Witam, po długiej nieobecności staram się wrócić małymi kroczkami do Was.
Mam dużo zaległości, ale po kolei.
Rok 2021.
W maju była Komunia syna, dostał dwa bzy od mojej mamy


- ten drugi to 'Krasawica Moskwy' (bez komentarza)
Są piękne, pachną cudownie...

W czerwcu zakwitła pierwszy raz Magnolia Parasolowata

Limonka z kroplą czerwieni.

A dziś będę się chwalić, nie ogrodem, nie zakupami ale sąsiadką Byłam jeszcze w pracy, zadzwonił eM, że dostałam prezent od sąsiadki i oto on, ładnie zapakowany z wieszszem zaznaczam nie mam żadnego święta, dałam jej trochę kwiatów na początek, jej przygody z ogrodem

A w środku

Zrobiła mi bardzo miłą niespodziankę
A wiersz taki
" Najwspanialsze piękno świata podarował Bóg w kwiatach
Kwiat nam zawsze towarzyszy od krzyku narodzin, aż do śmierci ciszy.
Kochajmy więc kwiaty i cieszymy się nimi od pierwszego dnia wiosny do ostatniego dnia zimy. Niech na każdym stole bukiet kwiatów stoi, kształtem, barwą wonią chore serce koi."autor Basia T.

Wszystkim ogrodnikom, życzę tak miłych sąsiadów

Niesamowicie limonkowy na starcie klon Shirasawy, śliczny jest.
To jego trzecia miejscówka w moim ogrodzie. Mam go od maleńkiej sadzonki.


Na przedwiośniu przesadzę go po raz czwarty... chyba, bo mam stracha. Jest duży, ponad 4 lata w tym miejscu.
Ale remont na rabacie pokazuje, że jest za blisko cisowego stożka. Około 80 cm w prawo byłoby ok
A stożków nie ruszam, są dobrze rozplanowane.

Zielony klon dissectum to mój kolejny ulubieniec, szczęśliwie kiedyś idealnie posadzony

Uwielbiam majową zieleń tej rabaty.

Kolejną nowością jest brak brzozy na dużej rabacie.
Pierwotnie były tu trzy drzewa jednopniowe.
Jedną brzozę zabrałam w zeszłym roku na rabatę przy altanie, druga złamała się w miejscu żerowania robaka a trzecia w kwietniu powędrowała na miejsce kolejnej złamanej przy altanie.

Została jedna brzoza, niby wielopniowa
Wbiłam na próbę 4 patyczki, gdzie będą cisy kolumnowe. Znalazłam w końcu ładne cisy fastigata robusta, wkrótce sadzenie.
Żadnych innych zmian na tej rabacie nie planuję, na razie wszystko się sprawdziło i ładnie rośnie.

vita napisał(a)

Myślę, że jakby rósł w słońcu to powinien się zgrać kwitnieniem z azaliami. Ten rośnie w półcieniu, uchowała się siewka, bo reszta zanikła. Tak patrzę, zaczyna z kolorem na lila
Chętnie się podzielę, albo rośliną, albo siewkami, bo będzie ich bez liku, jak ze wszystkimi wieczornikami

Vituś napisałam priv.

Tę roślinę lubię przycinać. To bliźniak iglaka uformowanego kilka lat temu przy ławeczce na środku ogrodu.


Fragment nowego stożka jest za klonem dissectum, między magnoliami.


Patrząc od strony drewutni lepiej widać oba stożki.
I przy okazji moją dużą rabatę. Uwielbiam ją

Margerytka40 napisał(a)

Vita Jakbyś pamiętała o wieczorniku to ja chętnie. Czy on się zgrywa porą kwitnienia z azaliami wielkokwiatowymi, czy później?

Myślę, że jakby rósł w słońcu to powinien się zgrać kwitnieniem z azaliami. Ten rośnie w półcieniu, uchowała się siewka, bo reszta zanikła. Tak patrzę, zaczyna z kolorem na lila
Chętnie się podzielę, albo rośliną, albo siewkami, bo będzie ich bez liku, jak ze wszystkimi wieczornikami

Ula zostawiłam fragment pnia i podwiązałam do niego najwyższe gałęzie, potem dokładałam kolejne, obwiązując grubym sznurem jutowym. Przypominało to trochę robienie wianka czy palmy.
Gałęzie były grube, ale używając trochę siły dało się je przyciągać do siebie, złamaliśmy tylko dwie małe. Sznur nieco widać na drugim zdjęciu. Na pierwszej fotce to jakiś stary sznurek, którego już nie ma.
Po najwyższe gałęzie sięgałam z 3 stopnia drabiny. Taka wysokość jest optymalna.

Martka brakuje nawet dwóch jałowców, pierisa i berberysa. Ale to opisałam w moich kwietniowych zmaganiach.
Przepraszam, słabo doprecyzowałam pytanie.
Brakuje niebieskawej kosodrzewiny - sosnowego "grzyba", którego ścięliśmy jakieś dwa tygodnie temu.
Spontaniczna decyzja i mega radość
Rabata zyskała przestrzeń, oddech. Mogłam to zrobić już wcześniej.

Na tym zdjęciu widać fragment pieńka, za kulą cisa w prawo, a na drugiej fotce po lewej od cisa.


A tutaj jedna z ostatnich fotek kosodrzewiny, z ubiegłej jesieni.
Jak widać była nawet fajnym wielopniowcem, ale zdecydowanie nie na tej rabacie.
No i wymagała już solidnego przycinania "kapelusza".
A ja lubię ciąć rośliny, które lubię a nie te które muszę, no może z kilkoma wyjątkami

Tak sobie pomyślałam że u mnie te 100 butelek zajęłoby 1/4 działki . Vita, jestem pełna podziwu dla twojego samozaparcia.

A to obrazki dla ilustracji problemu z przodu. Na pierwszym obrazku winkiel przy garażu. Może ktoś podsunie jakiś pomysł?



[img

Nad drugą rynną postaram się popracować żeby woda bardziej spływała na rabatę bo to prowizorka.

O ile nic się nie zdarzy, to w weekend W KOŃCU będziemy ustawiać donice na tarasie . I różne inne ozdoby .

Chyba napisałam to w złą godzinę . eM będzie nieobecny przez weekend i kolejny tydzień. Obiecał, że wyrobi się do końca miesiąca.
Oby

Gdybym mogła, zrobiłabym to sama (mycie tarasu, ustawienie mebli i inne rzeczy), ale niestety kutego stołu nie ruszę nawet o 5 cm. A donice też ważą swoje.
Niestety trzeba czekać.

Na pocieszenie taki zachód dziś był (zdjęcie z komórki, bez żadnych filtrów, czy ustawień)

mirkaka napisał(a)

Ja poproszę o zdjątko tych 100 5-cio litrowych butelek

Się doczekałam, nikt mi nie wierzy U mnie prawdziwa manufaktura, z beczki przelewam wiaderkiem jedno litrowym do butelek używając lejka. Robię też tak jesienią, kiedy częściej pada i zimuję butelki. Woda zamarza, ale jeszcze nigdy mi butelek nie rozsadziła. Butelek na stanie 103, wszystkich nie widać.



No, Jola nie będzie zadowolona z tej fotki, ale niech to będzie wyraz mojej determinacji w gromadzeniu deszczówki

Nowa12 napisał(a)

Aaaale piękny obrazek!

gogo napisał(a)

Moje cudeńko - lilak Aucubaefolia

Grażynko, piękny rarytasik, w ogóle masz mnóstwo ciekawych roślin, śliczne orliki,
hosty, (uwielbiam, niestety ślimaki też je uwielbiają) i powojniki już kwitną,
u mnie jeszcze nie. Nowy zakup azaliowy świetnie się zapowiada.

Mój nowy klonik rozwinął piękne listki

Margerytka40 napisał(a)

Koniec czerwca ku pamięci. Fotki "jak leci" bo czas goni

Asiu, co to za delikatne białe kwiatki?

Wreszcie młode judaszowce ruszyły. Przynajmniej będzie wiadomo co przemarzło i trzeba skrócić.