Jak żyć?
Mnie zdumiewa jakość roślin.

na moje tez, czyli jest nas pare takich zakreconych i zachwycam sie drzewami, ktore wybralas

Niezły ogród na dachu, to niebywałe bo z reguły ogrody zoologiczne nie mają funduszy na tak kosztowne założenia Tym bardziej jestem zadowolona, że taka zieleń powstaje.

En face lub z boku, z lewa czy z prawa
tak do wieczora trwała zabawa.

Z tyłu i z przodu, z bliska i z dala
czasem grymasi, czasem pozwala,
czasem pozuje, czasem sie kryje.
I na co ci tych zdjec moich tyle?

A to pod krzaczkiem, a to na krzaku
to na gałązce gdzieś całkiem z boku
mimo że skakał i wciąż sie chował,
to i tak zawsze miał mnie na oku.

Rudzik cichutko , całkiem bez słowa
między krzakami sobie buszował
A M z nim toczy monolog taki:
,,No jak tam rudy masz te robaki?
Pobuszuj sobie , no bardzo proszę
bo ja robaków wcale nie znoszę,
jeszcze ci wodą podleję krzaki
by wyszły z ziemi wszystkie robaki."



I tak im było fajnie i miło
a gdy ja przyszłam coś sie zmieniło.
Rudzik popatrzył krzywo i z boku
na mój aparat i skrył się w krzaku.
Skoro przyniosłaś tu coś takiego
to się pobawmy dziś w chowanego.



I skakał z krzaczka na drugi krzaczek
i między liscie zgrabnie się chował.
Chcesz miec te zdjecia to sie postaraj
i szukaj sobie ptaszka od nowa.

gdy on wykopie dół byle jaki
to rudzik sprawdza czy są robaki.



A M uprzejmie wtedy pozwoli
by pobuszował w dziurze do woli.

I nawet znalazł tam przyjaciela
który z nim trudy pracy podziela

Mój M od rana dzisiaj w ogrodzie
przesadza krzaki jak robi codzień.
Zmienia im miejsce, wciąż przekopuje
i na powietrzu dobrze sie czuje.



Słoneczko z rana patrzy na niego
czy coś wyniknie z tego dobrego
że wciąż te krzaki dźwiga i sadzi
nawet beze mnie tez sobie radzi.

Iza, to znaczy, że Anula odwiedziła Cię?

A ja dziś wspomniałam sobie swoją Kropkę, która przyjechała pociągiem z Kielc do Warszawy, zabrał ją jakiś pan, zlitował się, oddał do lecznicy, a stamtąd trafiła do nas

Dzisiaj jadąc na drugą stronę Wisły miałam niesamowite emocje. Otóż ktoś chyba wyrzucił małego pieska na Marynarskiej. Biegł jak oszalały po wiaduktach przed wolno jadącymi samochodami od Żwirki i Wigury, aż prawie do Alei Jerozolimskich, trzy osoby próbowały go złapać, mały, brązowy piesek, wzięłabym go do domu, uratowała, ale on nie chciał się zatrzymać, byłam w trwodze, albowiem samochody go mijały...on miotał się, motocykliści go też łapali. Ja mu zajechałam drogę w poprzek, wyleciałam z samochodu, a on mi umknął

Nie wiedział, że mógłby mieć dobre życie. Jakaś pani miała koc, rzuciła na niego i złapała do samochodu,,,pojechał dalej już bezpieczny...taki miałam dzień- pełen emocji niesamowitych i biegania po szosie pełnej pędzących samochodów.





Tak mi się to zdjęcie z czarodziejską kulą skojarzyło, no a przecież Danusia to czarodziejka więc chyba coś w tym jest
Slicznie tak tajemniczo na tym zdjęciu.

Teraz dopiero zobaczyłam, że w kuli dom się odbija

Joaska, u mnie jak w przepowiedni Wiem co będzie z matą-szmatą

Chodziłam do ZOO najpierw jako małe dziecko, potem mama małych dzieci, ale nie zwracałam uwagi na zieleń za bardzo, A jak widać warto: Dziękuję za ten wątek.

Irenko, na pewno ktoś oglądał Mamy nocnych marków, czyli sowy