A dla Izy Ursy, tak bujnęły montany od Ciebie. Biorąc pod uwagę, że wsadzone pod magnolią do piachu to można rzec, że się rozszalały.
To te za bordowymi żurawkami, gdybyś jednak nie mogła dojrzeć

Bogdziu, remoncik i dzisiejsza imprazka skuteczie organizowały mi czas. Dopiero dziś mam chwilkę żeby wejść na forum i podziękować za wszystko weekendowe.
Rododendrony zrobiły ooooogromne wrażenie. Czasoumilacz czaka na kwitnienie Alfreda.
Buziaki dla Ciebie i eMa.

Fotka na pamiątkę

Piwoniowo się rozkręca.. szkoda ze tak dużo przesadzonych i szału nie będzie..

ale Coral ma się dobrze .. tą pomęczę jeszcze nie raz, kolor żarówiasty, niestety aparat tego nie oddaje



A roślinka w oczku to bobrek trójlistkowy...chyba to on Kwitnie na biało...

I inne foto kota i rybencji... głowa do porównania

A dla Izy Ursy, tak bujnęły montany od Ciebie. Biorąc pod uwagę, że wsadzone pod magnolią do piachu to można rzec, że się rozszalały.
To te za bordowymi żurawkami, gdybyś jednak nie mogła dojrzeć

Hej podpowiedzcie prosze swidosliwa dac tam gdzie białe wiaderko czy gdzie czarne?
Czyli 3m czy 4 od palisady ?

Miło mi czytać takie słowa Dziękuję. Lubię robić zdjęcia, a ogród jest taki wdzięczny i nie kaprysi. Można powtarzać ujęcia do woli. Staram się robić zdjęcia w tak zwanej złotej godzinie, gdy słońce jest już nisko. Wtedy jest takie miękkie światło, a kolor podbijam ustawiając na program - zachód słońca wtedy wydobywa się mocny odcień kwiatów. Bynajmniej w moim aparacie, o ile dobrze pamiętam to masz taki sam.

Dzięki

Orlików fioletowych mam 2 rodzaje i białego którego bardzo lubię na mojej letniej rabacie. Takie chciałam tam. Za różowym mniej przepadam, ale jest pełny, mam na bylinowej i właśnie ścięłam bo się pokładał po deszczach.

Pogoda była świetna do pracy. Od rana słońce, ale w południe już się zaczęło chmurzyć, ochłodziło się, koło 17-ej nawet przeleciał drobny deszcz. Za chłodno, by siedzieć, w sam raz by pracować
Kilka zdjęć dziś, reszta jutro, bo zastraszająco zmniejsza się liczba godzin do dzwonienia budzika ...

Obiecałam napisać o mojej obecnej gwieździe Bo sama byłam zadziwiona, że gdy zobaczyłam ogród z oddali, to nie rododendron, lecz właśnie ona przyciągnęła mój wzrok najmocniej. I przyznaję, że zaskoczyła.
Niestety, nie zrobiłam tego ujęcia. Może jeszcze w ten weekend uda się to nadrobić. A póki co prezentuję to co mam. Przedstawiam Wam - oto tegoroczna moja kalina koralowa.



Rośnie pewnie ze 20 lat. Posadzony był taki maleńki patyczek, kupiony w przekonaniu, że to będzie Roseum. Gdy po raz pierwszy zakwitła, okazała się wielkim rozczarowaniem. Bo kwiaty nie były kuliste. Cięłam ją więc bez litości, albo przy ziemi, albo na wysokości ok. 1,5 - 2 m, brałam pod uwagę jej usunięcie, gdy jeszcze była mała. Ale ona się nie poddawała. Im krócej ją przycinałam, ty więcej przyrastała - w ciągu sezonu ok. metra co najmniej. Ubiegłem wiosny powiedziałam: basta. Nie tnę więcej, bo i tak mam za dużo roboty. Zostawiłam. Przyrost był przez lato niewielki. W tym roku też tylko przeszkadzające w chodzeniu gałązki zostały skrócone. I co? Wygląda na to, że jest wdzięczna. Bo takiej masy kwiatów nigdy dotąd u niej nie widziałam. Nawet rok temu, chociaż wówczas wydawało mi się, że więcej już być ich nie może. A jednak może I wciąż jestem ciekawa, jaka będzie jej docelowa wysokość, czy będzie rosła w nieskończoność? I czy ją podkrzesać od dołu, czy jednak pozwolić być taką, jaką jest?

A poza tym

Nazwę też gdzięś miałam, ale póki co szukam jej w zakamarkach.