U nas nieco więcej pozdrawiam

Nadrobiłam zaległości, obejrzałam jesienne kolory, poczytałam o nowej drodze i o problemach z wydostaniem się z podwórka. Przypomniały mi się dawne czasy, odkopywanie się samochodem z grząskiego podwórka w rodzinnym domu. Do drogi publicznej było ze 100 metrów.
Śniegu aura wam nie pożałowała. Masz taki spory taras/ balkon?

Dorotko coś się wymyśli. Ja często jeżdżę pod Sandomierz do mamy, Alicja po drodze – może zrobimy sobie mały zjazd lub wycieczkę objazdową bez fatygowania twojego M.

Dziękuję, że pomyślałaś o mnie. Jak tylko zdrowie i siły pozwolą jestem chętna. U mnie różnie bywa, bo ja dziś dobrze się czuję a jutro może być kiepsko, ja onkologicznie się leczę. Jestem nieprzewidywalna.

Gosia i jak? Byłaś? Mam nadzieję, że nie połamało śniegiem..

Idziesz jak burza (też bym szła przy takiej realizacji ). Ten fragment daje ogromne możliwości obsadzenia. Ciekawa jestem jak go potraktujesz?

Tu kalina, chciała sobie zakwitnąć Powinna bardzo wczesną wiosną lub na koniec zimy, a ona teraz wypuściła pąki, a dziś nawet kolce

Dorotko, nie pamiętam jaka to odmiana, to raczej starszy krzak. Może to być odmiana Spartan.
Ja obecnie dziergam trzy swetry na raz. W danym dniu sięgam po ten, na który mam ochotę.
Bardzo chętnie będę podpatrywać Twoje rękodzieła.


Pierwszy sweterek skończony.

Przód, cały w warkocze.





Tył trochę inny