Na pieńku jakieś "ciasteczka z lukrem" wyrosły

Widok z tarasu na tył ogrodu. No i ławka z daleka i bliska.
Taras nadal w marzeniach, ale już bliżej niż dalej. Będą płyty, mimo, że przez kilka miesięcy próbowano mnie na kompozyt przekonać (bo górka i tak wygodniej). Drewna nie biorę pod uwagę, mimo, że takie tarasy też są piękne, klimatyczne.

A w zielonych marzeniach znika trawnik widoczny od ławeczki do tarasu. Jest ścieżka zatopiona w roślinach i rośliny wokół tarasu. Może za rok będą z tego miejsca już inne fotki

Planem są też drzwi do drewutni. Coraz bardziej razi mnie ta ciemna dziura w bieli.

Fragment nowej rabaty w tle.

Edenka za ławeczką jeszcze kwitnie.
I sporobolus wypuścił pierwsze, delikatne jeszcze kłosy.

Widoki z altany.



Przesadziłam tu trzy rozplenice Little Bunny. Robią fajną obwódkę koło runianką i wytyczają ścieżkę za altanę.
Mały drobiazg a uporządkował nieco przestrzeń.

Jutro było długie, intensywne, ale jakże owocne
Dlatego dopiero dziś obiecana porcja fotek z sobotniej odsłony ogrodu.
Tradycyjnie, aż do znudzenia, duża rabata

Koniec.

Przez sierpień i wrzesień miałam bardzo mało czasu na ogród, który niemal całkiem zarósł chwastami. Ale była koszona trawa, a i deszcz często padał, więc obeszło się bez podlewania. Dopiero teraz, w październiku, zaczęłam odwiedzać mój wiejski ogród bardziej systematycznie. Głównie przesadzam. Co do cebul, które zeszłej zimy zostały zjedzone prawdopodobnie przez turkucia podjadka (tak, tak, straciłam również trochę maków wschodnich i jeżówek) - przeprowadzam eksperyment, sadząc cebulki krokusów i tulipanów w doniczkach-koszach do roślin wodnych. Czy to dobry pomysł, okaże się w przyszłym roku. Zajęcie na pewno jest bardziej pracochłonne niż zwykle, dlatego mocno ograniczam się z ilością sadzonych cebulek.

Ogród w jesiennej odsłonie.


Huśtawkę planuję pomalować w przyszłym roku.


Powiało chłodem, ale dalie wciąż się trzymają. Na zdjęciu odmiana Happy Butterfly.


Nawet teraz, jesienią, rabata przyciąga wzrok kolorem.

O brzozowej zapomniałam