Zapraszam chętnych na mini-serial pt."Historia pewnej sadzawki". Tak jak pisałam nasze oczko wodne powstało zanim się wprowadziliśmy do naszego domu. Na tamte czasy było to niezwykłe, bo kto wtedy miał oczka? Większość uprawiała raczej warzywa, stawiała tunele foliowe i siała kwiaty jednoroczne w przedogródku. Nie twierdzę, że wszyscy, ale w naszy kręgu znajomych i rodziny byliśmy prekursorami. Mój mąż własnoręcznie wykopał więc dziurę w ziemi, którą wyłożyliśmy czarna folią - innych wtedy nie było. Posadziliśmy roślinki, napełniliśmy wodą i wpuściliśmy rybki. Otoczenie oczka zmieniało się wielokrotnie, bo nigdy nie byłam do końca zadowolona. Niestety z tamtego okresu mam zdjęcia tylko w albumach rodzinnych - nie było cyfrówek ani komputerów. Najstarsze zdjęcie jakie mam w kompie pochodzi z 2007 r. Oto ono

Jeszcze jedno znalezione zdjęcie z widokiem zza jabłoni.

Dzisiejsza kartka

Na dowód wstawiam fotki

Od strony ścieżki za jabłoniami mogłoby to wyglądać tak:

No, no! "Wioska Puszczykowo"! Kto nie zna, ten uwierzy...
No to jeszcze kilka lodowych obrazków:

zawieruszone tulipany

i jeżówki red hot

I jeszcze jedno.
Dobrze widzicie. Teren jest pochyły.
Możnaby zrobić obniżenie terenu w sadzie i ścieżka może dochodzić do polany.
Oczywiście w tym wypadku należy w sadzie dorobić schody.

alinak napisał(a)

Ale fajne zdjęcie Conici u Ciebie dorodne - u mnie częsciej chorują... przez co mało je lubię Pozdrawiam cieplutko

Znalazłam zdjęcie na którym nieco widać ile jest miejsca za jabłoniami.

Dzisiaj kolor czerwony....pomimo że lubię czerwony, nie ma go juz w moim ogrodzie... nie mówię że kiedys nie wróci w jednorocznych, narazie nie ma ale był