Zuza, znalazłam na stronie 479 zdjęcie z moim leśnym, żałowałam, że mam tylko jedną sztukę. Ale to jest tak wielka roślina, że więcej by się nie zmieściło na tej rabatce. Jest świetny, wciąż wypuszcza nowe kwiaty i gałązki z kwiatami.

Tu mam zdjęcie z sierpnia, teraz ma trzy takie gałązki obsypane kwiatami.

Niepokoje udaje się uczesać w Grass Garden, bo tak właśnie działa na mnie widok rabat pełnych traw. Kojąco i odciążająco




Jak widać, trawy na rabatach znacznie lepiej sobie radzą z brakiem wody od tych tworzących trawnik.

Tabliczki w Kew Gardens są wszędzie, natomiast czasem pojawia się problem... gdy rośliny nadmiernie się rozrosną, tabliczki są niewidoczne. Nie mogłam zidentyfikować tego miskanta, ze złoto-miedzianymi kłosami, kępy gęste, o fontannowym pokroju i niezbyt wysokie, trochę ponad metr.

Tak wyglądają z bliska. Rozpoznajecie?



 

W pobliżu kolejna atrakcja, Rock Garden, rośliny stepowe, górskie, preriowe, przekrój wszystkich kontynentów, tego znów nie da się opisać. Poziom "przytłoczenia" rośnie skokowo. Jak można takie bogactwo ogarnąć??? Ile osób musi być w to zaangażowanych? Teraz i w historii tego miejsca?

Miłośniczka gór natychmiast odkrywa drogę do Davies Alpine House. Tu zastaje nas deszcz i cieszę się, że właśnie tu Nie trzeba się spieszyć



Chłodne powietrze jest zapewnione.

Tu jeszcze raz pojawiają się topowe lilie wodne. Mogliśmy przyglądać się pracom konserwacyjnym. Te lilie faktycznie mają dużą wyporność, można na nich wygodnie odstawić wiadra i położyć sita.

Na drodze wyrastają wciąż nowe atrakcje. Princess of Wales Conservatory pokazuje zróżnicowanie ekosystemów. Są tu rośliny tak przeciekawe, m. in. kaktusy i sukulenty, że pod koniec już nie byłam w stanie skakać myślami po tejże różnorodności

Spacer do kolejnych szklarni, po drodze widoki na rabaty. Zależnie od miejsca, są to rabaty typowo bylinowe, ozdobne, rabaty cienia czy trawiaste.
Tu Great Border, te rabaty ciągną się wzdłuż prawie półkilometrowej alejki. Niestety, tu nie zrobiłam więcej zdjęć, energia chwilowo wyparowała, a potem już nie było czasu na powrót w to miejsce. Filmiku wrzucić się nie da, więc wrzucam link:
https://www.kew.org/kew-gardens/whats-in-the-gardens/great-broad-walk-borders Kolory i plamy są tam wszelakie.


Inne rabaty w innych miejscach:



Dzikie kaczki obecne są wszędzie i ślady ich metabolizmu także.

Kolejne szklarnie i znajome temperatury. 'Temperate House' mieści rośliny strefy umiarkowanej.


Z przyjemnością odkryłam tu ślad obecności mojego idola Nikt tak nie potrafi podglądać mrówek, jego opowieści o świecie i przyrodzie słucha się z zapartym tchem.


Tu znajdziemy zbiory bogate tak, że tygodnia by nie starczyło na podziwianie i opisanie wszystkiego. Zatem tylko kilka impresji.




A młodzież... wszędzie ma te same problemy z komórkami

Lilie wodne nie zdołały skraść wszystkich zachwytów, jak się okazało. Drzewka azjatyckie właśnie subtelnie sugerowały zmianę pór roku. Jasne, że chciałabym je zobaczyć w pełnej krasie przebarwień... jednak ich pokrój urzekać musi niezależnie od pory roku. Szczególnie zachwyciły mnie śliwy.
Prunus 'Matsumae-usuyuki.

Mallotus japonicus.

Derenie kousa.

Garść nowych wieści z życia jeżowego stadka
Okazuje się, że maluchów jest jednak 7! Ciekawe czy jeszcze jakaś nowa niespodzianka się pojawi
Towarzystwo rośnie jak na drożdżach, jest coraz śmielsze w wyprawach po ogrodzie. Trzeba pod nogi patrzeć, bo nie wiadomo gdzie mogą się nagle pojawić, strach trawę kosić.
Dzisiaj podpatrzyłam jak jeden z największych wędrownisiów "upolował" gąsienicę. Naprawdę sporo z nim radości Gdyby ktoś się zastanawiał, czy warto mieć w ogrodzie jeże, to na 100% warto. Uwielbiają pędraki chrabąszczy majowych (minus taki, że dziurki w trawniku robią podczas wyciągania ich z ziemi), wyszukują je bezbłędnie.
Zdjęcia coraz trudniej im zrobić, bo maluchy coraz szybsze i bardziej skoordynowane ruchowo. Przy większym ruchu od razu chowają się w kolcach, to dobrze, bo większe szanse będą miały na przeżycie.

Cuda.



Piękna ukazuje się tu oczom gra światła i znów dylemat, iść dalej czy zrobić jeszcze jedną rundkę? A może jeszcze kilka fotek? Tak! Koniecznie!

Kolejna szklarnia na szlaku i widoki znów silnie oddziałujące na puls. Waterlily House to sama słodycz, a główną bohaterką tego miejsca jest południowoamerykańska lilia wodna Victoria boliviana. Ze względu na dużą wyporność bez problemu mogłaby służyć za materac






Niestety, na kwiat tej lilii trzeba chwilę poczekać, może uda się go zobaczyć innym razem. Bez nudy, gdyż podziwiamy bogactwo pozostałych lilii.

Krótka "ochłoda" w postaci rosarium - tu można powąchać i obejrzeć wszystkie róże angielskie... Alexandry, Emmy, Jude i czego tylko dusza zapragnie. Mimo że to nie czerwiec, kwiecia nie brakuje.








Podglądam sposób przycinania. Żadnych zbędnych pędów


I dochodzę do wniosku, że rabaty różane z towarzystwem bylin to jest JEDNAK TO!

To jeszcze jedna runda na dole, bo przecież trzeba pójść dalej.





Tu podziwiam kondycję palm i uświadamiam sobie, dlaczego doniczkowe rośliny w naszych domach tak często chorują. Tutaj to jest dopiero sauna dla roślin, zapewniona odpowiednia wilgotność powietrza i to taka, że para wodna skrapla się na liściach.

Widoki "z góry" także są możliwe. Tu temperatura wzrasta, dosłownie i ta emocjonalna również.

Taka roślinka sobie rosła w lesie

Pomiędzy jednym a drugim westchnieniem zachwytu oraz po kolejnej rundzie dookoła palmiarni ścieżką wiodącą pod samymi dachami - pojawiają się wątpliwości, wychodzić już czy jeszcze nie. Trudna to decyzja...

Na taras zawitała jesień