam więcej za "większą roślinę", która w rzeczywistości była rozmiaru p9. Poczułam się oszukana, nie po raz pierwszy i pewnie nie ostatni.

Pogoda wam nie straszna
Super
Właśnie dziewczyny też nie rozpoznaje

I jeszcze jeden biforafterek - tym razem części ogrodu z ogniskiem

2016



I dzisiaj:

Kwitną azalie:



Mrs. Nancy Dippel i Eliza Hyatt, subtelna różnica w odcieniu różu:

I przy okazji biforafter tej części ogrodu:

2013 - przed kupnem domu


Dzisiaj:

Fantastyczne jest to miejsce, no WOW!

Znów popadało w nocy. Bez szału, ale wystarczyło na podtrzymanie wilgoci w ziemi. Wciąż jestem w szoku z powodu tej łaskawości natury i na razie nie myślę, co będzie latem .
Po prostu chłonę tę soczystość .

I kilka fotek tej soczystości, tym razem z kanciastej części ogrodu

Gosia, Wioleta - wszystkie nasiona, jakie miałam, wysiałam do doniczek. Stratyfikowałam je wcześniej w lodówce. Wzeszły.



W poprzednim roku też wzeszły, ale potem zginęły. Nie doczekałam ani jednej rośliny. Kupiłam wtedy znowu nasiona i posadziłam je bezpośrednio w rabacie. Wydaje mi się, że teraz w tym miejscu rośnie kilka roślin podobnych do orlai, ale nie jestem pewna. Nigdy nie widziałam jej "na żywo". Takie koperkowe coś.

Mój przezimował u mnie póki co dwa sezony, nieokrywałam go. Tak wygląda obecnie, w tym właśnie narożniku marzy mi się jakiś ażurowy w pokroju klon.

W myśl norweskiej filozofii kontaktu z naturą ‘friluftsliv” wybraliśmy się szkółking. Według tej filozofii nie ma złej pogody, jest tylko złe ubranie. Kalosze i płaszcze założone - można było pokonywać hektary wąskimi alejkami między doniczkami. Wózki wypełnione po brzegi. Nie będę wskazywać palcem kto wybrał największy wózek

Piwonie