Anda napisał(a)

Pięknie komponujesz kolory. Cudne zestawienia

Witaj Ewo
Jak tobie się podoba to znaczy że idę dobrą drogą. Twoja opinia bezcenna dzięki.
Dobrego ogrodowania w nowym sezonie życzę.

Mirka napisał(a)

Wiolu , Justynko jestem ale cicho przeglądam co u was.
Dobrego Roku wam życzę i oby plany ogrodowe się spełniły.

Tęsknie już za wiosną .Plany snuję

O żesz w mordę Pięknie ❤️

Wiolu , Justynko jestem ale cicho przeglądam co u was.
Dobrego Roku wam życzę i oby plany ogrodowe się spełniły.

Tęsknie już za wiosną .Plany snuję

Kilka zdjęć zeszłorocznych zostawiam.
Ciekawa jestem czy te tulipany zakwitną mi wiosną.

Alija napisał(a)

Ewa! W tym miejscu miałam przez wiele lat mini lasek sosnowo-świerkowy, wszystkie drzewka co roku były cięte.
Niestety z czasem sosny zaczęły łysieć, część wycięliśmy, świerki podcięliśmy. Teraz myślę poprowadzić środkiem ścieżkę,
a po jej obu stronach posadzić roślinki, myślałam o paprociach, epimedium, kalamincie, tiarellach, jakaś trawa,
może hakonka, przebiśniegi, golterie, żurawki, bodziszki, hosty?
Muszę też ograniczyć różę (pnąca, jakaś chyba dzika z małymi białymi kwiatami zebranymi w kwiatostany), która tam rozpanoszyła się niemiłosiernie i wędruje po drzewach, a na dodatek rozsiewa się po całym ogrodzie i mam ją w różnych miejscach. Może ją rozpoznajesz, co za róża?

Rosa multiflora? Kwitnie raz czy powtarza?

Fajne plany. PiÄkne rosliny do cienia. Hosty to must have Paprocie, tiarella, epimedium, hakone, przebisniegi super Kalaminta jest wybitnie sloncolubna. Na wiosne jeszcze Anemone nemorosa, Cyclamen coum. Muscari tez daja rade, tylko kwitna pozniej niz na slincu. Piekne sa jeszcze Polygonatum i Tellima grandiflora. I moze jeszcze Astrantia - zalezy od stanowiska, jak bardzo sucho i jak mocno ciemno

Judith napisał(a)

Tu super. Jeżówki cud-moje w zeszłym roku odmówiły współpracy... mam nadzieję ,ze to był ich chwilowy kaprys

anuska2507 napisał(a)

Justyna, pamiętasz w jakich odległościach masz posadzone brzozy?

Proszę oto wymiary

Pomiędzy 1 a 2 są cztery metry
Pomiędzy 3 a 4 są trzy metry
Pomiędzy 1-4 są cztery merty
Pomiedzy 2 a 3 są trzy metry




zdjecie z 2019 r.

Alija napisał(a)

... Miałam ograniczyć te istniejące, a zamarzyła mi się nowa,
to wpływ ogrodowiska...

No właśnie, potwierdzam, tak to działa

Alija napisał(a)

...

W Twoim cudnym ogrodzie ze świetnymi zakątkami, ten mnie zawsze ujmuje to zdjęcie z pierwszych stron wątku

Nowa12 napisał(a)

No Wiola ten before był straszny u Ciebie . Ale chyba każdy z nas miał takie koszmarne beforki.
Z tej rabaty usuwałaś niedawno hakonki czy z innej?

No cóż najpierw musi być strasznie ,aby potem było pięknie

Wcześniej tam był przedogródek dziadków,ale nie mam już takich starych fotek. Wiesz głównie bylinowy,więc wiosną łyso.

Zostawiłam z niego tylko różanecznika i szafirki,widać na foto


Wysadziłam hakonki All gold co rosły przed bukiem w przedogródku,bo były już za wielkie, wrastały w ścieżkę korzeniami ,no i nie były ładne,bo przypalone

Aga, trochę roboty było, ale sama wiesz jak to jest jak wpadnie się w rytm pracy
Następnie przyszedł czas na płyty na placyku

A mi się te dwa podobają najbardziejto ze ścieżką pamiętam, to drugie nie wiem, napewno pokazywałaś, ale pewnie przegapiłam

jest pergola przy której będą róże i zrobiło się zielono Na 2 zdjęciu w tej części na wprost miała być sadzawka, będzie, ale nie teraz więc obsadziłam roślinami.

Judith napisał(a)

Ogród wygląda po prostu pięknie, powiedz proszę co to za chmurka wysoka z białymi punkcikami? Jakoś umknęło to mojej uwadze.

Cieszę się, że niektórym z Was się podoba. Dziękuję za dobre słowa.
Dalsza część prac brukarskich po lewej stronie + zagospodarowanie rabaty przy tarasie (zrobiłąm obwódki bukszpanowe, a w środku hortensje (czy już pisałam, że hortensje to moje ulubione rośliny, właściwie to mogłabym mieć same hortensje ) Dosadziłam też kolejną brzozę

zabraliśmy się też za prace brukarskie od frontu domu. Przy wykuszu i obok pod oknem kuchennym (przed laurowiśniami) posadziłam hortensje i trawy (pierwsze zdjęcie w oddali)

A oto część cisów w donicach (zwykłych produkcyjnych), kolejna część stoi w innym miejscu, a cześć jest zadołowana z przodu domu. Czekam na wiosnę i myślę co z nimi zrobić, na razie nie mam pomysłu.


No to teraz o cisach. Historia jest taka: cisy kupiliśmy chyba jakoś w drugiej połowie marca i jak Witek zabrał się za sadzenie, to wybitnie mu nie szło. Wszystko go bolało, bardzo źle się czuł, a ja go goniłam żeby się nie rozczulał tylko sadził bo się zmarnują. Zasadził połowę, a reszty zwyczajnie nie dał rady, organizm odmawiał posłuszeństwa (potem okazało się że to covid i chłop mi wylądował w szpitalu, naprawdę nie było wesoło). Ja w domu z dziećmi (też wszyscy z covidem) pomyślałam, że nie ma na co czekać i trzeba sadzić resztę cisów. Chwyciłam za łopatę i jakoś posadziłam. Ale ani w tym radości nie było, ani zapału - zwyczajnie przykry obowiązek. Niektóre zaczęły brązowieć, ratowałam czym się da i jak się da, ale jakoś tak bez serca i zaangażowania. Niektóre udało się uratować, inne faktycznie uschły. Moim zdaniem rośliny potrzebują opieki, czułości, miłości. Z uwagi na zdrowotne perturbacje nie byliśmy im w stanie tego dać. Dlaczego więc miały nam się odwdzięczyć? Oto moja teoria (i nikt mnie nie przekona, że rośliny nie czują). A pochodząc to kwestii cisów zupełnie racjonalnie, nie mam pojęcia dlaczego tak się stało.

Trawy jeszcze nie ścięte. Róże okrywkowe też zostawione tak jak były