Bardzo lubię brunery, szczególnie te variegata są ładne.

Moim odkryciem wiosennym jest miodunka.
Rozrasta się coraz bardziej i nawet te pstrokate kolory cieszą o tej porze roku.

Przyroda oszalała, galop trwa.

W piątek szalik, czapka i kurtka w poniedziałek szorty i top, rower plus moczenie nóg w jeziorze.

W ogrodzie codziennie coś nowego, spacery obowiązkowe.

Trochę zielonego i kolorowego.

Z ogrodowego pamiętnika

Udało się doniczkami ochronić gaury przed mrozem.
Wszystkie przetrwały.



Ku pamięci moje pierwsze amatorskie wysiewy
Na razie żadne endorfiny nie towarzyszą tejże czynności, ale może i mnie w końcu dopadnie nasionkowa zaraza

Dzisiaj w całym kraju posypały się aletry, u nas w końcu popadało ( a już miałam odstawiać szamański taniec deszczu), mam nadzieję, że u Was jest bezpiecznie i nawałnice nie porobią szkód:

Dzisiaj wreszcie wyniosłam praktycznie wszystkie rozsady do tunelu, zostały tylko miechunki i sadzoneczki dla starszej siostry:

My też coś tam niedługo skubniemy:

W sadzie zaczyna się spektakl, świeżo wyklute murarki będą miały co szamać

Dwie migawki z ogrodu mojej mamy:

Rozchodnik Frosty Morn:

Lekko przypalona mrozem magnolia, kolcosił i wielosił ( i co jeszcze robił? I w jakim narzeczu ty do mnie mówisz?!):

Kilka wiosennych portretów ku pamięci. Na pierwszy ogień narcyziki:

Ze świeżą korą jakoś zaczyna to wyglądać. Saba przyszła na inspekcję nadzoru budowlanego, sprawdzić, czy nowe zasieki spełniają wymogi BHP :

Najczęściej plotę, co mi ślina przyniesie na język, tym razem było jednak bardziej produktywnie . Oczyszczałam z bluszczu pięcioklapowego drzwi stodoły i okazało się, że jego łodygi to fajny materiał do takich zadań. Nie jestem fanką płotków, ale inaczej piesy dewastują wszystko, co wpadnie im pod łapy



Na razie jestem mikruskiem, ale będę piękny:

A skoro o wykopaliskach mowa...

Z pamiętnika domorosłego archeologa, dzień 2043

Uzyskawszy zgodę łódzkiego konserwatora zabytków, podejmujemy z głębokości 35cm zabytek kultury materialnej wczesnych Śmiecio-upychaczy, powszechnie występujących na tym terenie od lat 20-tych ubiegłego wieku.




No prędzej bym się spodziewała hiszpańskiej inkwizycji, niż sztychu łopaty spoczywającej majestatycznie tuż pod progiem altany. Najśmieszniejsze, że najpierw zdążyłam wypleść ten mini płotek i dopiero próbując posadzić słoneczniczka szorstkiego Loraine Sunshine wyszło szydło z worka .

I to by było na tyle

Nie ma co biadolić, trza się na pozytywach skupić, a jest ich o tej porze roku niemało.

12.04.2025
Dzień wstaje mglisty, ale zanosi się na prawdziwie przyjemne ciepełko:



Wypijam z namaszczeniem poranną kawkę i zastanawiam się, od czego by tu zacząć, bo wiele zadań nadal leży niestety odłogiem- finalnie zapada decyzja podjęcia próby odgruzowania zapuszczonego warzywnika. W starych, niskich skrzyniach (które się rozsypały i już je usunęliśmy) rośnie morze ostróżeczek i ładne sadzoneczki truskawek- żal je tak po prostu ukatrupić, więc wykopuję najładniejsze krzaczki truskawkowe, które jadą do szwagra i mojej mamy. Ostróżeczki ( a w zasadzie niewielki ich ułamek) z kolei wędrują na przedpłocie, trzeba ino łopatować :



Kępki nieco pokłoniły się z wrażenia:



Ale na drugi dzień wyglądały już lepiej:



W następnym tygodniu kolejna tura wykopalisk, koleżanka z pracy ma przyjąć część z nich pod swoje skrzydełka