monteverde napisał(a)

Basiu no i doczekałaś się kwiatuchów ślicznych, ale Twoje pierwiosnki ładniejsze od moich tzn. mają ładnie wyciągnięte łodyżki, moje pokazują kwiatek przy samej ziemi

Aniu, długość łodyzki zależy od odmiany. Te na poprzednich zdjęciach, to pierwiosnki wyniosłe. Pierwiosnek kaukaski ma łodyżkę bardzo krótką

To moje różyczki

I moja dynia

Bogdzia napisał(a)

Zdjęcia dla Agi

Percy W





CW





Myślę ze łatwiej poznac po pąkach. Percy ma małe zbliżone do kuli a CW większe bardziej wydłużone podobne do większości rh.

Bogdziu, dziękuję, ale dziś taki zabiegany dzień, że nawet nie miałam jak się przyjrzeć. Jutro oglądnę pąki.

Po roku pustynniki postanowiły się zrehabilitować, może wreszcie zakwitną, sądząc po wielkości kłów, bo kiełki to to nie są tę grudkę ziemi już zdjęłam

ubiegłoroczne nabytki, biała serduszka?

i chyba czerwona? etykietki wcięło, pewna nie jestem

i ostatni z irysków, kazał długo na siebie czekać, ma dokładnie taki ciemny kolor

Agania napisał(a)

Początek...radość, nowe życie i uciecha z wiosny

Pewnie pięknie Ci spiewał . Dobrze, że mają donośne głosy, bo u mnie nie ma bardzo wysokich drzew, ale u sąsiadów już są

ladne kanciki zrobione, na efekt kwitnącej kocimiętki poczekam wrzucam mojego psiego zęba, zobacz jaki mały jeszcze buziole

Pękają pąki moreli


a ciemierniki sobie kwitną

babka napisał(a)

Żwirku masz sporo. Wystarczy. Ten kawałek zieleni jest potrzebny. No cóż, trzeba go odnawiać, jeśli się da. Zobacz, ze piesek lubi się na trawie wylegiwać w słonku.

Witam. Co mogłabym wsadzić między obrzeżem a tujami (ok 50cm tylko miejsca)? Słońce do wczesnego popołudnia, potem cień.

To oczywiste, ze wybiegany pies = szczęsliwy pies
Aktualnie spacerów nie mają zbyt wiele bo ostatnio w ogóle mam mało czasu. Zresztą kwestia spacerów z nimi to temat na osobny wątek albo książkę w ogóle Mam nadzieję, ze jak uporam się z pracami ogrodowymi to znów będę mogła więcej uwagi poświęcać moim kochanym łobuziakom
Reniu proponujesz trawnik w miejscu mało przez nie uczęszczanym. Nie ma takiego miejsca Miejsca jest tyle co widać na zdjęciach:


To jest wszystko czym dysponuję a reszta już jest właśnie wysypana żwirem. I to celowo takim grubym bo drobny nie sprawdzał się... fruwał w powietrzu
Ograniczyłam im teren i mam wyrzuty sumienia bo brak miejsca na wybieg dla nich
Mam pomysł by przenieść ich budy do kojca po lewej stronie ( 2 zdjęcie przy marcinkach ) Nie będą musiały przechodzić chodnikiem do aktualnego kojca ( 1 zdjęcie - daszek za cyprysami) gdzie będą narażone na bliskość "ogrodzenia "
Tym sposobem nie rozwiążę wszystkich problemów ale zawsze to mniejszy stres dla nich. Póki mam psy problem istnieć będzie. Po prostu jak masz miękkie serce to .... wiadomo
Wiesz, do niedawna nie było czego dewastować więc nikt ich nie ścigał za przewinienia. Teraz już są za stare by wymóc na nich posłuszeństwo i ogładę. Są do rany przyłóż, w domu grzeczne i posłuszne ale na dworze ( dla Ciebie na polku ) istne czorty
Aż mi się ciepło na sercu zrobiło jak przeczytałam, że Ty pół dnia o mnie myślałaś Kochana jesteś :*

Jedna ze stałych lokatorek wygrzewała się w słońcu

Witam wszystkich. Mam na imię Justyna, mieszkam w Gryfinie. Ogród zaczęłam tworzyć w zeszłym roku, niestety z braku kasy idzie wszystko bardzo wolno ale zato własnymi rękoma i z dużą satysfakcją. A teraz najważniejsze czyli trochę zdjęć.
To moja rabata na przedogródku z fioletową szałwią która kwitła aż do mrozów.
To też przedogródek.


A to moja różanka w listopadzie zeszłego roku.

pierwsze pierwiosnki

Uwaga tylko dla widzów o mocnych nerwach!

A teraz przyszła kolei na dosyć sporą metamorfozę chyba najgorszego miejsca w moim sporym ogrodzie... Niby wstyd pokazywać, że coś takiego było, ale co tam Grunt, że tego już nie ma, iglaki ze skalniaka wykorzystane, tylko póki pozostałe nie podrosną to tło od sąsiadów do najlepszych nie należy. Ale nie mogę narzekać, bo oni mieli gorsze widoki




Później wyglądało tak:



Później tylko dzięki pracy Mai w ogrodzie (a właściwie kontroli) udało mi się wsadzić iglaki:


Panna robiła co mogła, żeby mi pomóc, co często skutkowało dosyć umorusaną mordką



Ale różnica jest, nawet mimo nie wykopanego korzenia po gruszy, starego węża wyznaczającego na razie brzeg rabaty i nie dosianej trawy







Obstawiam, że ta rabata jeszcze nie jedno przejdzie, bo a) mam już kilka głosów, że ta wierzba tam nie pasuje (chociaż osobiście uważam, że trzeba dać jej szansę pokazania na co ją stać), b) bergania znowu mi średnio wygląda, ale dam jej szansę, c) nie wiem czy turzyca przeżyła zimę, bo 1 raz jej nie przykryłam i jeszcze teraz ją machnęłam na trzy d) chyba tymczasowo będę musiała dokupić matę bambusową albo coś w tym rodzaju, bo jednak tło rewelacyjne nie jest

Spore pąki hiacyntów i niewielkie białych szafirków


wszędobylskie cebulice i pierwsze żonkile

Kuklik napisał(a)

Niezła historia z tym psem Zwierzaki potrafią dostarczyć i atrakcji i emocji. Wszelkiego rodzaju. Wiem coś o tym...

Aniu, znalazłam takie zdjęcie na relacji ze zlotu w Twoim ogrodzie. Co to za trawa, a właściwie dwie? Nawiasem mówiąc niesamowicie urokliwe miejsce...

To stipa, prezent od Beaty vel wspaniałej bufetowej vel Motylka Dała czadu
Rośnie wśród wrzosów i wrzośców. W oddali kokorycz pogięta, ale już przesadzona, bo mi hostki miniaturowe pożerała W tle piwonie i hortka.
Tak jest wcześniej z piwoniami.


A późnym latem stipa zbrzydła i ja pociapałam.. .. zresztą stipa najładniejsza jest ta taka świeża i nowa.. bo na drugi rok zawsze jest brzydka.

Oto, co nabyłam:

Będą stać przed wejściem do domu