Nicol, wyzwania są, ale gdy człowiekowi przejdzie z czasem przekonanie o konieczności wymuskania, to inaczej postrzega ogród . Jesienny nieporządek przestaje być problemem, a staje się oczywistym elementem rzeczywistości.
Co do usuwania liści w trawy - jak pisałam Lidce - nie jest to wyzwanie, to najłatwiejsza część jesiennych porządków . W przeciwieństwie do dębowych liści na rabatach - tu wyzwanie jest, zaiste.
Igliwia u mnie też masa, ale jesienią grabię tylko z trawnika, na rabatach zostawiam. Wiosną nadmiar ściągam jako zbite duże płachty .
W kwestii obojętnienia - to nie tak. Po prostu inaczej postrzegam ogród i jesienny nieporządek w ogrodzie nie jest problemem, ale normalnością i pięknem .
To właściwie najlepsze podejście, nie tylko dla głowy ogrodniczki, ale też i dla wszystkich żyjątek, które w tej opadającej/zasychającej biomasie znajdują schronienie <3
Ja w sumie juz tez ogrod zostawiam samopas. W weekend zostalo mi do posadzenia ostatnich kilka doniczek i juz nic nie robie. Chcialam przyciac sadzce i wiazowki, bo one zawsze balagania zima ale odpuszczam. Niech ogrod odetchnie na zime. Jedynie zamowilam wysokie grube prety zbrojeniowe do zabezpieczenia drzewek przed spadajacym sniegiem z dachu.
Ja nie mogę mieć żadnych prętów ani cienkich patyków w ogrodzie, ze względu na Azę i Misia też, chociaż on mniejszy. Duży pies mógłby zimą, w śniegu nadziać się na taki pręt. Dawno temu u znajomych tak właśnie się stało. To był ojciec naszego poprzedniego psa Diany, dawno temu, ale mam to zawsze gdzieś w głowie. Przeżył, ale musiał być szyty. Chociaż Bialaskom to nie grozi one malutkie, ale Aza jednak czasami mogła by zrobić sobie krzywdę, Misiu też dość skoczny jest.
Basiu, sory ale raczej pies w sniegu nie nadzieje mi sie na 2 metrowy pret, bo ja wlasnie takie kupuje i palikuje nimi drzewa zamiast drewnianymi, ktore po roku sie rozsypuja. Musialby sie na drzewo nadziac
Przeciez nie robie pretow jako plotkow