Dla poprawienia nastroju przypominam sobie jak nasz ogród wygląda w lecie
no i oczywiście snujemy plany

Dorotka (dorkow0)- pisała niedawno o czyśćcu wełniastym i tak mi się przypomniało, że ja też w zeszłym roku go posadziłam, zobaczcie jak szybko się rozrósł:
Po zakupie w maju wyglądał tak:


A w sierpniu:

I na dobranoc

Ja tez miałam atak slimaków 2 lata temu. Koszmar straszny to był, ale w ubiegłym roku wcale, więc szybko zapomniałam
I też chce lato choć na zdjęciach hihihi
Pozdrawiam

W ramach oderwania się od zimowej rzeczywistości postanowiłam trochę powspominać początki mojego życia tutaj w podpoznańskiej wsi.
I tak oto się zaczęła moja historia:



Od szopy na mokradłach i haszczy po pas w roku 1998. Przyjeżdżaliśmy popatrzeć tylko na puste pola, bo w miejscu naszej ulicy nie było kompletnie żadnego domu. Te, które tam widać w oddali, to tylko złudzenie, że są blisko.

W roku 1998 było już tak. Teraz dopiero widać, gdzie są te domy:



W następnym roku zaczęły powstawać mury naszego przyszłego domu:



I ten etap powoli realizowaliśmy brnąc po deszczach w błocie. Tutaj widać większość pola. I nie pomyślcie, że sami sobie wymyśliliśmy ten dom na końcu działki. Wokół niej są rowy melioracyjne (tak się nazywają niby, ale do melioracji im daleko), no i plan zagospodarowania wymusił na nas posadowienie domu w najszerszym miejscu działki, bo dom parterowy, dość szeroki wybraliśmy. Od tamtego momentu wszyscy nas o to pytali, że przeważnie ogród z tyłu jest, a przedogródek mały, u nas jest jak u inwestora samobójcy ha ha, wszystkie media musieliśmy ciągnąć 10-krotnie drożej niestety. Ma to teraz swój ogromny urok i nie zamieniłabym się, chociaż optymalnie byłoby, gdyby dom był na samym środku działki:



cdn.

A mnie teraz żadne wyzwanie ogrodowe nie straszne! Dostałam dziś od wnuków na imprezie przedszkolnej z okazji Dnia Babci i Dziadka PIERŚCIEŃ MOCY





a Dziadek słodkie życzenia