Lato ma się ku końcowi, ale jesieni jeszcze nie czuć. Ale mój letni wianek na drzwiach już mi coś nie pasował. Ale taki w jesiennych barwach zrobiony w zeszłym roku też nie, bo jak tu myśleć o jesieni jak chodzi się w letnich sukienkach, a temperatury tylko parę kresek poniżej 30.

I tak mi coś dziwnego w głowie zaświtało. Przeglądam czasami inspiracje nie tylko ogrodowe i w innych krajach nie zawsze pojawiają się takie tradycyjne i kojarzące się wprost kolory. Więc postanowiłam też zerwać ze takim myśleniem.
Wpisałam w wyszukiwarce "dynia biała" i po kilku dniach taką "dyniową bombonierką" się jak dziecko cieszyłam.


Takie śliczne, małe cukiereczki dostałam


Dumałam jak tu się do tych cudeniek zabrać - jak nic patyczkiem do szaszłyków i drucikiem


Zrobiłam dziurkę na wylot, przeciągnęłam drucik, owinęłam dookoła i zrobiłam pętelkę.

sally powtórzyła dwoma kwiatuszkami

greg66 napisał(a)

Witaj Halinko
Ogród już ma 19 lat i jak to u każdego zmienia się, i dobrze a jak sie jeszcze podoba właścicielom i odwiedzającym to jest super
To proso wygląda w zależności od oswietlenia, w słońcu jest zielone wpzry jego braku robi się niebieskawe. Sięga około 60 cm.





Pozdrawiam serdecznie
i zawitam do Ciebie

Mam 7 krzakow prosa rozgowatego kazde inne w sloncu rosna kupowalam takie aby byly kolorowe i ani razu nie doczekalam sie takich kolorow jak twoje proso. Czekam w tym roku jak nie beda sie przebarwiac wyrzuce je bo nie dosyc, ze sie pokladaja to jeszcze sie nie przebarwiaja.

Pozdrawiam

Paulinko rożana dziewczyno, dla Ciebie już mój Dieter "ach jakże błogo sobie tak poleżeć na tarasie":



Nawet jak pada wreszcie deszcz (tylko dlaczego akurat w sobotę?):

Jesieni nie da się ukryć, ani zatrzymać.

sierika napisał(a)

Ilekroć czytam co jeszcze masz do zrobienia, przerobienia, obsadzenia mam wrażenie, że jesteś obszarniczką, wciąż cos nowego, każdy początek i koniec sezonu obfituje w mnogość pracy twórczej.
A przecież ogród juz jest zachwycająco wypełniony uroczymi zakątkami, dopieszczony, przemyślany. Niewiarygodne.....

Ewo, myślę sobie o Twoim powyższym wpisie. Tak to jakoś jest z naszymi ogrodami, są i stają się.

Tobie dedykuję poniższe kadry i relację z ogrodu w Moorriem - Garten Moorriem Albrechta i Ute Ziburski.

Ten ogród i spotkanie z jego właścicielem było dla mnie dużym przeżyciem.
Powitał nas właściciel w pustej jeszcze ogrodowej "recepcji". Recepcja ta to stara i przaśnie pusta stodoła z gniazdem jaskółczym, wysokimi małymi oknami i 2 książkami na ladzie oraz przewodnikiem po ogrodzie.





Dom ma 300 lat, ogród 60 arów, zagospodarowywany od 2006 (jeśli dobrze pamiętam).






Okazało się, że w Gardens Illustrated 07/2018 (który czekał na mnie w domu) był artykuł o tym ogrodzie.
A książka, której jest autorem, to analiza mód ogrodowych i stylów ogrodów wiejskich w krajach niemieckojęzycznych na przykładzie wybranych ogrodów.



I tak choć dziewczyny poszły już zwiedzać i czas drogi powrotnej do domu naglił, jak wrośnięta w klepisko stodoły stałam, słuchałam i rozmawiałam z tym panem jak z dobrym ogrodowym znajomym.

gosika67 napisał(a)

Ale ślicznotka Cóż to za jedna?

Piękne widoki u Ciebie

I zobaczymy jak to będzie jak się rozrośnie.

gosika67 napisał(a)

Kwietnik bardzo mi się podoba, zresztą wszystko , iglaki jakie dopieszczone.

Gosienko, dziękuję bardzo..

Dzisiaj posadzone wszystkie kupione ostatnio cebulowe

głównie w donicy przed warsztatem i na rabacie pod jabłonią
Powinna być piękna wiosna

I jeszcze "odkopane fotki" sprzed dwóch tygodni. Sobotnie przeróbki na rabacie wzdłuż ścieżki do huśtawki. Posadziłam rozchodniki, wilczomlecze, rozplenice żółte, trawki, które tam rosły zostały, ale w mniejszej ilości. Dołożę jeszcze szałwie i czyśca.
I kupiłam cebulki irysów żyłkowanych na ta rabatę.

Te też powtórzyły


A te tłoczą ciagle

te też teraz zakwitły

budleja powtórzyła

anka_ napisał(a)

Wspaniałe zdjęcia, jak zawsze. I ten sielsko-romantyczny klimat.
Mam nadzieję Renatko, że się nie obrazisz za podkradnięcie Lemon Dream na tapetę

Tak tego klimatu się trzymam, dodam tylko więcej traw.

Miło mi, dziękuję, będziesz teraz myśleć o mnie za każdym razem jak zerkniesz na tapetę

To jeszcze trochę sielskości

gosika67 napisał(a)

Oj te murki,uwielbiam je u Ciebie. Wianki też świetne, zdolna z Ciebie bestia.

Murki, zawsze były moim ogrodowym marzeniem. Bardzo chciałam, żeby rośliny które wsadzę rosły na różnych poziomach.
Za wianek bardzo dziękuję......
Pozdrawiam.....

Mój potwór bodziszek.