Dziękuję wszystkim za miłe przyjęcie mojego opowiadania.Wstawiłam link na początku,bo nie umiałam sobie poradzić z fotkami,ale już się podszkoliłam i spróbuję co nieco pokazać.


Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us

gardenarium napisał(a)

Śliczna sasanka.

Haniu, pięknie opisujesz swoje ogrodowe historie, prosimy o więcej.
Ja dzisiaj planowałam przegląd ogrodu, ale lało cały dzień.

Gosiu, to sosna żółta. Teraz nieco większa. Miałam ją stamtąd usunąć, chociaż bardzo lubię sosny.... Ta jednak nie jest zbyt ładnie ukształtowana.



Niezbyt reprezentacyjnie to teraz wygląda na zdjęciu, ale mam nadzieję, że wiosną uda mi się to zmienić. Pod tą hałdą śniegu kryje się szpaler kosaćców. A te podpory drewniane, to do jarzębiny. Ale pewnie i tak już składasz sobie te zdjęcia w całość...



To starsze zdjęcie: nie ma już w tym miejscu tej małej jodły jednobarwnej (ukochane drzewko mojego męża). Teraz jest tu jarzębina. Nie ma też głogu w oddali, przy ścieżce do kółka. Ale są te kosaćce

Możemy jeszcze wykorzystać marcinki:
białe (koło 40 cm wys)


i ciemno-fioletowe (koło 80 cm wys). Niestety nie mogę znaleźć zdjęcia...

I żółty pełnik, ale on to taki krótkotrwały, sądzę, że lepiej go gdzieś schować....

Wracając Gosiu do Twojego szkicu...

Sądzisz, że mogłabym gdzieś w tej rabacie umieścić któreś z poniższych kwiatów? One są już w tej chwili na tej rabacie, ale nie bardzo czuję, czy będą tam pasowały.... Nie chciałabym zepsuć efektu.... To ma być wizytówka domu, jak to ujęła Danusia, więc powinno być elegancko

Poza jeżówkami (różowa i biała) są tam jeszcze:

lilie (nie pamiętam nazw)


taki miszmasz właśnie przy latarence na tej rabacie:



Na ostatnim zdjęciu widać taką bordową koniczynę. Mam z nią bardzo duży kłopot na tej rabacie. Zna ktoś jakiś dobry sposób na pozbycie się jej?Niby całkiem fajnie wygląda jak kwitnie (drobne żółte kwiatki), ale nie lubię jej. Ktoś powiedział, żeby jej nie wyrywać, bo fajnie zadarnia. No i przez jeden sezon nie wyrywałam. Teraz nie daję jej rady ((

Śliczna sasanka.

Haniu, pięknie opisujesz swoje ogrodowe historie, prosimy o więcej.
Ja dzisiaj planowałam przegląd ogrodu, ale lało cały dzień.

Kwiaty mogą mieć inny kolor, mniej lub bardziej intensywny róż, ale liście rzeczywiście różnią się.

Grażynko, Twój mega skalniak już gdzieś widziałam przed paru laty (chyba w jednym z miesięczników budowlanych ). A teraz mam przyjemność zobaczyć dokładnie jak powstawał, jak również resztę Twojego dużego ogrodu. Bardzo fajnie Będę zaglądać

Zbyszku, masz bardzo ładny, taki dojrzały ogród. Kiedy mój taki będzie? Skalniak jest super. Okazy np. ketmii i róż bardzo mi przypadły do gustu. A ogrodnik odpoczywa, jak widać na fotce, samo wszystko rośnie

ja formuje u siebie kule i stożki z thuji. dodam ze to nie formy szczepione na pniu tylko specjalnie prowadzone

a i jeszcze dodatek w postaci mojej ukochanej zary




Uploaded with ImageShack.us


a to już grzybek z modrzewia europejskiego




Uploaded with ImageShack.us

ja też ma lawendę z własnego siewu.choć nie zawsze się wszystko udaje to jednak to fajna zabawa.ja co roku sieje rącznika kasztanowca w zimie a aksamitki do gruntu ,ale np .ostnice i trytomę też sama wysiewałam. z ta ostatnia męczyłam się dwa lata w doniczce w międzyczasie w czasie wichury wylądowała na bruku ale i tak przetrwała. z kolei naparstnice wysiałam torebkę i wzeszło 8 szt. z tego jednak w drugim roku było ich milion

moje siewki

Zima jeszcze ma się jeszcze całkiem dobrze, ale mnie już się chce zobaczyć co słychać w moim ogrodzie. Od domu do ogrodu 10 km autobusem MZK,i trochę ......około kilometra spaceru. Ale dla chcącego nic trudnego. Biorę psa i jedziemy. Dojazd bez kłopotów, bez tłoku-komfort! Ale dalej..... 100m ścieżką rowerową, nieźle! A potem niby utwardzona, szutrowa droga, ale ile na niej dołów, kolein, błota.
Nic to! Brniemy. Mijają nas samochody ciężarowe dowożące materiały budowlane do pobliskich domków jednorodzinnych. Ale to tylko 300 m i już brama ogrodu pracowniczego, gdzie i ja mam swoją rezydencję. Dojście do mojej działeczki zajmuje mi następne 15 minut.
Dziś niewiele tu zobaczę jeszcze. Ale od czego wyobraźnia?

Przede wszystkim sprawdzam jakie są szkody i czy były jakieś odwiedziny. A jakże! Na trawniku 4 kopce kreta, do natychmiastowego usunięcia --ziemi i pozostałości. Cebulki tulipanów powyrywane, liście obgryzione, korzenie są. To działalność saren. Nawet ślady w postaci bobków zostawione. Krany i altanka w całości, znaczy się: dwunożnych gości nie było.

To cieszy, bo dla ogrodnika najgorsze są bezmyślne włamania, chociażby po kawałek kabla od grzałki. Szklarenka prawie cała- tylko jedna szyba wybita przez spadającą gałąź. Dobra nasza, szybę mam zapasową.
Teraz altanka: otwieram i słyszę chrobot i jakieś tupanie na stryszku. Oho! Są jednak lokatorzy! Zajmiemy się nimi później. Dach nie przeciekł, ani się nie załamał, dobra jest! Włączam wodę na kawę ! Sprawdzam co będzie potrzebne do natychmiastowego przywiezienia z domu. Jesienią-większą część potrzebnych mi w ogrodzie przedmiotów wywożę do domu. Robię kawę i ....w dalszy obchód .

Sprawdzam stan roślin. Pierwsze kwiatki nieśmiało wyłażą z ziemi. Przede wszystkim ranniki, przebiśniegi, sasanki, ciemiernik. Tulipany już zaznaczone na rabatkach. Towarzyszą im pierwiosnki, to niezawodne kwiatki wiosny. Krzewy różaneczników i azalii nie zmarzły pod śniegiem, nawet mają dorodne pąki-będą kwiaty. Borówka amerykańska i winorośl jeszcze śpi - -na nie przyjdzie czas w kwietniu. Grządki pod warzywnik, skopane na jesieni, muszą jeszcze obeschnąć, ale w szklarni już muszę przygotować pole pod sałatę, rzodkiewkę i szczypiorek z dymki. Zabrałam ze sobą nasiona i cebulkę
Szybko grabki w dłoń....... sieję, sadzę, podlewam i przykrywam jeszcze włókniną. Nocami mogą nastąpić przymrozki. Planuję w myślach,co będę robić następnym razemrzycinanie winorośli, przerzedzenie borówki, porządek po zimie. To najpilniejsze sprawy.
Szczekanie psa kazało mi przyjrzeć się, co ciekawego dzieje się za altanką, gdzie mam wannę na deszczówkę. Pies wyraźnie zainteresowany tym co pod wanną. Zaglądam. Patrzą na mnie czarne oczy i brązowy pyszczek. Przód z białym kołnierzem ,futerko jasny brąz kuna domowa. To ona zimuje u mnie na stryszku. Psa odwołuję i widzę brązową smugę śmigającą spod wanny. Niech sobie żyje!

Czas się zbierać do domu. Zamykamy domek i ogród. Tym razem wrócimy tu nie za 4 miesiące a za tydzień!

Kochani tak wyglądało zeszłej wiosny. A jak będzie w tym roku? Zobaczymy.......już niedługo! Do zobaczenia w ogrodach!

wczoraj upociłam się przy rozrzucaniu zalegającego śniegu,wszak to już konkretny ciężar na roślinach .niestety zaliczyłam już pierwsze zimowe straty.klonik shirasawa stracił ładną gałązkę świerk gniazdowy od zwałami śniegu rozdziawił się jak prawdziwe gniazdo i tez stracił parę gałązek ale ten ma ich aż za dużo.za to połamały się całkowicie małe egzemplarze berberysów erecta-kolumnowych.ta zima była sprawdzianem dla gatunków które maja zostać na skarpie .obstawiałyśmy z Danusią że zostaną żółte berberysy .ale te są połamane w sztos.za to skąpe tawułki japońskie -z złocistymi listeczkami pięknie przetrwały pod śniegiem i te zostaną jako żółty akcent.



Uploaded with ImageShack.us

Ja widziałam w Egipcie takie drzewa

Zdaje mi się, że dobrze znalazłam zdjęcia z wiosennej oferty jak jeździłam po szkółkach.

Spotkałam odm. Pendula



i poniżej młode listki odmiany Fastigiata

Mięta z kolorową sałatą.

Zdaje mi się, ja też ją spotkałam w Egipcie całkiem niedawno





Czy to to samo drzewo?

Zioła ładnie rosną w doniczkach, mogą być łączone po kilka tylko same zioła, albo w zestawieniu z roślinami kwitnącymi.

Tutaj poniżej same zioła o różnym kolorze liści, ale równie dobrze można byłoby bazylię połączyć np z petunią, zwłaszcza fajna byłaby bazylia o czerwonych liściach.




Fajnie można wykorzystać pienną lawendę, a pod takim drzewkiem posadzić zioła i kwiaty. Donica powinna być obszerna, aby było dosyć składników pokarmowych. Na dolnym zdjęciu do kwiatów aż się prosi towarzystwo ziołowe.

A oto pokoik mojego synalka. Pomału wyrasta z tego rysunku i pasowałoby coś innego wymyśleć. Miał aplikacje na kołderce więc przerysowałam na ścianę. To był mój pierwszy krok w kierunku bazgrolenia na ścianach

Kochani, całuję Was serdecznie, wróciłam szczęśliwie, choć samolot leciał dużo wolniej, bo miał czołowy wiatr 320 km/h (jak nas poinformował kapitan). Powitam Was oczywiście kipącą zielenią i mnóstwem barwnych kwiatów i kaktusów, a nawet trawników poduszeczkowatych i ogrodników tamtejszych przy pracy oczywiście. Dzisiaj wgrywam zdjęcia i segreguję. Nie mogę się doczekać, co się u nas wydarzyło...
Całuski dla wszystkich gorące )