Miałam dwie drzewiaste, jedną oddałam mamie, zostawiłam sobie tylko tą żółtą z uwagi kolor kwiatów. W tej chwili jest olbrzymi ich wybór ale niestety to bardzo krótkotrwałe piękno nie jest dla mnie nic warte. Ja poświęcam cały swój wolny czas ogródkowi, ponoszę nakłady finansowe, obarczam się często nadmierną pracą fizyczną i jestem obecnie na takim etapie, że wręcz żądam od roślin rekompensaty za poniesiony wkład ( drzewiaste niestety tego nie spełniają i omijam oferty szerokim łukiem ). Myślę, że każdemu należy się nagroda za ciężką pracę, satysfakcja z uprawy roślin, psychoterapia wzrokowo- węchowa i nie ma co się łudzić nie każda roślina się do tego nadaje.
Kończę ten swój trochę filozoficzny wywód wprawdzie zimną ale kojącą fotką na dobranoc


Tutaj wzięła górę moja czarna strona charakteru ale tak ogólnie to jestem "do rany przyłóż" ( po prostu kwitną mega krótko i potem sobie człowiek patrzy tylko na liście )

[Za to urwałam sobie do wazonu kilka kwiatków:

a to nie wiem, co sadziłam?