Gruszka_na_wierzbie napisał(a)

Kiedyś w tym miejscu miałam niewielkie wrzosowisko. Niestety zmieniły się warunki świetlne i wrzosy zaczęły zanikać. Coś tam podosadzałam i nawet się zgrało. W miejscu po wrzosach świetnie rośnie Perovskia. Podobnie jak u Ciebie.

Bardzo się zgrało , a nie „nawet” .

Po jakim czasie ma się taki ładny „busz”?

Dopiero kolejny (trzeci) sezon to początek prawdziwych ogrodowych prac na podstawie określonej koncepcji. Nie było szczegolowego planu, ale ogolny zarys. Dokładnie musiałam zaplanować tylko teren rabat w prawej części ogrodu, bo tam zakładaliśmy jednocześnie trawnik i chcieliśmy zrobić to już „od linijki. Trawnik to w całości dzieło męża - od przygotowania ziemi, poprzez wybranie nasion, posianie i wszelkie prace utrzymaniowo-pielęgnacyjne. Dzięki mężowemu trawnikowi mamy w ogrodzie automatyczne podlewanie .
Trawnik - żyleta, mężowa duma . Zdjęcie sprzed kilku lat. Te rabaty już nie są takie pustawe. I kanciki!

Szymka napisał(a)

Witam Cię . Nie mogłam przejść obojętnie. Przepiękne zestawienie, uwielbiam takie zdjęcia Zapisuję w folderze "Inspiracje"

Kiedyś w tym miejscu miałam niewielkie wrzosowisko. Niestety zmieniły się warunki świetlne i wrzosy zaczęły zanikać. Coś tam podosadzałam i nawet się zgrało. W miejscu po wrzosach świetnie rośnie Perovskia. Podobnie jak u Ciebie.

Wracając do historii mojego ogrodu...
W pierwszym sezonie (6 lat temu) nie zrobiliśmy w ogrodzie nic zmęczeni remontem domu i chyba tez jeszcze nie do końca wdrożeni w sytuację pt. mam swój ogród i mam wpływ na widok za oknem .
Kolejny sezon to pierwsze próby podejmowane - jak pisałam już wcześniej - bez żadnej wiedzy i koncepcji. Obowiązkowo thuje przy ogrodzeniu i rabatka, która kompozycyjnie okazała sie nie najgorsza (jest do dzisiaj z drobnymi zmianami), ale kształt miała zupełnie bez sensu.

I tu pojawiło sie Ogrodowisko z wiedzą, która po części mnie przeraziła swoim ogromem, a po części okazała sie rozwiązaniem wielu dylematów. Pierwszy z nich: obrzeża. Położenie kostki brukowej jawiło mi sie jako bardzo drogie. Alternatywny sposób - ekobordy - jako nieeleganckie, a przy tym także drogie. I raptem bach! Danusiowe kanciki! To była dla mnie prawdziwa rewolucja w sposobie myślenia o wyodrębnianiu rabat. Pierwsze kanciki robiłam łopatą, a z wreszcie - także dzięki Ogrodowisku - odkryłam łopatę do kancikowania w kształcie półksiężyca. Wiem, ze dla Was te wyznania brzmią naiwnie, ale dla mnie to były prawdziwe odkrycia!

Efekt jest taki, ze w części rabat jest kostka brukowa kładziona przeze mnie własnoręcznie, w części ekobordy, a w części kanciki. Ta ostatnia część dominuje . A w kładzeniu kostki brukowej w roli obrzeży jestem już prawdziwym mistrzem . Potrafię nawet zrobić idealne koło (a nawet dwa nachodzące na siebie .




A tu kancik:

kasiek napisał(a)

O rzesz - petarda normalnie - szacun ogromny - cuuuuudodna ta woliera!!

Dzięki kończymy stopniowo, przybywa codziennie cośWizja się wyklarowała po roku czasu

Agatorek napisał(a)

No niestety, jeszcze trzeba trochę poczekać, żeby można było popracować.

Agnieszko nie palę się jeszcze, ale poniedzieli zrobię zasiewy parapetowe,arbuz,papryką i melony.

W zeszłym roku 25 lutego miałam takie tulipany. W maju po przymrozkach -8 stopni wszystkie zmarzły.
Wczoraj patrzyłam nic nie widać. Rozgarniałam śnieg to czubeczki liści jest różnica. Nie wiadomo kiedy jest normalnie teraz czy w zeszłym roku.

grudzień






Koniec

O rzesz - petarda normalnie - szacun ogromny - cuuuuudodna ta woliera!!

Jeszcze pa pomysłów czeka na realizację ale na razie jeszcze zima, mam pełno innych zajeć, może po nartach rzuce sie w wir pracy ogrodowej

To tyle, wiem że tez mnie mało ale tak mnie wciągnęły książki i seriale że odpłynęłam całkowicie

Haniu Anabell

Kupiłam jakieś dalie z tych ciemnych bordowych kaktusowe i jeszcze jakieś tam wywiizlam i nie pamiętam.

W każdym razie twoje darowane co prawda nie wszystkie też ładnie rosły. Miały małe kłącza może w tym roku się rozbujaja urosły większe bulwy. te niskie bordowe nie za bardzo rosły. Wyciągnęłam z gleby posadzę wiosna.

A to twoje

Na razie wszystko topnieje, ale ja juz cześciowo mam przygotowane do wiosny - troche juz przyciełam tu i ówdzie

A jeszcze niedawno była zima w pełni, ptaki czekały aż zrobimy przerebel

Powoli zmieniam wystrój - za chwilę ponownie wróci wiosenna limonka

Jedynie gdzieniegdzie są takie niegroźne smagniecia mrozem na wrażliwych roslinach

To nowe paprocie - tez dały radę

Troszkę plamek na osmantusie

listopad

Jak widzicie mam migdałka (a nawet dwa), roślinę niezbyt lubianą na Ogrodowisku. U mnie rośnie bardzo dobrze, bardzo chłopaka lubię, a kwitnie obłędnie. Drugi jest na patyku na rabacie przy domku. Zdjęcia brak.

A tu jeszcze jedno zdjęcie z przedogródka - widać, jak blisko furtki są schody . I widać tu jeden dąb.



Tak naprawdę lubię to miejsce i wcale mnie do placzu nie doprowadza . Niemniej jednak fascynują mnie domy, do których prowadzi długi podjazd, a przedogrodek jest w pewnym sensie takim ogrodem w ogrodzie.

Naprawde jestem pełna podziwu, było trochę tego mrozu a właściwie wszystko pieknie przetrwało, i nowe kaliny zimozielone i bambus i kolorowe bluszcze w donicach

I oleandy! w altanie było poniżej 0, a te nic!

izabela_magdalena napisał(a)

Kasiu melduję się u Ciebie przepiękny ogród!

Dzieki wielkie, zapraszam

Urszulla napisał(a)

Kasiu, już nie chcę tego białego przez obecną zawieruchę. Marzy mi się wiosna z kwiatkami. Oczywiście hiacynta zaprosiłam do domu i pachnie a cebula trafi jak zwykle do ziemi.
A ciemierniki w dużej ilości bym zaprosiła, jak oglądam na forum już kwitnące. U Ciebie jednak zaciszniej więc są szybko. Ceny w LM zaporowe,bo moda na nie ogromna.

No sie dziwię się, sa piękne
Ja przeżywam moge na wilczomlecze, są fantastyczne i przetrwały zime bez problemu

Agania napisał(a)

Nie zdążyłam podpatrzeć na ciemrniki posadzone w ogrodzie te czerwone jak tam Twoje, co kupiłam Ci w tamtym roku w LM?

Agaciu wszystkie pięknie zapąkowane, już się nie moge ich doczekac