Szło mi dobrze przez cały sezon.

Było coraz czyściej i porządniej.

Nawet coś kwitło.



I tak zleciał sezon '21.
Po drodze jeszcze chorobia i szpital ale to inna już historia.

14 stycznia mineło 2 lata wątku.

Najpierw były tuje. 2019.




Potem pierwsze nasadzenia. Jeszcze bez płotu, pomysłu i planu. I szmata oczywiście była.



W sierpniu 2020 jedna strona domu już była uporządkowana.


W styczniu 2021 zalogowałam się na ogrodowisku.
Pierwsze posty, pierwsze plany...
I złapaliśmy bakcyla.

W marcu tego samego roku zaczął powstawać płot.


A w maju zaczełam pracę nad rabatami.

i cudowne niebo i woda




i nie tylko

wrzesień, jeszcze wakacje ale poranki bardzo zimne




i zachody

A z sierpnia takie miłe wspomnienia

przed burzą




a tu po burzy ale innej

Z listopada mam takie zdjęcia, tylko górna część ogrodu

Teraz już wszystko jest zakopane, ale trawnik zniszczony, do odnowy na wiosnę, ścieżki częściowo odtworzone, ale trochę brzydziej niż pierwotne, jeszcze do poprawki.
Patrzę na ten mój ogród taki zniszczony od jesieni i nie mam fajnego widoku, czekam na wiosnę
Natomiast powiem jedno, warto było zamontować pompę ciepła

Październik, ciąg dalszy

Hej, zaczynam się budzić, ogród mam w ruinie po wykonaniu odwiertów na pompę ciepła.
Czekam na wczesną wiosnę, żeby firma ogrodnicza to jakoś ogarnęła.
Kilka zdjęć

wrzesień,początki robót

W sypialni

Ewik napisał(a)

Postaram sie cos dodac i idę do Ciebie oko nacieszyć

Ewa co to za róża? Jest piękna

Grudzień 2022

Mężowi udało się zamontować przed opadami śniegu oświetlenie domu oraz ścieżki do domu. Reszta prac czeka na wiosnę.

Listopad 2022

Zaczęły się prace ziemne.



Wykonano podjazd do garażu, opaskę, ścieżkę do domu i zarys jednej z zaplanowanych rabat z obrzeży.

Październik 2022

Przyjechały obrzeża oraz płyty chodnikowe.

Zgodnie z planem = w niemal wyznaczonym dniu (3 godziny dokładnie przed terminem) pojawił się w lipcu nowy członek rodziny na pokładzie. W spokojnej atmosferze, w domowym zaciszu, w asyście położnych. Aż trudno uwierzyć, że tydzień wcześniej jeszcze pieliłam grządki miedzy agrestem, porzeczki i truskawkami.

Sierpień upłynął na regeneracji, odpoczynku, nauce opiekowania się małym człowiekiem. Mąż w tym czasie jeździł na budowę i zdawał relacje wideo/foto z postępów. Po nabraniu sił odwiedzałam parki, obserwowałam drzewa i szukałam inspiracji przy okazji spacerów.

Końcówka lipca 2022 r.

Priorytetem było dokończenie domu, ogród zszedł na drugi plan. Udało mi się pogodzić pracę (pracowałam do ostatniego dnia ciąży), ekipy budowlano-remontowe, dostawy towarów. Chciałam jak najwiecej dopiąć przed rozwiązaniem, bo wiedziałam, że pózniej daje organizmowi odpocząć conajmniej 6 tygodni.

9 lipca

Z jednego bardzo małego krzaczka porzeczki taki zbiór:



Natomiast 2 krzaczki czarnej porzeczki prawie nie dały owocu. Winą pewnie była susza (brak podlewania z mojej strony, nie mogłam się przeforsowywać w tym sezonie, a dostępne w tym miejscu ogrodu było tylko podlewanie konewką).



Wiśnie, które zebrałam u sąsiadki, bo oni nie piją kompotów ani nie robią przetworów, niepryskane. Mogę zbierać co roku do woli.

7 czerwca 2022



1 lipca 2022



W 2022 roku miałam trochę sadzonek truskawek. Starałam się wybierać takie, aby mieć plony jak najdłużej.

• Alfa Centauri (10 szt., sadzone jesień 2020)
• Amarant Niwa (10 szt., sadzone jesień 2020)
• Honeoye (15 szt., od sąsiadki, sadzone wiosną 2022, nie owocowały)
• Bogota (5 szt., sadzone wiosną 2022, nie owocowały)
• Senga Sengana (10 szt., sadzone wiosną 2021)


Z trzech owocujących odmian nie umywa się w smaku stara odmiana Senga. Ten kolor i smak z dzieciństwa. Sąsiadki już chcą po kilka conajmniej sadzonek. Planuje je rozmnożyć jak najwiecej dla siebie i znajomych.

inka74 napisał(a)

Ruda, przytulam. A zdjęcia są piękne. Nic nie tracą, wręcz przeciwnie.
Mnie też śnieg zaskoczył...

Iwona, z twoich ust pochwała zdjęć to zaszczyt. Ja się na tym nie znam, zbytnio się nie przykładam bo ciągle w biegu je robię. Do tego specyficzne wady wzroku powodują że muszę się niemal w pełni zdawać na sprzęt, bo nie widzę tego co fotografuję
U mnie już niemal po śniegu

April napisał(a)

Cześć Nicol, to było dawno, bardzo dawno a ja ciągle walczę z osłabieniem pocovidowym. Choć jest coraz lepiej. Najlepiej by było gdyby można już było ruszyć do ogrodu. Wtedy zapomina się o wszystkich dolegliwościach Ogród mnie leczy

Aprilku, ale nas uraczyłaś piękną jesienną fotorelacją ze swojego ogrodu, aż się cieplej zrobiło.