W pochmurny dzień zostawiam zaglądającym żółte słoneczka... nie jest to ulubiony kolor na ogrodowisku..ale mi sie podoba

Rench napisał(a)

Pozdrawiam Aniu
Jesteś niestrudzona w tych przemeblowaniach
Fotki świetne !

Bo nie lubię nuuuuuudy

Martek napisał(a)

Pomysły ...Dobrze,że dwie osoby je mają nie jedna
Powodzenia Ludzie !!!

Kolorowo i ciepło na twoim wątku Aniu

Martek bo my obydwie lubimy kolorowo.. i na szczęście mój M się z czasem przekonał do ogrodu i moich kwiatuchów ..ale początkowo patrzył niezbyt przychylnie

Kasiek napisał(a)

Wlazlam i tu Masz przepiekny ogrod,pozwolisz ze bede tu czestym gosciem?

I ta przestrzen....Jak skoncze wzdychac to Ci powiem

Kasiu z pięknej Bawarii - tu nie ma do czego wzdychać.. ale napewno ADHD nas łączy..... u mnie więcej głupot niż ogrodów, ale by Danusia mnie nie prześcigała z forum muszę i roślinki pokazywać....

Bea napisał(a)

czy to jakiś angielski ogród

Mój ogród ma styl MÓJ i SIAMA SIAMA ....ale angielskie ogrody mi się chyba najbardziej podobają

malgocha1960 napisał(a)

Aniu,masz niesamowitą energię,za którą cie podziwiam.Narty,sylwester,cudowne chwile,zaraz potem rewolucje ogrodowe,jak tu nadrobic i nadążyć za tobą w moim wieku i z ta waga?

Oj energia już nie ta...... a i waga ciągle do przodu...ale wiosną powinno spadać..... a wiek .. nie przesadzaj..też metryczkowo trochę już mam...... na szczęscie tylko w metryce..bo w głowie o połowę mniej

Celina napisał(a)

Nie mam czosnków i trza nadrobić !! Tylko gdzie je upchnąć? HHMMM ??

Coś się wymyśli.! Dobrego dnia Aniu

Czosnki upchaj w trawy, hosty, liliowce i gdzie się da..... dobrze jak w czymś rosną to nie widać zasychających liści


Dzięki Konstancji-Izabelo..... udało mi sie zrobić jak Wy....... i teraz w jednym poście odpowiadam wszystkim

Basia_1987 napisał(a)







Zostawiam kolorowy ślad i pozdrawiam Wszystkich Gości

Piękne te cynie, a pomyśleć, że kiedyś ich nie znosiłam - to były najpopularniejsze kwiaty w ogrodzie mojej teściowej...

Rozumiem Aldonaz ,ale daj spokój to tylko kwiaty nic ci nie winne )))))))))))))))))))))))))))

A tak poważnie jesteś jedyną osobą ,która miała takie cynie i pamiętam,że jeszcze też białe
W maju ubiegłego roku miałam okazję trafić takie,ale się nie skusiłam troszkę później żałowałam dla nasion mogłam je wziąć
Pozdrawiam kochana

Jakie fajne krzaczaste cynie co to za odmiana?Jakieś miniaturowe?Podsadziła bym sobie dołem u siebie .Ja tez lubię cynie i astry- to moje faworytki

Basiu to są miniaturowe cynie takie właśnie krzaczaste,rabatowe fachowo nazywają się cynie wąskolistne .
Pewnie,że można nimi zrobić stópki dla wyższych pięterek
Nasiona jakieś się znajdą

aldonaz napisał(a)

Wracając do cynii, zapomniałam o pewnych rzeczach i podobają mi się w moim ogrodzie, szczególnie te niskie. Zebrałam nasiona, ale nie wzeszło ani jedno. Tak więc była to przygoda jednego sezonu.

Ale była Można zawsze do niej wrócić ,nasiona są

Jolu, jak taki "zestaw " będzie na działeczce to już wiosna "pełną gębą "
Aż się uśmiechnęłam na ten widoczek

Ja tez w tym roku ograniczę "parapetówkę" . Żeniszki kwitną bardzo długo, więc nawet wysiane bezpośrednio do gruntu długo będą cieszyć. A zanim zakwitną oczy będę ciszyć np. szafirkami

Nie mam czosnków i trza nadrobić !! Tylko gdzie je upchnąć? HHMMM ??

Coś się wymyśli.! Dobrego dnia Aniu

Wiuniu dzięki

Sebek fajnie że wpadłeś,Ty taki zaganiany chłopak Błyszczy, bo nówka nie śmigana

Aniu, blat cieszy ale jeszcze bardziej to co pod nim, cała moja przestrzeń...no może 3/4

Małgosiu , Ty po przejściachremontowych ,będziesz moim guru w spr. kuchni

U mnie dzisiaj szaro-buro za oknem;niedziela pogodowo raczej nie nastraja optymistycznie.
Ale grunt to się nie dać !

Kawusia pachnie, leniwie spokojny poranek, rodzinka pochrapuje za ścianą...

Miłego dnia wszystkim odwiedzającym

Wieloszka napisał(a)



To rabata, która ma byc tą lawendową :

Na tej rabacie widzę kopię rabaty od tego holenderskiego sąsiada - czyli łan lawendy, a w niej 3 szt. jakiejś formy piennej - bukszpan/cis kula na pniu, ewentualnie trzmielina na pniu. Tak równomiernie rozmieszczone na rabacie. Opcjonalnie cała rabata otoczona jeszcze obwódką z bukszpanu. Albo nie cała, tylko dwa prostopadłe do siebie boki (np. te gdzie masz teraz pas bukszpanów i lawendy). Wg mnie prosto, ale z klasą. Pasowałoby do Twojego domu . Czy do tej sosny, która już tam rośnie jesteś bardzo przywiązana?

Negocjuję, bo to ten prezent od znajomych i sam tam wszadził Już od dawna ten temat jest na tapecie. Muszę trochę popiłować haha

I ja tu przybylam i rozyczke na niedzielny poranek zostawilam

Dobranoc Danusiu

Thanks

I ja przegapiłam 300 stronkę , Aniu gratulacje przyjm spóźnione

Pozdrawiam i zycze milej niedzieli

Wracam do naszej historii, bo przecież nie przyszliśmy tu z nikąd...
Do Kamieńczyka przyjechaliśmy jesienią w 1992 roku obejrzeć najstarszy na Ziemi Kłodzkiej kościół drewniany. Idąc do tego kościoła trafiliśmy na podwórko zrujnowanego gospodarstwa, które z owym kościołem sąsiadowało. Kiedy ujrzeliśmy samotny, zrujnowany, wypchany sianem, olbrzymi dom, poczuliśmy że oto znaleźliśmy się w miejscu o jakim zawsze marzyliśmy. Z dala od ludzi, na „końcu świata”, z którego roztaczał się widok jaki zapierał dech w piersiach. Patrząc ze wzgórza, na którym stał opuszczony dom mieliśmy przed sobą cały nasz ukochany świat – Kotlinę wraz z panoramą Masywu Śnieżnika. U jego podnóża zabudowania Jodłowa, Potoczka, bazylikę w Nowej Wsi, Międzylesie, Domaszków, szczyt Iglicznej z sanktuarium Marii Śnieżnej, Czarną Górę, drogę do Kłodzka…Siedzieliśmy pośród wysokiej trawy na owym podwórzu i nie mogliśmy uwierzyć, mieliśmy wrażenie, że oto Kotlina zaprasza nas w podróż – miała być to mozolna droga do wymarzonego domu w górach. Droga niezwykle trudna i długa, bowiem trzeba było ogromnej odwagi, by miejsce które ponad trzydzieści lat temu opuścili ludzie próbować na powrót uczynić domem… Remont trwał prawie czternaście lat i pewnie prościej byłoby kupić działkę i postawić nowy. Ale wydaje się nam dzisiaj, że remont starego domu jest czymś niezwykłym, jest odkrywaniem jego tajemnicy krok po kroku, kamień po kamieniu, że taki remont niesamowicie uwrażliwia, bowiem im dalej brnie się w prace związane z ratowaniem domu, tym bardziej wyczulonym staje się na to, by go nie zepsuć, by nie zabić uśpionej w nim duszy. Początkowo dom patrzył na nas nieufnie, jakby do końca nie wierząc, że nie zrobimy mu krzywdy. Traktował nas jak obcych, podobnych do tych, którzy przez tyle lat niszczyli go i plądrowali, pozbawili okien i drzwi, wynieśli z niego wszystkie sprzęty i obrazy, a w końcu pozbawili domowego ciepła rozbierając stary niemiecki piec kuchenny i chlebowy… W czasie długiego, bo trwającego prawie 14 lat remontu poznawaliśmy i odkrywaliśmy wnętrze tego starego niemieckiego domu i coraz bardziej byliśmy nim oczarowani. Jednak zdarzało się, że wielokrotnie uciekaliśmy z Kamieńczyka, uciekaliśmy od owego ogromu pracy, który trzeba było wykonać, bo mieliśmy dość, bo nas to nasze marzenie o domu w górach przerosło, bo nasi przyjaciele zwiedzali świat, a my użeraliśmy się w tym czasie z cieknącym dachem, z odwodnieniami, tynkami, pustymi otworami okiennymi, z wiatrem, deszczem, śniegiem, z naszą złością, że to wszystko tak długo trwa i pewnie nigdy się nie skończy. Bardzo trudno było nam wtedy wyobrazić sobie, że za parę lat uda nam się wieść tu spokojne życie. W pewnym momencie poczuliśmy, że dom przestał traktować nas jak intruzów, że udało nam się go oswoić i wtedy po raz pierwszy pojawiła się myśl o pozostaniu tu na stałe… Jeśli oswoisz coś , stajesz się za to odpowiedzialny. Dom wypatrywał nas każdego piątku, gdy do niego jechaliśmy, a my tęskniliśmy we Wrocławiu...
W tym czasie miałam wrażenie, że cierpię na schizofrenię... tam dom i ogród, który dla niego zakładałam, tu mieszkanie i praca. Trzeba było wybrać... Ten wybór nie był prosty.. A jednak dzisiaj jestem tu, nie tam i nie żałuję żadnej chwili... Patrzę na dom i ogród, który próbuję mu stworzyć i wiem, że życie pisze najmądrzejsze scenariusze...
Dobranoc wszystkim...

Gabrysia_ napisał(a)



A to dla wszystkich odwiedzających

O! takie serduszko to chętnie bym wzieła jako zawieszke na łańcuszek

Nie dasz rady, ono za wielkie jest, szyja się urwie

asc napisał(a)

Niestety nie mogę
Musi wystarczyć co jest
Kolory na dobranoc z przeprosinami, że tak mało się włóczę po waszych wątkach Chciałąm trochę uaktualnić wizytówkę, ale albo za dużo zdjeć, albo inne kłody pod nogi.... ale te trzy foto wrzuciłam w miejsce innych....

czy to jakiś angielski ogród

Na krociutko zagoscilam i rozyczke na niedzielny poranek zostawilam