eliza3, paola1a witam serdecznie Ogród w czerwcu 2012r.

Kochani, moje możliwości się wyczerpały, patrzę się na te fragmenty ziemi i nie mogę nic wymyślić, może dlatego że straciłam trzeźwość umysłu w tej kwestii. Może ktoś z Was wesprze mnie pomysłem. Mój ogród był przypadkowy, rośliny zwożone od znajomych i rodziny - prezenty. Oraz te które kupiliśmy ot tak. Ta ładna - bierzemy O! i ta też... i się nazbierało pełno pojedynczych egzemplarzy. Zrobiłam szkic zaistniałej sytuacji. Kiedyś pisałam do p. Danusi z prośbą o możliwość zlecenia jej projektu zdalnego ponieważ jestem z trójmiasta. Jednak jej komentarz był adekwatny do mojego ogrodu ogrom pracy i wszystko do zmiany. Od tamtej pory nie ma dnia bym nie wertowała stron www i nie przesadzała. Po 1 powiększyłam rabaty i to znacznie mają od 2 do 3,5 m szerokości. Stwierdziliśmy, że przyda nam się warzywnik i mała szklarnia więc przy okazji był to pretekst do zmian! Ogród usytuowany jest na południe, na około pola nic nie osłania roślin, niemiłosierne wiatry i słońce oraz moje niedoświadczenie dają im w kość, ale są dzielne!
Po stronie zachodniej posadziliśmy żywotniki (których nie cierpię) był to prezent od teściów 40 sztuk. Ja uwielbiam trawy, ogrody śródziemnomorskie, lawendy i kolory różu oraz bieli. Gdybym zaczynała od początku zrobiłabym żywopłot z miskanta olbrzymiego, ale co począć jak się ma tyle żywotników? żal ich... pomyślałam, że zamiast dziwnie wyznaczonego narożnika przeniosę część żywotników z ogrodzenia południowego na wschodnie i w ten sposób powstanie symetryczny żywopłot, a południowe ogrodzenie będzie z widokiem na pole sąsiada.

Poniżej przedstawiam mój szkic i naniesione na nim rośliny, które posadziłam, oraz spis tych które mam do dyspozycji.

Do zaaranżowania mam 2 rabaty, które są po dwóch stronach altanki. Altanka/ wiata ma zasłaniać szklarnię która będzie stała w narożniku (ogrodzenie wschód- południe). Póki co zajęłam się altanką po prawej stronie altanki.
Zaraz wyrysuję lewą stronę.

będę wdzięczna za każdą sugestię!!!

viva napisał(a)

Pytałam o jej szerokość, bo myślałam, że jest o coś "oparta", dzięki zdjęciom mam teraz mniej więcej wyobrażenie i jej kształcie. Będę analizować nasadzenia wiosenno-letnie, choć nie wszystko rozpoznaję....jakim sposobem przy tak wielu osobliwościach

Pytałaś o wielkość, a ja nie odpowiedziałam . To jest rabata wyspowa . Zmierzyłam i ma 5 x 6 m ,



Aż się prosi by oprzeć ją na żywopłocie np. cisowym. Ale w jej dalszej części mam warzywnik i dlatego nie chcę na razie wprowadzać tam krzewów.

viva napisał(a)

Tworzę rabatę bylinowa-trawiastą, która jest przy żywopłocie z pęcherznicy żółto-listnej, nie jest to dobre tło, kombinuje co posadzić, by się od niej odbijało i wiosną bardzo szybko wyrosło do góry. Może masz jakiś pomysł ?

Obiecuję, że się zastanowię.

weronika77 napisał(a)

Dajanko, pisałam u siebie, że nie od razu mogłam przekazać Twoje pozdrowienia mojemu Kajtkowi...czy Twoja Moli Cię kiedyś chapnęła?
Dzisiaj już jest dobrze, nawet wysiadłam z samochodu by otworzyć bramę, i pozwoliłam łobuziakowi wskoczyć na moje miejsce by pan go zawiózł aż do ...garażu.
Jak się martwisz i płaczesz, to ja z Tobą, i moje roślinki mają łezki.

Piękny widoczek dziękuję ,Nie płacz już proszę ,co prawda łzy przynoszą ulgę ale tylko na chwilę .Twoje słowa mnie pokrzepiły .Byłam u ciebie ,znalazłam odpowiedz Oj nie jestem na bieżąco ale dotarłam do wątku Nawet odpisałam,, tylko że ja czasami wciskam klawisz nie ten co potrzeba i leci wszystko w kosmos Tak też uczyniłam i tym razem .Pytasz czy Moli mnie kiedyś chapnęła Nie nigdy, ale ja to co do niej należy nigdy jej nie zabieram .Chyba że jest to piłeczka do zabawy .Wtedy nawet mnie prowokuje aby jej zabierać Ona pilnuje swoich skarbów.Pies czasami jest nieprzewidywalny kiedy czuje się zagrożony bądz jego własność ,wtedy potrafi zadziałać instynkt obronny .Myslę że Kajtka bolała łapka a może też ta iglica w brzuszku którą mu wyciągałaś. Uczynił to z bólu ,nie gniewaj się na niego Daj mu ode mnie buziaka Moja Moli jest smutna bo te pieski wyczuwają nastrój swych podopiecznych. Wciąż jest przy mojej nodze a kiedy idziemy spać muszę chować głowę pod kołdrę bo nawet włosy chce mi myć Nigdy tego nie robiła z takim impetem Potem kładzie mi się na nogach i wzdycha .Teraz ma trudne chwile (cieczka)kawaler podkopuje się pod płotem a ona szaleje za nim.Nie lubi pampersa ale na noc jej muszę założyć.Śmiesznie w nim wygląda Wybrała sobie rudzielca którego podkarmiam ten który mnie kiedyś ugryzł Kiedyś z nim uciekła ale on ją przyprowadził po dwóch godzinach a ja szalałam po wsi szukając i wołając .Wszyscy jej szukaliśmy ,myślałam że już po niej Wokoło są przecież same lasy a ona nie chodzi poza teren Chyba że jedziemy samochodem to wtedy jest podróżniczką ,uwielbia jazdę . Kajtuś zapewne też. Piękne zdjęcia zamieściłaś i te ogrodowe i z podróży Kiedy ja się tak beztrosko gdzieś wybiorę.,,na razie nie mam szans ale to się zmieni jeszcze troszkę.Fajnie wyglądasz

kolejnych setek życzę Ci, Aniu

Tam gdzie woda, jest głęboko, a tutaj jest tylko w szparach między kostkami. Tojeść jest wciśnięta w szpary.

Gardenarium napisał(a)

Nr 1 może być Picea orientalis, ale chyba nie Aurea bo nie młodych przyrostów żóltych. Może to gatunek.

Tu zdjęcie z maja 2011, kiedy do mnie przyjechała... Przyrosty były jasno zielone.
Przejrzałem sporo zdjęć Picea orientalis i kurczę, moja ma jakieś wybitnie krótkie i "sklejone" igły... Cóż w najgorszym przypadku uruchomię u siebie arboretum z rzadkimi okazami

I znów pytanie techniczne. Co to znaczy "Może to gatunek"?

irena_milek napisał(a)

Bożenko, u mnie leje, ale jestem zadowolona!

wpadam z gratkami, rok na Ogrodowisku, to już jak obchodzenie urodzin gratuluję i się cieszę, bo nie byłoby ciebie, nie byłoby mojej rabaty z rh; póki co, mają się dobrze, więc uważnie słuchałam twoich rad

Irenko widzę ze udało się pierwsze zdjecie z sikorką. Dzieki za gratulacje i ja równiez gratuluję Ci tego zdjecia.

popcarol napisał(a)

A hosty w donicy mam i ja

Jezu, jakie one jeszcze piękne, moje już zupełnie żółte. W ogóle fajna odmiana.
Dzięki Ci Karola, jesteś bardzo pomocna. Róże rzeczywiście niedrogie i Twoje zapewnienie o rzetelności sprzedawcy bardzo mi ułatwiły wybór.
A na taką ławeczkę jak Twoja to na wiosnę się skuszę

Moje tegoroczne dabecje w kompozycjach doniczkowych

Aniu, tyle masz róż, że pierwiosnek omszoney na 200 stronę odmianą pewną będzie
Gratuluję i następnych setek pełnych ciekawostek życzę

vita napisał(a)

Dzidka, a jakieś cebulki nowe posadziłaś? Może tulipany botaniczne, jakieś?

Z tulipanów botanicznych miałam duże ilości t. tarda. Przez wiele lat rosły w przedogródku pomiędzy hortensjami.


W tle za nimi miałam korony cesarskie.


Piszę miałam , bowiem po tej zimie, niewiele ich ocalało.
A w narcyzach, to był prawdziwy pogrom. Z ponad 200 cebul Tete-a-Tete nie przetrwała żadna.
A tak marzyłam o narcyzowej łączce.
Tej jesieni nie dokupowałam żadnych nowych cebul.
Przyglądnę się jak po tej zimie będą sprawowały się te ocalałe.

Kleszcza mogłeś sobie darować! Nie ogarniam wyobraźnią 6 tysięcy żurawi na noclegowisku. Nijak nie ogarniam. Ale wyprawa super, dużo zdjęć, trochę grzybów, i ta świadomość wyjątkowości miejsca.
Dobrze, że jeszcze takie są!
A lis nie wie, że załapał się u Roberta na zdjęcie z kontekstem!

Klamber napisał(a)

AniaDS napisał(a)

Różowe wydanie jesieni bardzo mi się podoba .

Jeszcze kilka zdjęć z 2007r

Aniu gratulacje z okazji dwusetki i niech wszystkie róże kwitną Ci jak najpiękniej.

Witajcie
Aniu, Biebrza to nie tylko bagna, ale lasy mokre do których bez woderów nie wejdzie i jest sporo lasów sosnowych na wydmach tam są ładne grzybki. Dla Ciebie brzózki z osikami.

Karola, ja mam bazę wypadową w Dolistowie, tam śpię jak przyjeżdżam na kilka dni. Bagna zjeździłem od Kopytkowa po Strękową Górę. Teraz byłem w miejscowościach, Budy, Gugny, Dobarz i resztę wieczoru siedziałem na bagnie Ławki, Tam czatowałem na żurawie, zrobiłem błąd gdyż żurawie leciały na Brzostowo przez Gugny i jak bym skierował się na wieżę Gugny miał bym lepszy efekt ale i tak było super. Tyle że już za ciemno na dobre zdjęcia. Nie daleko mnie siedział strażnik na dachu swojego samochodu i liczył żurawie i z godzinkę sobie z nim pogadałem, sporo mi powiedział o nich. Jak zrobiło się ciemno i na noclegowisku zaczęły krzyczeć żurawie to był taki rejwach że jak bym był bliżej to chyba bym ogłuch, pierwszy raz słyszałem coś takiego. Dowiedziałem się że nad Biebrzą nocuje 6 tys. żurawii, więc wyobraźcie sobie jak tyle ptaków krzyczało naraz a głos mają donośny słyszalny z kilku kilometrów. Przywiozłem jeszcze kleszcza na przedramieniu.



To ten strażnik


to jest ten sam widok zrobiony zwykłym obiektywem 1,7/50 i teleobiektywem 4/300



3 ostatnie Bagno Ławki