I jeszcze lampa dla lindsay

Na koniec relacji trawy i astry.

/original.JPG[/img]

To i ode mnie, spóźnione, bo już 501, ale bardzo szczere

Dziś było biało. Niby biało, ale szaro buro i ponuro... okropnie. Odliczamy do kwietnia.

Sylwia, wysyłam ciepłe myśli i uśmiechy na pocieszenie i wzmocnienie sił . Kasia mądrze napisała. Niektóre rzeczy nie wydają się takie straszne jak się zmieni perspektywę, a nawet te najstraszniejsze musimy przyjąć, bo nic innego nie da się zrobić. W pierwszym odruchu człowiek się buntuje i złości. I pewnie musi przejść ten etap, żeby ruszyć dalej

Żaba też się do Ciebie uśmiecha

Dziękuje, pięknie to u Ciebie a u mnie po mojemu Czyli pięknie na mój sposób.

Było i się skończyło...

Tak Cię biedną męczy to choróbsko tak długo Przykro mi bardzo. Sama chorowałam ostatnio miesiąc, bo na antybiotyku zachciało mi się pracować. Tylko, że u mnie to lekkomyślność, a ty musisz iść do pracy- tym bardziej przykro, bo bez porządnego odpoczynku to ciężko organizm przekonać. Dobrze, że Ci tu chociaż Bogdzia zdjęcia ku pokrzepieniu serducha wrzuca Ja szukałam przed chwilą z naszej wycieczki do Warszawy i nic Tylko Krysia gdzieś nie gdzieś bo się sama przed obiektyw pakowała ;P A ty tylko taka malutka daleko daleko na horyzoncie. I nie mam co wrzucić
No dobra, coś z rododendronowego znalazłam. Normalnie bym nie umieściła, bo ostrość poszła nie tam gdzie trzeba, ale że sytuacja nadzwyczajna to pozwolę sobie umieścić

Mam nadzieje ze energetyczne kolory i uśmiechnięte buzie szybko postawią Cię na nogi, jak widzisz staram sie jak mogę zebys na sobotę była zdrowa.