Nie ma ogrodzenia, granicą naturalną są rowy melioracyjne wypełnione zwykle wodą (nawet teraz w czasie tej uporczywej także na tych terenach suszy, była woda na dnie, obszar ten to moor - bagno, torfowisko), obsadzone z rzadka wierzbami, leszczyną, jesionami i 2 magnoliami. Żywopłoty są jakby wewnętrzne, potrzebne, by wydzielić, może równo (zwłaszcza w ogrodzie angielskim) wykroić przestrzeń dla "prawdziwego" ogrodu. Za tymi żywopłotami jest zostawiona wolna przestrzeń. Drzewa w układzie całych ciągów miały chyba za zadanie osłaniać przed wietrznymi prądami. Ich układ na polach nie był wzdłuż miedz, a właśnie w poprzek. Stąd przydomowe drzewo sąsiada i drzewo kolejnego sąsiada tworzyły naturalne przedłużenie. Ale te drzewa nie były sadzone przy domach, by nie zabierały światła ogrodom warzywnym albo ogródkom frontowym. Są odgrodzeniem pól i pastwisk od terenu ogrodu przydomowego.

Co do kontroli naturalności i eksplozji.

Kwiaty na roślinach są pozostawiane do wczesnej wiosny - "szarość, brązy i czernie to kolory naszego grudniowego ogrodu. Zostawiamy byliny na zimę, pożądając tej zmienności w ogrodzie, akceptujemy ich przekwitanie i obumieranie."
W ten sposób gwarantowany jest wysiew roślin. W lutym przystępuje się do prac na rabacie, uprząta to, co zalega i ścina byliny. W kwietniu rozpoczyna się pielenie chwastów. Wymaga się tutaj dużej znajomości roślin, wiedzy jak wyglądają wschody poszczególnych gatunków, żeby można było odróżnić te pożądane od niepożądanych. Najlepiej już na etapie pierwszych liści odróżniać i selekcjonować rośliny. Albrecht mówi, że to najbardziej wymagająca i najtrudniejsza czynność w ich ogrodowaniu. Pokazuje to w 2.14 min. filmu "Zufaelligkeit - Randomness".

Mimo takiej kontroli i selekcji na rabacie pozostaje nadal wrażenie naturalności. Powstało nawet takie określenie w Holandii "kreatywne pielenie". Gleba po takiej czynności, w oczekiwaniu na rozrost roślin, pozostaje miejscami odkryta i poddatna na atak kolejnych samosiewów. Unikając tego, ściółkują ją warstwą 2-3- centymetrową zleżałego kompostu.

Asiu.
A czym Ty się przejmujesz. Ja osobiście uważam, że miskant Kleine Fontaine jest ładniejszy od Gracillimusa. Przynajmniej ma to na co czekamy cały sezon.
A Gracillimus? Albo zakwitnie albo nie.
Twoje trawki w przyszłości będą takie:

Spóźnialska

Ja tam i tak będę mówiła, że to są moje gracki
A niech one mają nawet i kwiatki! Ważne, że srebrzysty koloryt liścia, zwiewny pokrój i podobają mnie się

Się wyrówna

Będę kichać, jak mnie po nosie pomizia

Oj Johanka, wiesz Ty co? No dziękuję.

Ale jeden błąd (przynajmniej na razie jeden się ujawnił) popełniłam. Płyty są niższe niż obrzeża i nie można kamyków troszkę wyżej nasypać, żeby aż tak bardzo nie było tego plastiku widać:



Trzeba było chyba środkiem trochę więcej tego piachu pod spodem nasypać.

Wiesz Ty co?!?!
.
.
.
.
Ślicznie!

Popieram Hanię w całej rozciągłości, na wysokość, szerokość i w piątym wymiarze też.
Piękne miałybyśmy zdjęcia i też lubię poniedziałki bo jest wysyp nowych wpisów.

Anula, masz jakieś zdjęcie tego trzcinnika na różance? pamiętasz, jak siedziałyśmy na tych granitowych ławkach, w takim kole...

Anula, sorry że się tu tak szarogęszę

No kochana, mnóstwo roboty za Tobą . Te trzcinnki fajnie tam wyglądają. Będziesz dawała im coś w nogi? Bo tak mi się tam ten niebieski bodziszek z ostatniego zdjęcia jakoś pojawił w oczach... .

Ty nawet w deszczu cuda robisz. I drobiazgi dostrzegasz. I ich piękno. Magiczne te zdjecia w deszczu...

śliczne "cyki" Anuś
i wcale nie widać ze robisz zdjęcia tym samym roślinom za każdym razem wyglądają inaczej

Dziś przekroczylam u Ciebie wszelki limit siedzenia w ogrodzie. Tez bym chciała tak fotki robić ....i tak jak dziewczyny czuje niedosyt . Mega jest ❤

Ta hosta jest śliczna i tak się ukwiecila. Moja zielona hacone podobna do Twojej może to ta odmiana ciągle próbują ja zdiagnozować.

Anulko pooglądałam fotki i w Twoim ogrodzie jak zwykle czarująco