Porobiłam parę zdjęć. Oto one

powojnik

monteverde napisał(a)

ale te bielinki ładnie do niej pasują) różą śliczna, a co ta za tawułka dwukolorowa?

Namówił mnie na tę odmianę sprzedający, nie znam nazwy.

barbara_krajewska napisał(a)





Danusiu to są te bukszpany o których Ci pisałam. Na razie dwa, ale jest jeszcze kilka, których nie przywiozłam. Wszystkie wyglądają podobnie. Rosły blisko siebie.

Z nich można tylko kostkę zrobić.
Zeby wyszedł stożek, musiałabyś podsadzić brakujące wysokości po bokach, żeby stopniowanie się udało. To jest możliwe, pewnie bym coś takiego zrobiła, ale na efekt trzeba poczekać do następnego roku no i dokupić krzewów też trzeba.

Kostki z tych 14 letnich zrobiłam tak:

Kasiu, jak je poprzycinasz mnóstwo sadzonek będziesz miała!

Już mam siedzą w ziemi. Podcięłam mamie te jej co ich nie zabieram. Dziś podcięłam pierwszy swój i znów ilość sadzonek się powiększyła. Jeżeli się ukorzenią będzie jak znalazł na moje 2000m. A nadmiar porozdaje.

i na koniec dość nowe łączkowe nasadzenia-zdecydowanie króluje dziewanna

kaczuchyyyy

a tu kolejna skorupa, od której powinnam była zacząć pokaz(początek, fundament)

po przemyśleniach możemy wrócić na ziemię i obejrzeć kolorową łączkę z clematisów

oraz nowoczesne ciurkadełko z efektem rdzy(oczywiście woda studzienna jest tu taka)

Złapałam natchnienie, więc jeszcze Was trochę pomęczę. Widok z tarasu, rośliny trochę podrosły, są bardziej widoczne.

nawet pajęczyna jest doskonała


a tu dość stara alejka swierkowa-naście lat temu wyglądała ciut inaczej, ale życie leciiiii


mój ulubiony staw

to miejsce kojarzy mi się z Chelsea-nooo, bez obrazy dla wystawy kwiatów, ale jest tak po "swojsku" i przyjemnie-chyba tegoroczni laureaci coś odgapili od nas


właśnie przebiegł kot i zdeptał kompozycję

pajęczyna na czosnku i kokoryczce

a na górze jest takie urokliwa alejka, do której rzadko kto trafia, wszyscy piętrzą się na dole przy stawie i fontannach, tudzież przy budce z lodami(i piwem)


i znowu jesteśmy na dole przy starym dworku i tu mamy trochę Meksyku

mamy też piękną plamę z ligularii

a w nim bajeczny czosnek-jak zwykle nie zdążyłam na kwitnienie, może następnym razem (allium schubertii)

a teraz idziemy w górę podziwiać stare wielkie lipy, robinie, tulipanowce i...

las pióropuszników

a tu widać rozmach tego wszystkiego-sorki za ludzika, ale nie miałam miarki

nasadzenia w "błocie"

modna ostatnio i pożądana przez wielu gunnera


i kawałek wrzosowiska

czyż nie są przepiękne?



nadgryziony zębem czasu wspaniały podest nad stawem-spatynowane drzewo jest bajeczne, choćby nawet i zwykły iglak

kawałek stawu

nie byłabym sobą gdybym nie zrobiła setki ujęć kokonów na starej wierzbie. Dla mnie to mistrzostwo świata

kolejna skorupa

pokazywana po raz tysiąć pięćset sto dziewięćset brama wejściowa

metasekwoje i cypryśniki błotne - chyba moje ukochane drzewa

A to moje donice z tymi chorującymi na początku hortensjami, takie bidulkowe...





A tu obiecane (dla Any) pochwalenie się moim wyszukanym na targowisku i wyłuskanym za nieduże pieniądze narożnikiem Jak to określił mój M "cieszysz się bardziej niż jakbym Ci kupił mercedesa"
Mam w planach dodatki ciemno szare, ogromne poduchy itd.
Uwielbiam w nim siedzieć i patrzeć oczami wyobraźni na ogród

hortensja anabelle i przetacznik kłosowy

pierwsze lelije rozkwitają




stawy traw- przy naturalistycznym zbiorniku pięknie wyróżnia się linia strzyżonego żywopłotu

Zobaczcie jak sobie słodko spacerują "moje" kaczuszki siedzę na tarasie a one tup tup tup



Na tarasie mam kilka donic kupionych oczywiście okazyjne za dyszkę na starociach To moja ulubiona
Jest duuuża



Cudnie kwitnie ta hortensja

Jak co roku i tym razem odwiedziłam Arboretum.Wracam tam jak jak bumerang z tęsknoty za tym czarodziejskim miejscem, a po odwiedzinach jeszcze długo mam w pamięci obrazy z tego parku-ogrodu i zastanawiam sie czym mnie zaskoczy następnym razem
Pamiętam w dzieciństwie jak Ojciec zabierał nas tam na spacery.Wspinaliśmy się tajemniczą ścieżką w górę, aby podziwiać starorzecze Sanu, jego meandry, rozległe pola i pastwiska, na których wypasały się ogromne ilości krów. Cóż, krajobraz się zmienił i łaciatych krów też już tyle nie ma, ale sam ogród rozwija się i pięknieje z roku na rok coraz bardziej. Uwielbiam podziwiać te nasadzenia w naturalnym krajobrazie.Nie ma tam miejsca na ścisk.Jest swoboda, wolność i natura.Jest pięknie.Teraz ja zabieram tam swojego męża i córkę-obydwoje kochają to miejsce
widok na 'bramę wejściową-charakterystyczne nasadzenia iglaków niby nudne ale na otwartej przestrzeni są jak rzeźby

ogródek dla niepełnosprawnych z podniesionymi rabatami, ławeczkami, można dotkąć, powąchać i zjeść przepyszną morwę



w ogrodzie pojawiło się sporo skorup ceramicznych wykonanych przez studentów z Lublina

Jeszcze mój taras.