Na rabatach i trawnikach spore burdello po ścinaniu traw.

Ścięłam już wszystkie trawy. W tym tygodniu przez dwa dni przycinałam krzewy i drzewka owocowe. Poza wiśniami, bo je cięłam w lipcu po zbiorach. Na jedno drzewko trzeba przeznaczyć godzinę. Dobrze, że mam sekator na wysięgniku, tzw. żyrafę, ale i tak praca wymaga wspinania się po drabinie i długotrwałego podnoszenia rąk w górę. Sił na sprzątnięcie urobku już zbrakło. Muszę te gałązki posortować. Ta najdłuższe posłużą jako tyczki dla pnącej fasoli, średnie będą dla groszku, a te najdrobniejsze pozrębkuję.
Rabaty są teraz nieco łysawe i widać na nich porzucone w głębi karpy po wykarczowanych krzewach i drzewach. Nie dałam rady ich wynieść. Sadzić jest fajnie, ale usuwać chore lub posadzone bez wyobraźni egzemplarze już nie.



W nadchodzącym tygodniu noce mają być mroźne, ale w dzień ma być słonecznie. Może się uda rozpocząć wreszcie przycinkę krzewów w nieformowanym żywopłocie. Trzeba się spieszyć, bo z ziemi wyłażą cebulowe. Szafirkom zaczęłam przycinać liście, żeby kwiecie było bardziej widoczne.




Poprzycinałam już powojniki włoskie do ok. 50-70 cm. Rabata z boku tarasu już uporządkowana. Długa prosta jest następna w kolejce.

Żeby mi się tak chciało, jak mi się nie chce...
Myślałam, że kontynuacja przedwiosennego ogarniania ogrodu nabierze tempa, a tu nici z zamierzeń. Wydaje mi się, że wszystkie prace idą jak po grudzie, w tempie iście ślimaczym. Pokrywałoby się to z obserwacjami, że najtrudniejszym zimowym miesiącem do przetrwania jest luty. Grudzień człowiek jakoś przeżywa na świątecznych endorfinkach (choć u mnie w tym roku jakoś kiepsko to wyglądało), styczeń zlatuje na noworocznym entuzjazmie i planach, a luty ciągnie się jak guma ze starych gaci. Niby dzień dłuższy, ale to jeszcze jednak nie wiosna. Choć coś tam zaczyna budzić się do życia.



Rok temu, po kwitnieniu, dzieliłam kępki przebiśniegów. Ładnie się poprzyjmowały w nowych miejscach. W tym roku ponownie tak zrobię. Przebiśniegów nigdy za wiele.



Białe ciemierniki kwitną od dawna. Te bordowe zaczynają dopiero teraz.



Na mahoniach (1 zdjęcie) i na dereniu jadalnym (2 zdjęcie) pojawiły się pąki kwiatowe.

Narsilia napisał(a)

Poprawiony rzut z naniesionymi drzewami na żółto , skrzyniami na czerwono i huśtawka na szaro

Od razu napiszę, rabatę C w wąskim miejscu wydłużył bym do końca skrzyń, jak nie połączył z dużą rabatą.

Huśtawkę bym dał wzdłuż podłużnej rabaty. Nawet można by zrobić duży prostokąt. Obszar huśtawki w żwirku i rośliny w żwirku po bokach (jak na inspiracji). A nawet dodać wielkie donice obok huśtawki, światełka i jest klimat - strefa relaksu.

Jednolity obszar rabaty i huśtawki (prostokąt z dwoma rodzajami ściółki) = łatwe koszenie trawnika.

Pomysł na huśtawkę który bym chciała urzeczywistnić

Poprawiony rzut z naniesionymi drzewami na żółto , skrzyniami na czerwono i huśtawka na szaro

Rabata b kształt powstał z powodu tego że rośnie tam pozostałość z sadu owocowego wiśnia szklanka ,reszta to co kupiłam lub dostałam , zamysł był taki aby rabaty poprzeczne zasłoniły skrzynie warzywne i z drugiej strony zrobiły ,,pokój dla huśtawki ogrodowej aby nie stała tak na środku bez sensu

No więc tak Rabata A , ma być nawiązaniem do tej istniejącej , ale w środku marzy mi się wiśnia pissardi resztą to zimozielony szkielet taki jak na rabacie obok, oprócz berberysów bo zaczęły mi się bardzo podobać bordowe akcenty na tej mojej wszechobecnej zieleni

Lubię takie PRZED i PO. Od nowości nie myłam tunelu. Czas najwyższy był.

Kupiłam szpiczaste papryki w sklepie by skonsumować i pobrać nasionka.

Narsilia napisał(a)

Plan istniejących i dodatkowych rabat

Dobra, ogarnąłem co jest gdzie, pamiętając foty z ogrodu

Te nowe rabaty to od A do D? Gdzie jest warzywnik? Z czego wynika kształt B i C?

Kto jeszcze projektuje? Bo WASZE rysunki?

Plan istniejących i dodatkowych rabat

Magara napisał(a)

Iwonka, fajnie podziałałaś Najważniejsze chyba to, że bez napinki i obłędu w oczach
Oczar cudny, ciemierniki też, wszystko u Ciebie cudne - takie łagodne, spokój z tych Twoich fotek bije

Oczy to teraz priorytet w ogrodzie, zero napinki i ruch bez dźwigania. Okulary ochronne obowiązkowe.
Spokój tylko na fotkach uwierz.
Mieszkam w okolicy dobrze skomunikowanej niestety kosztem hałasu, który akurat w kierunku mojej góry niesie się bardzo.
Staram się już tego nie słyszeć i dbać o żywopłot

Ciemierniki dobrze u mnie rosną.
Wymyśliłam, że to właśnie one a nie cebulowe będą gwiazdorzyć na przedwiośniu na rabatach.
Nie są tanie ale trwałe.
Podsumowując coroczny koszt cebulek które niestety zanikają, inwestycja w ciemierniki jest zdecydowanie lepsza

Monia81 napisał(a)

Cudny ten oczar, kolor fantastyczny Iwonko, ależ podziałałaś, ja jeszcze w lesie, chociaż dużo wyciełam jesienią to jeszcze sporo zostało, może jutro coś się uda podziałać spóźnione, ale najlepsze życzenia, wszystkiego najlepszego

Monia dziękuję za życzenia i miłe słowa Pozdrawiam Was i do szybkiego zobaczenia
U ciebie Kochana jest mnóstwo bylin, fajnie zacząć już jesienią.
Oczar jest śliczny i co roku żal mi że rośnie tak daleko od okien.
Za to przyjemniej przy kompostowniku
Ciężko mi go sfotografować w całości, od drugiej strony mam bardzo mokro.

Miskantowo napisał(a)

Moja Ptysza to maine coon.
Mamy w rodzinie jeszcze europejkę, lat 17 (u Teściowej) i dwa koty europejskie lat 8 i nie wiadomo ile bo to koci znajda, trafił do domu dorosly (u mojej corki)


Dobranoc

Uwielbiam koty, psa tez planuje Dobranoc

Oczar na wygnaniu przy kompostowniku. Chyba odmiana Diane.

Miskantowo napisał(a)

2025, zima bez zimy.
Tak moja skarpa wyglada z domu. To najmniej atrakcyjny czas w ogrodzie.
Rozrosły się już jałowce i iglaki. Posadziłam je żeby zimą cos na tej skarpie było.
Jeszcze ze dwa czy trzy lata i będzie to wyglądać zdecydowanie fajnie.

Teraz tez wyglada fajnie, a jabys trawki posadziła np molinie z tych nizszych, seslerie, rozchodniki ?

Ciemiernikowy zakątek przy wjeździe. Mix odmian.


Ciemierniki przy brzozach.

Starsze liście ciemierników podwiązałam pod koniec lata.


Ciemiernik kupiony w grudniu wreszcie posadziłam.