A jak mi przykro było je oddawac ale mam zdjecia te 2 miałam na tymczas :

A to kocica z małymi:

az mi się serducho ścisnęło, też bym zapewne tak zrobiła

Irenka imprezuje w ZG, dajcie odpocząć dziewczynie

Sylwuś, dzięki, dobra kobieto!
Jestem pod dużym wrażeniem tego co wczoraj czytałam, co robisz dla tych dzieci z Afryki.
Nasze życie nie jest pełne, dlatego,co doszliśmy, co mamy, co zrobiliśmy dla siebie.
Ale pełne ,jeżeli coś robimy dla drugich
A wiesz jak to w przychodniach wygląda, ciężko tak wysiedzieć i czekać tyle godzin z nadzieja,że może już ty wchodzisz
A tu,,, jest jak jest nasza polska rzeczywistość
Moja Fiona dopiero później zaczęła łowić, i sama,Jak na dłużej zaczęliśmy jeździć na działkę( i ją tam zabieraliśmy prawie zawsze)i nocować.Ona od małego w ścianach i blokowisku.Taki kanapowy kotek.A tam i styczność z ziemią i naturą.Na początku jak dziecko, pilnowała się strasznie, a jak dziwnie chodziła po trawie
Instynkt obudził się z czasem i dobrze .bo wyłapuje szkodniki.A ona jest bardzo łowna.
Chociaż różne zabawne historie też są. Kiedyś z łąk przyniosła na działkę małego zaskrońca.ale paniki na robiłam
Także i twoja na pewno też będzie łowić i pokazywać swojemu państwu.

ależ jesiennie - slicznie

widziałam relację wyjazdową

Irenko ..ty jeszcze walczysz w ogrodzie? podziwiam

choć mam takie wrażenie że jak się wraca z innych ogrodów do swojego ...to człowiek nabiera energi do działania ...bo zawsze coś wypatrzy u innych ciekawego i inspirujacego
Taki wypad, ogród i gospodarze i nasza brać ogrodowa musiały byc opisane

Walczę, no bo cebule czekały, głównie narcyzy, a te powinno się końcem sierpnia sadzić...potem czekałam na mokrą ziemię, aby móc wykopać i poprzesadzać, koncepcji i tak nie mam....nie wiem, co sie uda, będzie, jak będzie, w końcu ogród i tak zostanie ogrodem
a...donoszę, wąsy przy schodach ucięłam
uff...jeden stracony, ale ten uratowany, powoli odrasta

a drugie, co rośnie, to siewka wiązu, uformuje to jak głogownik