Witam Was serdecznie... Pogoda za oknem nie nastraja pozytywnie, szaro, wieje okropnie, pada deszcz i na lepsze się nie zanosi... Żeby, nie było tak smutno, pooglądajcie troszkę kolorów z mojego ogrodu...
No pokaże........ na zimę je zabrałam do domu .....żeby się M nie denerwował że rok w szopie stoją mam takie trzy i jeszcze kilka mniejszych ....hehe cały komplet dostałam.
Bożenko,widoki z parku urocze! Co do temperatury za oknem to i mnie to trochę niepokoi,żeby roślinom nie zaszkodziła taka łagodna zima.W ubiegłym roku już w grudniu zaczęły cebulowe wypuszczać,potem przymroziło,pomarzły mi wszystkie narcyzy
Gratuluję 200 stron,trochę koloru dla Ciebie Bożenko
A skoro podjęłam zobowiązanie to kolejna karteczka z kalendarza i info na temat tej pieknej róży znalezione w necie Rysunek jest tak sugestywny, ze prawie czuję jej zapach
Gatunek ten uprawiany jest w Europie od XVI wieku.
Róża damasceńska (Rosa damascena) pochodzi, prawdopodobnie, z Azji
Mniejszej. Według niesprawdzonych wiadomości przywiózł ją do Francji w roku
1270 hrabia de Brie. Cytolog Darlington doszedł do wniosku, że w jej
powstaniu brała udział - oprócz róży francuskiej (Rosa gallica L.) - również
R. moschata Herrm.
R. damascena jest gatunkiem bardzo zmiennym, toteż istnieją liczne jego
odmiany, z których kilka uprawia się masowo w celu pozyskiwania olejku
różanego.
Krzewy osiągają wysokość od 1,5 do 3 m. Kwiaty są pełne, o silnym zapachu,
barwy czerwonej, różowej, białej lub pstrej, zależnie od odmiany.
Najczęściej kwiaty zebrane są po kilka w bukiety.
Wracam po roku do przerwanego wątku...
Pokazałam już stałe punkty na naszym obejściu tj. dom, stodołę, miejsce na ognisko. Mamy jeszcze taras, który powstał między domem, a stodołą . Ma sto metrów kwadratowych powierzchni i ciągle jest niezagospodarowany.
Stoją na nim "meble" wykonane przez mojego M w chwilach, gdy nachodzi go "twórcza" wena oraz parę donic z agawami od Ewy - Pszczelarni, które rosną pomalutku i nie wymagają specjalnego zachodu. Powoli obrasta balustrady winobluszcz pięcioklapowy, który w tutejszym klimacie czuje się bardzo dobrze, podobnie zresztą jak bluszcz hedera. którego mam pełno na całym obejściu.
Ostry klimat nauczył mnie pokory i po tych wielu latach wiem już, że o wielu roślinach mogę jedynie marzyć lub podziwiać je w cudzych ogrodach...
po lewej przy ścieżce: lobelia niebieska,begonia drobna albo szczawik, bo widzę bordowe liście, nasturcja wielobarwna, żeniszek aksamitka pojedyncza, w drugim rzędzie ,lilie, lawenda, hortensja chyba anabelle, biale rumiany, bo chyba za późno na bialą piwonie, tyle rozpoznalam ścieżka śliczna
Świetna historyjka
Cieszę się, że moja ci się podobała Zbigniew mnie zainspirował, zmienił komentarz pod pierwszym (nie moim) zdjęciem. Początkowo było o żurawkach chyba...jak napisał o tych rybach to już dalej samo poszło...
Buziaki
(sorki, ale nie pamiętam autora foto)
