Wszyscy coś pokazują wiosennego to i ja coś mam

Oj, jak się cieszę i dziękuję za komentarz Pani Danusiu! Jest mi niezmiernie miło. I jeszcze bardziej się cieszę, że mój pomysł że śliwami nie spotkał się z krytyką!

Taras jest w nieustannym słońcu, nie wiem, czy jakiekolwiek pnącze poradzi sobie w takich warunkach.

A jeśli chodzi o wytyczenie rabat, to cóż, jeszcze wtedy nie wiedziałam, że rabaty mogą mieć kąty proste. Wzdłuż domu jest długi pas zostawiony na przejazd samochodu do kotłowni. Od tego miejsca chciałam poprowadzić płyty w trawie. Na zdjęciu widać też garaż murowany postawiony bokiem, bez sensu, namysłu, no, ale już nic się nie zrobi. Muszę go jakoś zasłonić. Za garażem jest... kurnik. Te płyty w namyśle mają prowadzić właśnie do niego.
No cóż... załamuje mnie to trochę, ten cały rozkład, powątpiewam w stworzenie ogrodu marzeń, ale może z czasem, przy Waszej pomocy, polubię choć trochę. Muszę nadmienić, że jestem estetką, więc polubienie czegoś nieidealnego, w moim przekonaniu, nie jest łatwe, stąd te "męki". Ale śliwy zostawię. Dziękuję.

U mnie pierwszy przebiśnieg tam gdzie śnieg stopniał, pokazał biel, tyle co pół paznokcia A generalnie ogród wygląda ciągle jeszcze tak:

Taras i jego otoczenie jest w stylu nowoczsenym, zaś na dole tarasu całkiem co innego, to co jest - jest za małe i zaokrąglone, to nie pasuje.

Możesz coś takiego zrobić i poprowadzić przejście pzrez rabatę po płytach prostokątnych.

I raport z prac dzisiejszych
podgolone brzozy

przycięte jabłonki

i pierwsze kotki są


i pierwszy oczar nareszcie

takie doniczki do powieszenia mi się poniewierały odkąd osiołek się rozleciał, powieszę na ścianie


i już dzisiejszy dzień... słonko, cieplutko, żyć się chce

ale śniegu jeszcze ciągle sporo....
polana krokusowa w bieli nadal

Taki ciepły zachód słońca



przyszły okucia....za mało zamówiłam

i miejsce, które przejdzie wiosną metamorfozę czyli kompostownik do zrobienia od nowa

Gruszka_na_wierzbie napisał(a)

Ja też. Ale czasem trudno mi uwierzyć w to, co było.
Ten biały punkcik to ja.
Początki nie wyglądały, z dzisiejszej perspektywy, obiecująco.

Rzeczywiście, początki wyglądały niezbyt obiecująco . Ale udowodniłaś, że (ciężką pracą) można przerobić nic w coś pięknego.

Wczoraj

dzisiaj

Dzisiaj rano było zdecydowanie przyjemniej

Wiolka5_7 napisał(a)

Mirellko mam i to na kilku rabatach.... np. Tu...

Żeżarła mi berberysy ...



A tutaj bukszpany,po lewej stronie



Mam ją jeszcze przed Limkami...



I tu...

Ależ cudne rabaty (a raczej rabaciska )
Przepiękny, nowoczesny busz

Pozdrawiam

Wspominałam, ze moja działka ma kształt prostokąta z wyciętą 1/4 powierzchni. To efekt przytulenia małej sąsiedniej działki, z jednoczesnym nieprzytuleniem drugiej małej sąsiedniej działki .
Wraz z działką przytuliliśmy domek (altankę wlasciwie), kilka brzóz, dwa duże drzewa iglaste zwane przez nas roboczo choinkami, kilka krzewów pigwowca, duży i mocno zaniedbany krzew forsycji, kilka krzewów tawuły NN w postaci wielkich splątanych krzaczorow. A! I dwie śliwy z czego jedna to węgierka, która czasem ma dużo owoców, czasem bez nadzienia . Caly teren był skrajnie zaniedbany, choć miał dyskretne ślady dawnej świetności

Tak wyglądał po wstępnym uprzątnięciu i zagrabieniu tony liści (na zdjęcie załapał się ogrodowy szkodnik uchwycony w locie ):



To samo miejsce po zmianach:




Robimy w tył zwrot:



I to samo miejsce po zmianach (rabata przy domku tu jeszcze mocno łysa):

MiluniaB napisał(a)

Gruszeczko - za Twoją relacją z poczynań ogrodowych i ja ruszyłam do pracy. W weekend wszystko zrobiłam Teraz wyglądam cebulowych - coś marnie u mnie wschodzą. Mają jeszcze czas - cierpliwie czekam

Już? Po pracach? Niemożliwe.
Ja dopiero jestem na początku drogi.

Kawa napisał(a)

Haniu no u jak u Ciebie juz robota się pali to znak że do wiosna dojdzie za 3 tygodnie
na razie przycięłam tylko graby ...

Grabów Fastigiata nie tnę. One mają piękny naturalny pokrój. Przesłonią mnie od okien domu, który zaczynają budować naprzeciw.

Brzozowadziewczyna napisał(a)

Uwielbiam takie prównania.

Ja też. Ale czasem trudno mi uwierzyć w to, co było.
Ten biały punkcik to ja.
Początki nie wyglądały, z dzisiejszej perspektywy, obiecująco.