Dzięki Haniu i nawzajem. Zdrowie i święty spokój to najważniejsze co nam potrzeba. U nas święta były bardzo wesołe i spokojne. Na wigilii było 7 osób i w pierwszy dzień świąt tak samo. Były śpiewy kolęd , granie na 2 instrumenty i szaleństwa wnucząt.

Dziękuję za wysłuchanie historii o tym, że czasami stare domy wybierają sobie właścicieli.

Czy to gotowalnia Pani Domu?



Strych ciągle jeszcze jest domowym lamusem




Wszystkie łóżka, krzesła i inne przedmioty czekają na swoje nowopowstanie; Ania wie, jak dać im drugie życie







Z resztek tkanin i tapet przedwojennych buduje Ania wyobrażenie o gościnnych apartamentach na strychu. Powstaną lada moment.

Basilikum napisał(a)

No to mamy "biele" swieta

Piękne jest to okno na świat

Porzelanowe serwisy zostały zabrane, zachowała się waza



I kilka pośledniejszych "Bunzlau", których skorupy do dziś i ja wykopuję w swoim ogrodzie

Znacie taki sposób regulacji półek? - ja znam. Stare dobre stolarstwo.




W szklanych slajdach ukrywa się historia domu i rodziny Doktora:





Oglądam ten slajd i przypominam sobie wszystkie meble i kosze wiklinowe w tym domu



Ktoś z domowników wyrabiał takie meble? Doktor kupował je w mieście?

Często u nas na wsi spotyka się takie sofy.



Biedermeierowska sypialnia przedwojennych właścicieli



Tę ścianę sama odnowiła, uzupełniając zlasowane cegły



To jej kantorek - miejsce dowodzenia. Tutaj rysuje, liczy, kalkuluje i zarządza kolejnymi wydatkami.

Z wielką rozwagą dom jest odnawiany








Ma 3 kuchnie, w tym tę po niebiesku uroczą do parzenia porannej kawy ze śmietanką.

Uwagę zwracają secesyjne (?), biedermeierowskie (?) detale.
Dziś wyczytałam właśnie, że mieszczański niemiecki biedermeier stawiał na lekkość i wygodę domowych sprzętów. Jakoś trudno mi sobie to zobrazować. Może Ania mi to lepiej wyjaśni - jest w końcu dyplomowanym konserwatorem sztuki.

A więc detale:

Dziękuję wszystkim za odwiedziny. Wzajemnie życz e Wam samych pozytywnych myśli i działań na swoją miarę. Nie ma co sobie naładowywać plecaka do pełna. Trzeba zostawić trochę miejsca na nie przewidziane porywy.
Kiedyś odwiedziłam Słowiński Park Narodowy.

Czekał ten dom kilka lat na swoją właścicielkę. Ileż kupców domu, kupców zawartości domu i kupców domu i zawartości się przez te lata przewinęło ... . Dom czekał. Ania nie czekała. Zobaczyła dom (szukając domu, szukała widoków) i po prostu kupiła.

A widoki są takie:










Wchodzę wejściem frontowym



Dom został zbudowany w latach dwudziestych XX wieku jako dom letni dla docenta Uniwersytetu Wrocławskiego.

Jest 3 maja 2020 roku i ponownie odwiedzam Domu Doktora. Idę do niego nie jak obca nieznajoma ale z bukiecikiem ogrodowych kwiatów jak sąsiadka do sąsiadki. Mam bowiem nową Sąsiadkę!




O Ani mówię Sąsiadka, choć nasze domy są troszkę oddalone, to Ania jest moją bliską Sąsiadką.

Idę do Ani. Mijam stado krów na łące Wdowy, co miała sześciu synów, uważnie przechodzę obok domu z hodowlą psów sympatycznego acz ekscentrycznego Anglika, zaglądam przez okno do domu niczyjego z żywopłotem z porzeczki alpejskiej, mijam dom tyrolski i dom z krzywą kapliczką, trwającą tu od wieków, manifestującą przynależność Hrabstwa Kłodzkiego do katolickich Habsburgów.

- trawy


- dwie brzozy - są posadzone w miejscu jałowców chorych na rdzę gruszkową

- dokupiłam 4 białe Jeżówki

Sierpień c.d.

Bukowe olbrzymy, wyryte w korze pamiątki

hu

Plany na 2021 rok?
Mamy...
Znowu ogromne. Wszak trzeba kiedyś zrobić to, co w tym roku nie zostało zrobione, podjąć decyzje, do których wciąż się dojrzewało.

Idziemy coraz bardziej w kierunku eko. Permakultura, ogród probiotyczny, emy, bokashi. Tym aktualnie najbardziej się interesujemy i zgłębiamy wiedzę. Będziemy eksperymentować. Mój pierwszy ferment z bokashi, właśnie dochodzi w wiaderku.


20 grudzień w ogrodzie.