To jest ogólny zarys działki, tylko ścieżka jakby w innym miejscu wchodzi na taras

Wrzucam mój szkic ścieżki, bo chyba od tego powinnam zacząć projektowanie
Jak Wam się podoba taka ścieżka z płyt z takimi "przesunięciami" ( po to żeby rabata pod tujami nie byłam taka długa ,a wąska)?

Na szczęście różom ta pogoda bardzo odpowiadała
to 1 sezon pashminy i pięknie długo kwitła

W sezonie 2018 będę musiała usunąć kilka uschniętych egzemplarzy
Bardzo ucierpiały RH oraz hortensje

na szczęście hibiskusy dały popis

Hej dziewczyny ferie się już skończyły. Czeka mnie lutowe czekanie na sezon pocieszyłam się kupnem nasionek, różnie to wygląda. W poprzednim sezonie ładnie kwitły mi heliotropy

niestety sierpniowe susze skutecznie je ususzyły tak jak tą przepiękną rutewkę

w tym roku to było istne szaleństwo warzywno - kwiatowe: pomidor, który połknął różę oraz wszechobecny koper


... i koniec wycieczki - jesteśmy przy domku, stojącym na skraju drugiego lasku

Nowa12 napisał(a)

Ciekawe czy u Ciebie All gold też będzie rosła tak jak inne? Bo ona taki maruder jakiś jest. I nie lubi słoneczka .

Masz rację z tą All gold....mam ją kilka lat i dopiero w tym roku się rozpanoszyła....ale może dlatego ,że kilka razy była przesadzana

Właśnie ona z tych co sprintem nie rosnie
Ale będzie posadzona w pulchną glebę ,w półcieniu,więc nie powinna grymasić


Wrzesień 2017
tu jeszcze widać kępy



październik 2018
wchodzi jedna kępa na drugą, nawet fajnie się rozrosła w zeszłym roku muszę jej podebrac sadzonek,bo jest za gęsto

Dzisiaj krótki spacerek przez ogród - krótki, bo działka ma raptem 40 metrów długości, poza tym siada mi internet, jak zawsze w piątkowy wieczór i nie ściągnę za dużo zdjęć, mieszkających ponoć w chmurze...

Lasek przy wejściu - kiedy zmywam naczynia, mogę sobie obserwować sikorki, wróble, wiewióry, kowaliki, sójki, kosy - całe to wesołe towarzystwo mam jak na talerzu



Za zakrętem, po pokonaniu trzech dość płaskich schodów z podkładów, osiągamy centrum - trawnik o powierzchni kilkunastu metrów, który moja siostra nazywa"chusteczką"


Potem ścieżką znów pod górę:


Mijamy rabatę podokienną, gdzie co roku sadzę dalie:

jankosia napisał(a)

Wyjątkowo jakoś w ostatnich dniach energia we mnie wezbrała, może zarażam przypadkiem

'Sarah Bernhardt' - tę odmianę mam, to bukietowy klasyk. Widziałam na jakimś zdjęciu ciężarówkę wypełnioną jej kwiatami i aż mi się ciepło zrobiło takie to było piękne.


Pisałaś że gili jeszcze nie ma. U mnie już są. I ptaszka małego mam do rozpoznania. Myślimy, że zięba, ale małż naciska żeby u ciebie potwierdzić. Zdjęcie słabiitkie i powiększone z 500 razy, ale pewnie i tak rozpoznasz. Wstawię tutaj za kilka dni jak zdjęcia z aparatu zrzucę, może pomożesz ☺️

Fajnie, że się spotkałyście, bo to znak że się budzimy. Buziaki

Ja widziałam filmik jak Sarę pakują do sprzedazy , całe pola jej mieli. W wazonie tez ją miewam i jeszcze Festivę Maximę ale na ogół dostaję od znajomej która tak mi się odwdzięcza za roslnki, swoich nie tnę no chyba że leżą na ziemi. Co do gili to dzis juz jeden był i nawet zdjęcia mu zrobiłam z daleka bo przez okno ale ważne ze jest, samiczka pewnie tez ale ona bardziej sie chowa, pokaże sie później, mam nadzieje ze znów założą gniazdo na świerku.Pokaz swojego ptaka , zobaczymy co to , zięby juz od jakiegos czasu są wiec byc może że to zięba.

sylwia_slomczewska napisał(a)

Ale gęsto na rabatach

Z tym gąszczem to jest tak.
Na wiosnę, kiedy już można się zabrać za ogród, ziemia wreszcie czarna i kwitną forsycje - wychodzę do ogrodu, żeby obgolić pozostałe po zimie badyle bylin i przede wszystkim róże. Po kawałku doprowadzam ogród do porządku i powiem szczerze, widok uczesanego, wygładzonego ogrodu daje mi wielką satysfakcję - MAM PEŁNĄ KONTROLĘ - tak sobie myślę
Potem wyłazi wszystko zielone, pojawiają się po kolei żonkile, cesarskie korony, tulipany, bodziszki - i wreszcie pączki na różach - jest pięknie, kolorowo, wszystkie rośliny mają swój najlepszy czas, sobie przypisany kolor i kształt - uwielbiam ten moment. Wciąż jest jeszcze sporo pracy, ogrodnik czuje się wciąż potrzebny, a jednocześnie szaleństwo kwitnienia daje niezwykłą frajdę...
A potem jest już tylko gorzej - początkowo wydaje się, że jest dobrze, kwiaty zarosły całą glebę tak, że praktycznie nie trzeba pielić, ale przychodzi wreszcie ten moment, gdzieś około sierpnia, kiedy człowiek sobie zdaje sprawę, że wszystko żyje sobie własnym życiem, a ogrodnik jest ZBĘDNY...
Nic, tylko usiąść i patrzeć ! Wreszcie patrzeć!
I to jest właśnie ten moment:

Kasiolaaa napisał(a)

Cudna ta sosna i te pochylone drzewa, uwielbiam takie

Troszczą się tutaj nawet o to, żeby sąsiad pod nimi miał ładny widok na spód ich balkonu.



Pora żegnać błękitne niebo, zieleń, intensywne kolory










i ukochany Plac Pomarańczy



Pora wracać i wyczekiwać wiosny u nas.

Kawciu, Romuś, macham serdecznie.
Rano plażowałam, a po południu znowu spacerowałam sobie po starówce.
Dzień zaczyna się tutaj późno. O 8 rano jest szarawo, ale dopiero po 19 zachodzi słońce. Dla człowieczego mózgu to lepsza opcja. Po zakończeniu prac zawodowych zdąży złapać trochę słoneczka. A wyjście i powrót do domu w takich okolicznościach kolorystyczno- botanicznych to sama przyjemność. Wyrzut endorfin murowany. Nasz tynk mozaikowy na styropianie z pewnością tego nie zapewnia.



Lwie paszcze dla Miry i Pszczółki. Rosły sobie pod palmami w donicach. Z różnych światów, a pięknie się komponowały.



Rdzą malowane też było i wykorzystanie siedlisk jako kwietników.



I dekoracje inspirowane dziełem naszej ogrodowiskowej Pani Przyrody też były, ale gdzie im do dzieł Mariolki.



W każdym możliwym zakątku są kapliczki. Czasem w jednej są wszyscy świeci zebrani hurtem.

Ale cudny obrazek

Witam







Pozdrawiam

prace troszkę się posunęły

jeszcze tyle zostało

ale już to co zrobione zamiatam


z mostku koło skrzyń będzie się szło do domku